Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΦΕΤΙΝΗΣ Α.Ε.Κ. ΚΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ ΤΟΥΣ (ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ;)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΦΕΤΙΝΗΣ Α.Ε.Κ. ΚΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ ΤΟΥΣ
(ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ;)

Δεν υπάρχουν πολλά που να χρειάζεται (και να πρέπει) να γραφτούν για την φετινή Α.Ε.Κ. Ούτε βέβαια υπάρχει κάποιος νουνεχής (που να έχει μυαλό) που να πιστεύει πως η ομάδα στο αμέσως επόμενο διάστημα δεν θα πάει πολύ καλύτερα απ’ όσο έχει πάει μέχρι τώρα. Η μόνη περίπτωση να συμβεί αυτό θα ήταν αν είχαν αποφασίσει να την ρίξουν και φέτος κατηγορία. Κάτι τέτοιο όμως δεν διαφαίνεται ειδικά μετά την (επανα)πρόσληψη του Μανόλο Χιμένεθ.

Ωστόσο επειδή μιλάμε για την Α.Ε.Κ. θα πρέπει να σημειώσουμε από τώρα πως η μη έξοδος στην Ευρώπη (στην οποία βγήκε από την πρώτη της χρονιά στην κατηγορία μετά την επιστροφή της) θα ισοδυναμεί με υποβιβασμό. Δεν θα μπούμε στον πειρασμό να επιχειρηματολογήσουμε σχετικά με τις αιτίες της φετινής αγωνιστικής ένδειας.

Το μόνο που πρέπει και αξίζει να ειπωθεί είναι ότι:

Η Α.Ε.Κ. βρίσκεται στη σημερινή κατάσταση επειδή η μεγάλη πλειοψηφία των επιλογών που έγιναν σ’ όλα τα επίπεδα (και που επηρέαζαν το τελικό αποτέλεσμα) δεν ήταν απλά αποτυχημένες. Ήταν αχαρακτήριστες για κάποιον που επιθυμεί ν’ ασκήσει ουσιαστική κριτική. Ήταν εκτός τόπου και χρόνου είτε με βάση την «ποδοσφαιρική λογική» (υποτίθεται ότι Μπάγεβιτς & Μελισσανίδης ξέρουν από ποδόσφαιρο), είτε με βάση την «επιχειρηματική λογική».

Χρειάζεται μήπως ν’ αναφερθούμε στο πλήθος κλειστών συμβολαίων με «λεόντειες» αμοιβές; Τα τελευταία 3 χρόνια η Α.Ε.Κ. συναγωνίζεται τον Π.Α.Ο. του Αλαφούζου στα «πεταμένα» χρήματα. Χρήματα τα οποία όπως έχουμε αποδείξει πολλές φορές έχουν βγεί από τον «κόσμο της Α.Ε.Κ.» και ειδικότερα από τα εισιτήρια διαρκείας. Ακόμα και οι «άδηλες» (κρυφές) πληρωμές που κάνουν καμιά φορά οι ομάδες (αν κάνουν) βγήκαν (αν έγιναν) από το ταμείο της Α.Ε.Κ. και όχι του «Διοικητικού Ηγέτη» όπως υπονοούν κάποιοι υπερασπιστές του.

Ότι οι Μπάγεβιτς και Μελισσανίδης έχουν ποδοσφαιρική παιδεία/εμπειρία δεν υπάρχει άνθρωπος που να το αμφισβητεί στα σοβαρά. Το ζήτημα είναι αν αυτή η παιδεία/εμπειρία τους τους καθιστά ικανούς να διοικήσουν μια σύγχρονη ποδοσφαιρική ομάδα. Εκ του αποτελέσματος (το οποίο πρέπει να έχει πείσει και τους πλέον δύσπιστους) φαίνεται πως όχι. Αρκετοί το είχαν επισημάνει αυτό έγκαιρα. Άλλωστε κάθε χρονιά υπήρχαν όλο και περισσότερα σημάδια, τα οποία δεν μπορούσε να τα παραγνωρίσει κανείς.

Απλώς τις δύο πρώτες χρονιές έπρεπε να γλύψουμε τις πληγές μας για να γλυκάνουν από το σοκ του σκόπιμου υποβιβασμού της ομάδας για να ξεχρεώσει. Είχαμε, άλλωστε, και το project του γηπέδου να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και γι’ αυτό έπρεπε να μην ασκείται κριτική. Η προσμονή για κάτι πολύ καλύτερο «επέβαλλε» στην πολύ μεγάλη πλειοψηφία σιωπή.

Η πρώτη χρονιά στην «μεγάλη κατηγορία» παρά τις άστοχες επιλογές εξαγοράστηκε μέσω της κατάκτησης του Κυπέλλου, η οποία πολύ σωστά αποτιμήθηκε ως πολύ μεγάλη επιτυχία (εφ’ όσον το Κύπελλο κατακτήθηκε σε βάρος του Γαύρου). Μια επιτυχία που δυστυχώς συσκότισε τα μυαλά της Διοίκησης αλλά και του Ιδιοκτήτη κάτι που στοίχισε τόσο πολύ στην φετινή Α.Ε.Κ. Φέτος η «κακή μέρα» φάνηκε από το πρώτο επίσημο παιχνίδι, όταν μια ομάδα που αμυδρά λόγω φανέλας θύμιζε κάτι από Α.Ε.Κ. αποκλείστηκε από την Ευρώπη με μια ισοπαλία και μια ήττα.

Παρά τα φανερά σημάδια ουσιαστικά τίποτα δεν έγινε, καθώς αυτοί που αποφασίζουν αποφάσισαν να εξαγοράσουν τον καιρό τους στην Διοίκηση/Ιδιοκτησία  ταΐζοντας τους οπαδούς «σανό» (ψέματα/παραμύθια). Σ’ αυτό τους βοήθησαν οι επαγγελματίες οπαδοί (δημοσιογράφοι/»γιουσουφάκια») οι οποίοι προσπαθούν να κάνουν το άσπρο μαύρο (και το ανάποδο). Όμως κι αυτοί δεν μπορούν να το κάνουν συνέχεια, ειδικά όταν δεν τους βοηθούν τ’ αποτελέσματα.   

Τότε το μόνο που μπορούν να κάνουν (και κάνουν) είναι ν’ ασκούν κριτική μέχρι του σημείου που δεν θα οδηγεί σ’ αμφισβήτηση του εκάστοτε ουσιαστικού (και όχι τυπικού) κουμανταδόρου. Όταν δε η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο, τότε επιστρατεύουν το ύστατο όπλο με το οποίο προσπαθούν να μας πιάσουν και πάλι «μαλάκες». Είναι το γνωστό:

«Ναι, ο Πρόεδρος/Ιδιοκτήτης/»Διοικητικός Ηγέτης» τα ‘χει κάνει μαντάρα, αλλά μην το παρακάνετε γιατί μπορεί να τον πικράνουμε και να φύγει. Και τότε... Άλλωστε είναι ο μοναδικός που μπορεί (και πρέπει) να δώσει τη λύση.»  

Το παραπάνω επιχείρημα το διαβάζουμε συνεχώς απ’ όλους τους ρεπόρτερ της Α.Ε.Κ. και δεν έχει νόημα ν’ ασχοληθούμε περισσότερο μ’ αυτό. Ωστόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση (όπως και στον Π.Α.Ο. του Αλαφούζου) το ζήτημα είναι ότι οι «Διοικητικοί Ηγέτες»/Ιδιοκτήτες τους δεν είναι μέρος της λύσης, αλλά μέρος του προβλήματος.

Δεν είναι μόνο ότι λάθεψαν (και συνεχίζουν να λαθεύουν) στην επιλογή των στελεχών των Π.Α.Ε. τους, δεν είναι ότι τις χρεώνουν με ποσά τα οποία είναι πολύ δύσκολο αυτές με βάση τα έσοδα τους να πληρώσουν (άρα θα πρέπει να τα καλύψουν οι ίδιοι από τη τσέπη τους). Είναι που λειτουργούν αποκλειστικά μόνοι τους τις Π.Α.Ε.

Για τον μεν Π.Α.Ο. του Αλαφούζου μπορεί να υποστηρίξει κάποιος ότι αυτή η επιλογή ήταν «μονόδρομος» μετά την αποχώρηση της «πολυμετοχικής» ομάδας για να μην αναγκαστούν να πληρώσουν τον λογαριασμό του πάρτυ τους. Στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. όμως τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.

Από τη μιά ο Μελισσανίδης ήθελε να είναι το «μόνο αφεντικό» μη σκοπεύοντας να μοιραστεί την εξουσία με κανέναν άλλον. Από την άλλη είναι «κοινό μυστικό» ότι κανείς από τους υπόλοιπους λεφτάδες ΑΕΚτζήδες δεν έχει σε ιδιαίτερη υπόληψη τον «Τίγρη». Όπως χαρακτηριστικά απαντούσε ο Σταυρίδης στον Αυλωνίτη στην ταινία «Κορόιδο Γαμπρέ» μαζί του δεν θέλουν να έχουν ούτε πυρετό.

Συνεπώς τι μπορεί σ’ αυτή την περίπτωση προκειμένου να ξεπεράσει η Α.Ε.Κ. (και μαζί της οι ΑΕΚτζήδες) την παρούσα κρίση;      

Όπως το βλέπουμε οι «πουθενάδες» (κάποιοι μάλιστα νωρίτερα από του άλλους) οι δυνάμεις που αντιμάχονται συστηματικά την Α.Ε.Κ. (και δεν μιλάμε μόνο για τις προφανείς όπως ο Γαύρος) αυτή τη στιγμή είναι υπέρτερες απ’ αυτές που έχει μόνος του ο «Διοικητικός Ηγέτης».

Συνεπώς είναι αδήριτη η ανάγκη της συστράτευσης όλων όσων επιθυμούν να δουν την Α.Ε.Κ. να λειτουργεί σε σύγχρονη βάση με διαφάνεια και ακεραιότητα έτσι ώστε να παράγει αποτέλεσμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η «συστράτευση» θα γίνει χωρίς όρους. Δεν μπορούν (και δεν πρέπει) να μπουν στην άκρη οι ενστάσεις που έχει καθένας από τα «βαριά πορτοφόλια» για τον άλλο μόνο και μόνο για να βγεί η Α.Ε.Κ. από το αδιέξοδο, καθώς αν η προσπάθεια δεν γίνει σωστά όχι μόνο δεν θα έχει αποτέλεσμα αλλά θα κάνει τα πράγματα χειρότερα (σαν την κακώς εννοούμενη «πολυμετοχικότητα» στον Π.Α.Ο.).

Γι’ αυτό πρέπει να υπάρξουν «καθαρές λύσεις», οι οποίες να έχουν συμφωνηθεί από όλους από την αρχή και η πλήρης εφαρμογή των οποίων θα είναι προαπαιτούμενο. Αυτό από την πλευρά του Μελισσανίδη θα σημάνει την «παραίτηση» του από το δικαίωμα να κάνει μόνος του κουμάντο στην Π.Α.Ε., ενώ από τη μεριά των υπολοίπων (όσων αποφασίσουν να συμμετάσχουν) η συμμετοχή τους θα σημάνει εκτός από την όποια οικονομική συνεισφορά την άσκηση (και) διοίκησης αλλά και την επίβλεψη όσων διοικούν στ’ όνομα τους.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να γίνουν είτε στη βάση μιας «συμφωνίας κυρίων» (γραπτής ή προφορικής αδιάφορο) η οποία μπορεί και να μην τηρηθεί, είτε μετά από την αναδιοργάνωση της Π.Α.Ε. και ακολούθως με την λειτουργία της σε σύγχρονη βάση. Με τον όρο «σύγχρονη βάση» εννοούμε την εφαρμογή του πλήρους «πακέτου» της Εταιρικής Διακυβέρνησης. Δηλαδή όχι μόνο των διαδικασιών ελέγχου που αυτή προβλέπει, αλλά και όλων των άλλων πρακτικών διοίκησης μιας σύγχρονης εταιρείας.

Τα παραπάνω θα έπρεπε να είναι ήδη δεδομένα στην Π.Α.Ε., αφού όπως μας διατυμπάνιζε ο Κ.Α.Τ. η Α.Ε.Κ. συμμετέχει στο πρόγραμμα ELITE (βλέπε εδώ) η κύρια συνεισφορά του οποίου στις εταιρείες που μετέχουν σ’ αυτό είναι η εισαγωγή της Εταιρικής Διακυβέρνησης και των καλών πρακτικών διοίκησης. Άρα όλα τα παραπάνω είναι εν τέλει εκτός από επιβεβλημένα και αυτονόητα.

Κλείνοντας απευθυνόμαστε στον Μελισσανίδη ζητώντας του αφ’ ενός ν’ αλλάξει διοικητική τακτική και αφ’ ετέρου να προσκαλέσει τα υπόλοιπα «βαριά πορτοφόλια» της Α.Ε.Κ. να συνδράμουν την Π.Α.Ε. Κάνοντας τα αυτά αποδέχεται ότι δεν θα κάνει από δω και πέρα μόνος αυτός κουμάντο.

Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Μελισσανίδης ΔΕΝ είναι η Α.Ε.Κ., καθ’ όσον η Α.Ε.Κ. δεν αρχίζει με τον Μελισσανίδη ούτε τελειώνει μ’ αυτόν. Προϋπήρχε και θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά απ’ αυτόν. Συνεπώς δεν δικαιούμαστε να την ταυτίζουμε μαζί του, λες και πρόκειται για μια από τις επιχειρήσεις του (αν και ο ίδιος μπορεί να την θεωρεί ως τέτοια).

Επειδή όμως εμάς μας αφορά η Α.Ε.Κ. και όχι οι εκάστοτε Ιδιοκτήτες της Π.Α.Ε. (οι οποίοι άλλωστε είναι περαστικοί) οφείλουμε ν’ απευθυνθούμε και στα υπόλοιπα «βαριά πορτοφόλια» της Α.Ε.Κ.

Κύριοι, όποια κι αν είναι η γνώμη σας για τον Μελισσανίδη και τις πρακτικές που ακολουθεί, όποια και αν ήταν η εμπλοκή σας στο παρελθόν, οφείλετε αυτή την στιγμή να βγείτε μπροστά διεκδικώντας ρόλο στην Διοίκηση της Π.Α.Ε. Απαιτώντας να λειτουργεί όπως οφείλει μια σύγχρονη επιχείρηση διασφαλίζοντας έτσι τα συμφέροντα όλων όσων οι ζωές επηρεάζονται από την δραστηριότητα της. Αυτό (δηλαδή η απαίτηση να διεκδικήσετε διοικητικό ρόλο στην Π.Α.Ε.) το οφείλετε στο σύνολο των ΑΕΚτζήδων. Τώρα αν η κίνηση σας αυτή θα στεφθεί από επιτυχία ή όχι, αυτό δεν θα έπρεπε να σας απασχολεί τώρα. Εσείς απλά πρέπει να κάνετε το καθήκον σας. Όσο για τις λεπτομέρειες (τι πρέπει ν’ αλλάξει και πως πρέπει να οργανωθεί η Π.Α.Ε.) θα τα συζητήσουμε όταν χρειαστεί.

 

21 Γενάρη 2017
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 1868 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΦΕΤΙΝΗΣ Α.Ε.Κ. ΚΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ ΤΟΥΣ (ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ;)