Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΤΑΝ Ο ΚΡΟΝΟΣ ΚΑΘΙΣΕ ΝΑ ΦΑΕΙ (ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΧΑΝΣΕΛ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΚΡΕΤΕΛ ΣΕ ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΤΑΝ Ο ΚΡΟΝΟΣ ΚΑΘΙΣΕ ΝΑ ΦΑΕΙ
(ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΧΑΝΣΕΛ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΚΡΕΤΕΛ ΣΕ ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ)

Στις μεγάλες εταιρείες υπάρχουν δύο τρόποι για ν’ αποφεύγουν ν’ αντιμετωπίζουν μια κατάσταση. Είτε αναφέρονται σ’ αυτή δίνοντας την δική τους εκδοχή (ανασκευή), είτε δεν αντιδρούν καθόλου κάνοντας πως δεν πήραν χαμπάρι τίποτα. Την δεύτερη τακτική ακολουθεί παγίως η Α.Ε.Κ. (Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε.). Ωστόσο αυτή η προσέγγιση δεν εγγυάται την επιτυχία, καθώς ανεξάρτητα του τρόπου που θα χειριστείς μια αναποδιά τόσο η ίδια όσο και οι συνέπειες της δεν ακυρώνονται. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος θ’ αναφερθώ μόνο σ’ όσα έχουν συμβεί το τελευταίο χρονικό διάστημα και τα οποία είναι σ’ εμάς γνωστά.

Έχουμε και λέμε:

Πρόστιμο 2,8 εκ. Ευρώ από την Εφορία για ανακριβή απόδοση Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων.

Επειδή ενδέχεται να μπερδευτήκατε από τον τίτλο να σας ξεκαθαρίσω ότι η Π.Α.Ε. για τα πρώτα δύο χρόνια λειτουργίας της απέδιδε λάθος Φόρο Εισοδήματος για λογαριασμό των παικτών. Τα 2,8 εκ. που της καταλόγισε η Εφορία αναλύονται σε περίπου 1,8 εκ. ως «κεφάλαιο» (δηλαδή το ποσό Φ.Ε. που δεν παρακράτησε και δεν απέδωσε) και 900 χιλ. ως «πρόστιμο» (50% επί του μη αποδοθέντος ποσού).

Το συγκεκριμένο ζήτημα σχολιάσαμε πρόσφατα με αφορμή την αποκλαύψη τοθ ποσού από την κυβερνητική Βουλευτή Ελένη Αυλωνίτου στην «Δίκη» της 4ης Οκτώβρη 2016 (βλέπε εδώ). Παρά το γεγονός ότι τη αποκάλυψη του ποσού την έκανε μια Βουλευτής (η οποία υποτίθεται πως είναι πιο «έγκυρη» από εμάς) δεν υπήρξε καμία αντίδραση. Τώρα θα μου πείτε «Τι είδους αντίδραση περίμενες;». ειλικρινά δεν ξρω να σας πω. Έτσι κι αλλιώς και ν’ αντιδρούσε η Π.Α.Ε. τίποτα δεν θ’ άλλαζε. Το γεγονός όμως ότι όλος ο Τύπος (γραπτός και ηλεκτρονικός) «έπνιξε» ένα τέτοιο ζήτημα είναι ένα θέμα. Από τους οπαδούς περίμενα ατή ακριβώς την αντίδραση που είχαν, δηλαδή να μην κάνουν τίποτα απολύτως (μη τυχόν και τσαντίσουν τον «Αρχηγό»).

Απόλυση Στέλιου Μανωλά.

Η περίπτωση του Στέλιου Μανωλά ήταν πολύ δύσκολη, από αυτές που δεν τις παλεύουν ούτε οι πλέον αισιόδοξοι γιατροί ή όπως λέει και το ανέκδοτο «Αυτό το παιχνίδι δεν θα το έπαιζε ούτε ισοβίτης. Η απόλυση -γιατί περί απόλυσης πρόκειται όταν ο «Διοικητικός» λέει «Στέλιο τελειώσαμε»- ήταν δεδομένη από τη στιγμή που αποκαλύφθηκαν για δεύτερη φορά οι συνομιλίες του με τον Βρέντζο για την μεταγραφή του ανηψιού του στον Γαύρο. Το μόνο που έλειπε ήταν η «σωστή» στιγμή, δηλαδή η αφορμή.

Μόνον οι αφελείς (και απ’ αυτούς οι αθεράπευτα αφελείς) πίστεψαν την τότε τοποθέτηση ότι «στην Α.Ε.Κ. δεν αποφασίζουν εν θερμώ». Απλώς μετέθεσαν την λύση της συνεργασίας (έτσι λέγεται η απόλυση ευγενικά) για πιο κατάλληλη στιγμή. Τουτέστιν για όταν εξαιτίας των γεγονότων θα ήταν στριμωγμένος ο «Τίγρης» και θα έπρεπε να δείξει ότι ξεκαθαρίζει τα πράγματα (λύνει τις εκκρεμότητες) κερδίζοντας έτσι λίγο χρόνο. Όχι για την Α.Ε.Κ., αλλά για τον ίδιο.

Η 7αρα από τους μικρούς του Γαύρου ήταν η καλύτερη αφορμή. Απλώς συνέπσε με την πολυήμερη απουσία του Μελισσανίδη στο εξωτερικό και έτσι η απόλυση έγινε με μια μικρή καθυστέρηση. Δεν θα μπω στον πειρασμό να σχολιάσω αν του άξιζε ή όχι του Στέλιου η απόλυση. Γι’ αυτό είχα τοποθετηθεί τότε που προέκυψε το θέμα (βλέπε εδώ). Όσο για την απόλυση, αυτή έπρεπε να έχει γίνει τότε (και όχι τώρα).

Ωστόσο δεν μπορώ να μη σχολιάσω το γεγονός ότι οι «Παλαίμαχοι» έμειναν με τον «μουτζούρη» στο χέρι. Ήταν οι «Παλαίμαχοι» που είχαν εκδώσει ανακοινώσεις στήριξης του Στέλιου τόσο μετά τις αποκαλύψεις της «Δίκης» στις 23 Αυγούστου όσο και μετά την 7αρα των μικρών από τα Γαυράκια. Αναρωτιέμαι πως άραγε να νοιώθουν τώρα μετά το «άδειασμα» (γιατί περί «αδειάσματος» πρόκειται) από τον «Διοικητικό Ηγέτη» μας. Μου φαίνεται πως πολύ σύντομα θα νοσταλγήσουν (αν δεν τον νοσταλγούν ήδη) τον Αντωνόπουλο, ο οποίος τους είχε προφυλάξει στο παρελθόν από πολλές κακοτοπιές. Ίσως πάλι αυτός να ήταν και ο λόγος που ο «Τίγρης» και οι συν αυτώ τον «έφαγαν» στεγνά, καθώς οι ισχυροί δύσκολα ανέχονται όποιον είναι «αυτόφωτος» (έχει, δηλαδή, δική του γνώμη).

Απόλυση Τιμούρ Κετσπάγια.

Είπαμε είναι να μην αρχίσει να επιλύει εκκρεμότητες ο Μελισσανίδης, γιατί έτσι κια ρχίσει δεν σταματά αν δεν έχει τελειώσει όλη τη λάτρα. Επειδή λοιπόν ο «Τίγρης» έλειψε αρκετό καιρό από την ομάδα και μιας και το μόνο κριτήριο για την επιτυχία ενός προπονητή είναι τ’ αποτελέσματα του με τον Γαύρο, είπε να «καθαρίσει» και τον Γεωργιανό. Εδώ «καθάρισε» τον Στελάρα που νίκησε τον Γαύρο στον τελικό και πήρε το Κύπελλο, ο Κετσπάγια θα του γλύτωνε;

Βέβαια εκτός από την ανάγκη να λύσει τις εκκρεμότητες με τους προπονητές της ομάδας είπε να κάνει και το χατίρι στον «Κετσέ» για να βγεί κι αυτός μια φορά σωστός σ’ ότι γράφει. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι ο Κετσπάγια απολύθηκε Τρίτη (η οποία κατά τον «Κετσέ» είναι πολύ ωραία μέρα για αλλαγές). Στο κάτω-κάτω εκτός του Κετσετζόγλου δεν είναι παραπάνω από 4-5 άτομα που να μπορεί να βασιστεί πάνω τους.

Τώρα σχετικά με το ποιος και πώς προσέλαβε τον Κετσπάγια αυτά (μαζί με άλλα) τα έχουμε ήδη γράψει (βλέπε εδώ). Το ζήτημα δεν είναι το πρόσωπο του προπονητή, αλλά ο συνολικός τρόπος λειτουργίας του ποδοσφαιρικού τμήματος. Μένει ν’ αποδειχτεί ότι οι φήμες για γενικότερες αλλαγές στο τμήμα (αποχώρηση Μπάγεβιτς) έχουν βάση. Αν ο Μελισσανίδης προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση (γιατί κανείς από τους ανθρώπους του δεν φεύγει χωρίς την άδεια του) ίσως να υπάρχει ελπίδα ότι μαθαίνει από τα λάθη του.

Το φαγοπότι του Κρόνου και η νέα έκδοση του παραμυθιού του Χάνσελ και της Γκρέτελ.

Κλείνοντας νοιώθω υποχρεωμένος να δικαιολογήσω τον τίτλο του κειμένου έστω και για τους ελάχιστους που δεν κατανοούν τους συγκεκριμένους συμβολισμούς. Ο Κρόνος είναι ο εκάστοτε ιδιοκτήτης (στην περίπτωση μας ο Μελισσανίδης) που όταν στριμωχτεί καταπίνει όποιον συνεργάτη (παιδί) του τον βολεύει κάθε φορά περισσότερο. Φυσικά όπως γνωρίζουμε από την Αρχαία Προϊστορία (που καλούμε Μυθολογία) ο Κρόνος βαρυστομάχιασε τόσο που στο τέλος το φαγοποτι του βγήκε ξινό.

Ωστόσο η μεθόδευση/επιλογή του «Τίγρη» (αλλά όχι μόνον αυτού) ν’ αναβάλλει για αργότερα το «φάγωμα» (απόλυση) των συνεργατών του με την δήθεν δικαιολογία ότι «Δεν παίρνει αποφάσεις εν θερμώ» μου θυμίζει το παραμύθι του Χάνσελ και της Γκρέτελ. Για όσους δεν το γνωρίζουν σημειώνω περιληπτικά ότι τα δύο αδερφάκια τα παράτησε ο πατέρας τους (ξυλοκόπος) στο δάσος γιατί δεν μπορούσε να τα θρέψει (άτιμη κρίση). Αυτά αφού περιπλανήθηκαν βρήκαν καταφύγιο (έτσι νόμιζαν) στο σπίτι μιας μάγισσας. Η μάγισσα φυλάκισε τον Χάνσελ, τον οποίο καλοτάιζε προκειμένου να τον παχύνει ώστε να τον φάει. Τελικά τα δύο αδερφάκια σώθηκαν αλλά αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μας ενδιαφέρει.

Μας ενδιαφέρει ότι ο «Διοικητικός Ηγέτης» σαν άλλη μάγισσα κρατά φυλακισμένους τους προπονητές και δήθεν τους στηρίζει (βάζει και τους «Παλαίμαχους» να βγάζουν ανακοινώσεις στήριξης) προκειμένου να τους παχύνει και να τους φάει αργότερα. Συμπεριφερόμενος όμως έτσι το μόνο που μπορεί να ελπίζει είναι να μην έχει την τύχη της μάγισσας του παραμυθιού.

 

Υ.Γ. Δικαιούμαστε να πιστεύουμε ότι με την πρόσληψη του πρώην βοηθού του Μουρίνιο η Α.Ε.Κ. βρήκε κάτι παραπάνω από έναν απλό προπονητή. Δεν είναι μόνο οι εμπειρίες που έχει αποκομίσει από την θητεία του δίπλα στον Ζοσέ, ούτε καν η σχετική φήμη που θα τον συνοδεύει ως πρώην βοηθός του. Είναι που και να τον απολύσει από προπονητή μπορεί να τον κρατήσει ως οδηγό για τα πούλμαν της ομάδας (ανδρικής και υποδομών). Όσο γα το σύστημα που θα παίζει η Α.Ε.Κ.; Μάλλον για ένας πιο ακριβός Δέλλας (ή αν θέλετε Πογέτ) μου κάνει (όχι ότι ο Κετσπάγια έπαιζε επιθετικά).

 

19 Οκτώβρη 2016
παρατηρητής 1.

Διαβάστηκε 2290 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΤΑΝ Ο ΚΡΟΝΟΣ ΚΑΘΙΣΕ ΝΑ ΦΑΕΙ (ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΧΑΝΣΕΛ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΚΡΕΤΕΛ ΣΕ ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ)