Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ, ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ, ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ (ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΟΡΓΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ, ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ, ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ
(ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΟΡΓΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ)

Μέρος Α’ (ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ, ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ, ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ).

Δύο πράγματα απεχθάνομαι την Κυριακή των εκλογών (οποιουδήποτε τύπου). Το ένα είναι τα πρώτα σχόλια των κομματικών εκπροσώπων, τα οποία βασίζονται στην πρώτη και ανεπίσημη εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος (exitpolls) και το δεύτερο είναι οι εκ των υστέρων αναλύσεις του εκλογικού αποτελέσματος.

Τόσο στον σχολιασμό του εκλογικού αποτελέσματος με βάση τα exitpolls, ο οποίος είναι άκρως επικίνδυνος πολλές φορές εξαιτίας της φύσης της στατιστικής έρευνας στην οποία αυτά (τα exitpolls) βασίζονται, όσο και στην ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος πρέπει πρίν ανοίξουμε τό στόμα μας να λάβουμε υπόψη μας όλα τα δεδομένα.

Στον τσακωμό των Β. Μιχαλολιάκου και Μαρινάκη (τυπικά με τόν Μώραλη σαν αρχηγό του συνδυασμού) δεν ενδιαφλερομαι να πάρω θέση υπέρ ή κατά κανενός. Μου είναι και οι δύο τελείως αδιάφοροι. Ωστόσο έχει ενδιαφέρον να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις:

Ο Β. Μιχαλολιάκος είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη τόσο της Ο.Ν.ΝΕ.Δ. όσο και της Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. και το πρώτο σοβαρό κομματικό του αξίωμα ήταν αυτό του Προέδρου της Ο.Ν.ΝΕ.Δ. από το 1981-1984 (βλέπε εδώ). Απ’ ότι φαίνεται δεν είναι και το κλαύτερο παιδί (βλέπε εδώ & εδώ), ενώ δεν ξέρω πόσοι απ’ όσους έχετε κόρη θα είσαστε ευχαριστημένοι αν τον κάνατε γαμπρό σας.

Επίσης και για να μην ξεχνιόμαστε ο Β. Μιχαλολιάκος καθότι Μανιάτης πιστεύει πολύ στους οικογενειακούς δεσμούς και διευκολύνει τους συγγενείς του όπως και κάθε πολιτικός που σέβεται τον εαυτό του (βλέπε εδώ). Ο Β. Μιχαλολιάκος είναι ξάδερφος του Γιάννη Μιχαλολιάκου (ενός από τα τρία αδέρφια. Ν. Μιχαλολιάκος & Τάκης Μιχαλόλιας τ’ άλλα δύο), ο οποίος έφτασε μέχρι και τον βαθμό του Αντιστράτηγου του 2006. Μικρή –αλλά ουσιστική όπως φαίνεται– λεπτομέρεια είναι πώς την ίδια περίοδο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας ήταν το ξαδερφάκι του Βασίλης Μιχαλολιάκος.

Προκειμένου να συμπληρωθεί το βιογραφικό του απερχόμενου δήμαρχου Πειραιά, αλλά και για να μπεί στο σωστό πλαίσιο δείτε εδώ όλες τις σχέσεις διαπλοκής των σημερινών φυντανιών του πολιτικού αλλά και του δημοσιογραφικού χώρου. Διαβάστε τις απόψεις τους (που μερικοί προσπαθούν να ξεχάσουν) σχετικά με κάποια ζητήματα (π.χ. εξέγερση Πολυτεχνείου) και εκτιμήστε την επαγγελματική και πολιτική τους σταδιοδρομία.

Για τον Βαγγέλη Μαρινάκη διαβάστε εδώ το βιογραφικό του. Το μόνο που πρέπει να έχετε υπόψη σας είναι ότι ο πατέρας Μαρινάκης ασχολείτο και με την πολιτική και με τον Ολυμπιακό και σαν πολιτικός είχε εκλεγεί βουλευτής Πειραιά με την Ν.Δ. Συνεπώς για τον Βαγγέλη Μαρινάκη είναι φυσικό να θεωρεί τον Πειραιά σαν την δική του πόλη.

Όποιος θεωρήσει ότι η κόντρα (μέχρις εσχάτων) των δύο ανδρών είναι μια ενδό-Νεοδημοκρατική κόντρα, θα έχει λαθέψει σοβαρά. Ούτε επίσης η ένταση της κόντρας μπορεί ν’ αποδοθεί μόνο στη «μονοφαγία» του Μαρινάκη. Θα πρέπει να συνυπολογίσετε επίσης και την «ορμή» που χαρακτηρίζει πάντα το συγκεντρωμένο κεφάλαιο που «λιμνάζει» όταν δεν μπορεί να επανεπενδυθεί στις επιχειρήσεις από τις οποίες προέρχεται.

Είναι γνωστό ότι ο ανταγωνισμός οξύνεται όταν τα περιθώρια στενεύουν και δεν είναι δυνατό κάποιος από τους ανατγωνιζόμενος να επικρατήσει χωρίς αμφισβήτηση ή όπως λέμε «κατά κράτος». Σε τέτοιες περιπτώσεις οι «μονομάχοι» αφήνουν στήν άκρη τις αβρότητες και υπενθυμίζουν ο ένας το παρελθόν του άλλου (όταν αυτό υπάρχει). Συνεπώς δεν θα πρέπει να μας προαλεί έκπληξη το γεγονός ότι στις καταγγελίες των Β. Μιχαλολιάκου και Θ. Δρίτσα (βλέπε εδώ), ο Μώραλης (ως μπροστινός του Μαρινάκη) απαντά: «Στη μνήμη όλων μας είναι εκπρόσωπος των Ρέιντζερς, των Κενταύρων και άλλων τέτοιων μορφωμάτων που δυσκολεύομαι ακόμα και να αναφέρω.», αναφερόμενος προφανώς στις «ομάδες κρούσης» της Ο.Ν.ΝΕ.Δ. την περίοδο της προεδρίας Β. Μιχαλολιάκου στήν οργάνωση.

Βέβαια οι καταγγελλίες συνεχίστηκαν από τον Β. Μιχαλολιάκο (βλέπε εδώ), ο οποίος όμως προχώρησε και στην δήλωση ότι τόν Μώραλομαρινάκη στηρίζει η Χρυσή Αυγή (βλέπε εδώ). Προφανώς υπολογίζει ότι με αυτή του τη δήλωση θα «σοκάρει» τους «δημοκρατικούς πολίτες του Πειραιά», οι οποίοι προκειμένου να μην «πέσει η πόλη τους στα χέρια των κακών» θα τον επανεκλέξουν δήμαρχο τους. Ίσως πάλι να θέλει να εκφράσει το παράπονο του γιατί η Χρυσή Αυγή «πήγε» με τον κεντροαριστερό Μώραλη και όχι μ’ αυτόν, ο οποίος τουλάχιστον στην αρχή της πολιτικής του σταδιοδρομίας ήταν το ίδιο «μαύρος» στην ψυχή του όσο και αυτοί. Μόνο που στην περίπτωση της πριμοδότησης του Μώραλη η Χρυσή Αυγή δεν στήριξε αυτόν, αλλά τον χρηματοδότη της Β. Μαρινάκη (βλέπε εδώ). Έτσι κι αλλιώς υπάρχουν κάτι παραπάνω από ενδείξεις για τη διαπλοκή ειδικά τών οργανωμένων Γαύρων (οι οποίοι είναι πλήρως υποταγμένοι στη διοίκηση του Μαρινάκη) και της Χρυσής Αυγής (βλέπε εδώ). Προτού όμως αρχίσει κάποιος είτε να κινδυνολογεί είτε να σφυρίζει αδιάφορα (ανάλογα την τοποθέτηση του) καλό θα ήταν να ρίξει μιά ματιά στα επίσημα τελικά αποτελέσματα του δήμου απ’ όπου προκύπτει ότι η αποχή ήταω 45,91% στον Α’ Γύρο (βλέπε εδώ).

Τέλος αφιερώνουμε και στους δύο «μονομάχους», αλλά και σε όλους εμάς το πιό σύντομο, παληό και άρα κλασικό εκλογικό ανέκδοτο, το οποίο είναι (με μικροδιαφορές κάθε φορά) κάπως έτσι:

«Καλώ όσους μας ψήφισαν στον Α’ Γύρο να ψηφίσουν στον Β’ κατά συνείδηση».

Φυσικά το κρίσιμο (για την επικράτηση ενός από τους δύο) είναι να δούμε την Κυριακή 25 Μάη πως το μετέφρασαν το μήνυμα οι ψηφόροι του κου Δρίτσα (βλέπε εδώ). Να δούμε τελικά αν πήγε στράφι εκείνο το δείπνο (βλέπε εδώ), το οποίο προσπάθησαν να υποβαθμίσουν σε συνάντηση 5΄στα όρθια...

Σημείωση: Ο Μωραλομαρινάκης (ή Μαρινακιμώραλης αν επιθυμείτε) δεν έπρεπε μόνο να περάσει στον Β’ Γύρο, έπρεπε και να κερδίσει τον Α’ Γύρο (αφού ο συνδυασμός λέγεται «Πειραιάς Νικητής»).

 

Μέρος Β’ (Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΤΗΣ).

Ξεκινήσαμε στο Α΄Μέρος από τους δύο «μονομάχους» του Πειραιά και καταληξαμε στη Χρυσή Αυγή και τη «στήριξη» του Μωραλομαρινάκη από αυτήν. Αν δούμε μόνο τα ποσοστά της, μπορεί και να «τρομάξουμε» από την απήχηση της. Σε άρθρο του «Έθνους» για τη Χρυσή Αυγή και τα ποσοστά της στις γειτονιές του Πάνου Φύσσα (Νίκαια και Πέραμα, αλλά και Κερατσίνι, Κοκκινιά, Νίκαια) ο συντάκτης καταλήγει ότι είναι οξύμωρο σε αυτές τις συνοικίες να έχει τόσο υψηλά ποσοστά (βλέπε εδώ). Χωρίς να μπούμε για την ώρα στην ουσία του ζητήματος (γιατί αυτές οι περιοχές ψηφίζουν έτσι) θα σας δώσουμε τ’ αντίστοιχα ποσοστά αποχής, γιατί η «αλήθεια των ποσοστών» μπορεί και πρέπει να γίνει κατανοητή μόνο με τη συνεκτίμηση της προσέλευσης/αποχής.

Στόν Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας η αποχή ήταν 41,59%.

Στόν Δήμο Νίακιας- Αγίου Ιωάννη Ρέντη η αποχή ήταν 46,41%.

Συγκριτικά στον Δήμο Αθηναίων έλαβε 16,12% με αποχή 51,36% (βλέπε εδώ), ενώ σε επίπεδο Περιφέρειας πήρε 11,13% με αποχή 38,98% (βλέπε εδώ).

Συγκριτικά το ποσοστό αποχής σε εθνική κλίμακα ήταν 38,39% (βλέπε εδώ).

Ακόμη και αν δεχτούμε ότι οι εκλογικοί κατάλογοι δεν έχουν εκκαθαριστεί (αφαιρεθεί οι πεθαμένοι) ικανοποιητικά η αποχή είναι τέτοια ώστε να μη βγαίνει κανένα οριστικό αποτέλεσμα. Συνεπώς αντιδράσεις όπως: «...σκέφτομαι να πάρω τα παιδιά μου να φύγουμε από την πόλη όπου 16 στους 100 υποστηρίζουν τον φασισμό...» είναι κατανοητές μόνο υπό την άσχημη ψυχολογική διάθεση που διαμορφώνει το άκουσμα (χωρίς την απαραίτητη επεξεργασία) του αποτελέσματος.

Το μήνυμα του Υπουργείου Εσωτερικών είναι απο την άποψη αυτή σωστό. Όσο μικρότερη συμμετοχή τόσο μεγαλύτερη βαρύτητα αποκτούν οι ψήφοι όσων συντεταγμένα πάνε στήν κάλπη. Οφείλουμε επίσης να παραδεχτούμε πως η μεγάλη αποχή (η οποία μένει να επιβεβαιωθεί και την Β’ Κυριακή) δηλαδή άνω του 30% συνηγορεί υπέρ του κυβερνητικού συνασπισμού, αφού η ψήφος διαμαρτυρίας (ανεξάρτητα αν κατευθείνεται στήν Αξιωματική Αντιπολίτευση, δηλαδή τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) έχει ήδη εκφραστεί στην κάλπη. Δηλαδή όσοι δεν ψήφισαν στις διπλές αυτές εκλογές (η πλειοψηφία τους) είναι περισσότερο πιθανό να ψηφίσουν το κυβερνητικό στρατόπεδο από την αντιπολίτευση. Πιθανόν να τηρούν στάση αναμονής για να δουν αν θα υπάρξει βελτίωση της κατάστασης (όπως την αντιλαμβάνονται) η οποία θα δικαιολογεί τήν απόφαση τους αυτή.

Για να υπάρξει ξεκάθαρη τάση ανατροπής σύμφωνα με την αριθμητική (να μη γίνεται να «γυρίσει το αποτέλεσμα») θα πρέπει ο νικητής να έχει προβάδιμα τέτοιο που μετα την αναγωγή όσων απείχαν να συνεχίζει να κρατά έστω «βραχεία κεφαλή». Πρακτικά και στα πλαίσια της ελληνικής πραγματικότητας, αυτό σημαίνει προβάδισμα άνω τού 6%.

Σημείωση: Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί το σχολικό συγκρότημα στο οποίο φοίτησε ο Πάνος Φύσσας (μαζί και με φασίστες και νεοναζί δίχως άλλο) δεν έπρεπε να βγάζει ψηλά τήν Χρυσή Αυγή. Μήπως επειδή είναι το σχολικό συγκρότημα κάποιου που δολοφονήθηκε; Μα ένας τέτοιος συλλογισμός είναι καθαρός λαικισμός. Επίσης αδυνατώ να καταλάβω γιατί στην Κοκκινιά (υποτίθεται λόγω του μπλόκου) δεν θα έπρεπε η Χρυσή Αυγή να έχει πολλές συμπάθειες, ειδικά αφού τούς «καλούς» πρόλαβαν και τους εξόντωσαν. Αν για μιά στιγμή ρίχναμε μιά προσεκτική ματιά στα «του οίκου μας» θα βλέπαμε πως η γάγγραινα εξαπλώνεται από τον Άγιο Παντελεήμονα και στην υπόλοιπη Πατησίων. Ή μήπως είναι η Α.Ε.Κ. κάτι διαφορετικό; Πάρτε το χαμπάρι όλοι σας η Α.Ε.Κ. δεν είναι ούτε το έμβλημα, ούτε τα χρώματα της φανέλας, αλλά όσοι την διοικούν. Όσο αυτοί ανέχονται τα φασιστοειδή που πλέον «έσκασαν μύτη», τόσο αυτοί θα εξαπλώνονται. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλές ρητορείες...    

 

23 Μάη 2014.
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 11373 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ, ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ, ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ (ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΟΡΓΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ)