Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΕΡΙ ΗΘΟΥΣ, ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ (ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΛΕΨΙΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΕΡΙ ΗΘΟΥΣ, ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ
(ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΛΕΨΙΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ)

Δυστυχώς ή ευτυχώς η επόμενη μέρα ενός Ελληνικού ντέρμπι είναι δεδομένη. Στην περίπτωση που υπάρχει νικητής η πλευρά του (όσοι τον υποστηρίζουν) βρίσκουν την ευκαιρία να ξεκαβλώσουν, ενώ η πλευρά του ηττημένου κλαψουρίζει καταγγέλλοντας τα γεγονότα που αλλοίωσαν το τελικό αποτέλεσμα. Έτσι και χθές οι αθλητικογράφοι της Α.Ε.Κ. (-ΟΓΛΟΥ & Σία) άδραξαν την ευκαιρία να ειρωνευτούν τους «συναδέλφους» τους (όπως ακριβώς κάνουν τόσα χρόνια οι «άλλοι») την ίδια ώρα που η «άλλη» πλευρά έκανε αγώνα να μειώσει τη σημασία της νίκης της Α.Ε.Κ. (και άρα της ήττας της ομάδας τους).

Προφανώς οι νίκες και οι ήττες στα ντέρμπι έχουν ιδιαίτερη σημασία από την άποψη του γοήτρου (πρεστίζ). Όπως γράφουν και τα «αιρετικά» Ευαγγέλια της Νεκράς Θάλασσας «τι να τα κάνεις τα εκατομμύρια του Μιλιβόγεβιτς και του Ιντέγε αν χάνεις από την Α.Ε.Κ.». Έτσι είναι ανάγκη να βρεθούν δικαιολογίες, ακόμη και στην περίπτωση που κανείς από «τους παρεπιδημούντες την Ιερουσαλήμ» δεν τις πιστεύει. Στο κάτω–κάτω οι επαγγελματίες της παραπληροφόρησης το οφείλουν στην Ιδιοκτησία/Διοίκηση της ομάδας-εταιρείας τους, καθόσον άνθρωποι είναι κι αυτοί και πόσα ν’ αντέξουν.

Η εξεύρεση (πρόχειρων) δικαιολογιών είναι απαραίτητη και για έναν ακόμη λόγο. Κάθε Ιδιοκτησία/Διοίκηση, δηλαδή κάθε τύπου Εξουσία, έλκει την δύναμη της από την νομιμοποίηση/αποδοχή του κοινού (ή των πελατών) στο οποίο απευθύνεται. Έτσι για τις ήττες δεν φταίνε οι λανθασμένες επιλογές της Ιδιοκτησίας/Διοίκησης, αλλά οι υπόλοιποι εκτός ομάδας παράγοντες.

Για την ήττα του Γαύρου από την Α.Ε.Κ. δεν φταίει ούτε η σύνθεση που κατέβασε ο προπονητής του, ούτε η αποχώρηση μεσούσης της περιόδου ενός από τους πλέον σημαντικούς δημιουργικά παίκτες του. Για τις επόμενες στραβές που θα γίνουν δεν θα φταίει η αποχώρηση και του καλύτερου (τρομάρα του) επιθετικού του για 11 εκ. Ευρώ (στην Κνα πάει το ταλέντο). Άλλωστε στις εφεδρείες περιμένει ο Ιρανός του παραρτήματος. Μένει να δούμε αν οι Γαύροι ενοχληθούν από το προφανές και ξεδιάντροπο «ξέπλυμα» χρήματος που γίνεται μέσω της μεταγραφής Ιντέγε στο πιο διεφθαρμένο στοιχηματικά («στημένο») ποδοσφαιρικό Πρωτάθλημα.

Κατά πάσα πιθανότητα όμως λίγοι θ’ αντιδράσουν (πιθανότατα οι Γαύροι «πουθενάδες») αφού αυτοί που (όπως στην Α.Ε.Κ.) ζητούν από τον Θεό να κόβει χρόνια από τους αντιπάλους τους και να δίνει μέρες στον Μαρινάκη φωνάζουν δυνατότερα. Για να γίνει όμως η δουλειά των «γιουσουφιών» εκατέρωθεν χρειάζεται κάποιος να τους δώσει «πάσα». Χρειάζεται κάποιος με κύρος και αρμοδιότητα (εκ της θέσης του) να κάνει τις σχετικές δηλώσεις-καταγγελίες (π.χ. ένα μέλος του Δ.Σ.). Αν εκτός από αυτόν υπάρχει και δεύτερος με ευχέρεια στην «επικοινωνία» με τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, τότε η δουλειά είναι ευκολότερη.

Το μόνο που χρειάζεται είναι η σε πρώτη φάση αναπαραγωγή των αρχικών δηλώσεων. Στις δύσκολες συγκυρίες (όπως η σημερινή) πιθανόν να χρειαστεί και κάποιο κείμενο από «έγκριτο» (καθότι χρόνια στην πιάτσα) δημοσιογράφο, ο οποίος θ’ αποκαλύπτει «σχέδιο εξόντωσης του Ιδιοκτήτη/Επενδυτή και (φυσικά) της ομάδας». Κατά προτίμηση το σχέδιο πρέπει να εξυφαίνεται από χρόνια. Τουλάχιστον 5-6 (εδώ η Πηνελόπη έπλεκε στον Αργαλειό για 10) χρόνια. Στο σχέδιο εκτός από την (προφανή) συμμετοχή ΟΛΩΝ των αντιπάλων (ΟΛΟΙ τους και ΜΟΝΟΙ μας) πρέπει να συμμετέχει και η Κρατική Μηχανή (αλλιώς πως θα δικαιολογήσουμε τον τίτλο against the machine).

Βέβαια υπάρχουν κάποιες ενοχλητικές λεπτομέρειες με τις οποίες όμως οι «σοβαροί» δημοσιογράφοι δεν ασχολούνται. Όλο και κάποιος περίεργος θ’ αναρωτηθεί πως γίνεται και αφού τον κυνηγά σύσσωμη η Κρατική Μηχανή για 5-6 χρόνια (άσχετα αν έχουν αλλάξει 3-4 Κυβερνήσεις) και ο Πρόεδρος/ιδιοκτήτης δεν είναι φυλακή (ή έστω κατηγορούμενος-υπόδικος με βούλευμα); Η μόνη «λογική» (στα όρια της λογικής καλύτερα) απάντηση είναι του τύπου: «Αν τον δικάσουν θα καταπέσει η σκευωρία και γι’ αυτό θέλουν να σέρνεται στην λάσπη τ’ όνομα του».

Αν όμως το κυρίως πιάτο αφορά σε διαμαρτυρίες για την διαιτησία που «κυνηγά» την ομάδα τότε το επιδόρπιο οφείλει να έχει σχέση με την «φιλοξενία». Όταν το θέμα φτάσει εκεί, τότε εκτός από τις σχετικές καταγγελίες είναι απαραίτητη και η σχετική «προειδοποίηση» για το επόμενο παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων «στην έδρα μας» (την επόμενη φορά δεν θα είμαστε τόσο «κύριοι»).

Η «φιλοξενία» όμως έχει παραπάνω από μία όψεις. Για παράδειγμα «φιλοξενία» σημαίνει και να συναινείς στην μετάθεση της έναρξης ενός αγώνα κατά δύο ώρες, ακόμη και αν αυτό δεν προβλέπεται. Έτσι η «φιλοξενούμενη» ομάδα δεν θα είναι υποχρεωμένη να τηρήσει τον κανονισμό που επιβάλλει να βρίσκεται στην πόλη που θα γίνει ο αγώνας από την προηγούμενη (δηλαδή να διανυκτερεύσει). Άλλωστε ποιος έχει λεφτά για να πληρώνει ξενοδοχεία, ακόμη και ο πλέον πλούσιος (ερασιτεχνικός) σύλλογος της Χώρας δεν έχει «λεφτά για πέταμα».

Άσε που υπάρχουν και κάτι αναχρονιστικοί Κανονισμοί και Προκηρύξεις Πρωταθλήματος που προβλέπουν ότι σε περίπτωση δύο μηδενισμών σε μια περίοδο η ομάδα υποβιβάζεται. Για να γίνει βέβαια αυτό θα πρέπει να υπάρξει η σχετική απόφαση του δικαιοδοτικού οργάνου της Ομοσπονδίας. Την οποία απόφαση θα προκαλέσει η ένσταση μιας ομάδας που έχει έννομο συμφέρον να κυνηγήσει την υπόθεση. Έλα όμως που για να γίνει ένσταση πρέπει να υπάρχει και σχετική απόφαση της Ομοσπονδίας για την χρονική μετάθεση του αγώνα.

Ακόμη όμως κι έτσι ποιος εγγυάται ότι η Ομοσπονδία θα εφαρμόσει τον Κανονισμό και την Προκήρυξη του Πρωταθλήματος; Μήπως η ίδια Ομοσπονδία δεν είναι αυτή που λίγες ώρες πριν την έναρξη του Πρωταθλήματος αποφάσισε τη συμμετοχή και άλλης ξένης παίκτριας; Μια απόφαση η οποία εξέπληξε όλες τις ομάδες πλην της ενδιαφερομένης, την οποία και συνέφερε γιατί διευκόλυνε την τελική της επικράτηση. Το περίεργο είναι ότι αυτή η Ομοσπονδία είναι η ίδια για την συμπεριφορά της οποίας παραπονιέται η αντίστοιχη ανδρική ομάδα. Αλλά αυτά δεν μπορεί να τα συλλάβει το «φτωχό μυαλό» των «πουθενάδων».

Βέβαια σε τέτοιες περιπτώσεις αυτοί που δεν ευνοούνται από την πρωτόδικη απόφαση πάντα ελπίζουν στο Ανώτατο Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών. Το οποίο Α.Σ.Ε.Α.Δ. έλαβε πριν λίγες μέρες μια ιστορική απόφαση σε βάρος της γυναικείας ομάδας μπάσκετ του Γαύρου. Σύμφωνα με την οποία αν κάποια αθλήτρια (αθλητής) δηλωθεί τραυματίας σε παιχνίδι της Εθνικής τότε δεν μπορεί να παίξει σε αγώνα της ομάδας της για τις επόμενες 8 μέρες και αν παίξει η ομάδα της μηδενίζεται.

Ωστόσο ξέρουμε (ή θα έπρεπε να ξέρουμε) πως «η ζωή είναι πουτάνα» και όταν ολοκληρωθεί ένας κύκλος τότε έρχεται η ώρα να κλείσουν οι λογαριασμοί. Σχεδόν πάντα το «κλείσιμο των λογαριασμών» παίρνει την μορφή της «εκδίκησης». Και για όσους έχουν υποστεί στο πετσί τους την αδικία έχει πάντα μια γλυκόπικρη γεύση. Γλυκιά γιατί έστω και αργά αποκαθίσταται η ισορροπία. Πικρή γιατί για ν’ αποκατασταθεί πρέπει πρώτα να έχει διασαλευτεί (να έχει αδικηθεί κάποιος).

Στην περίπτωση της γυναικείας ομάδας μπάσκετ του Γαύρου οι διοικούντες την ομάδα έβγαλαν ανακοίνωση με την οποία συγχαίρουν την αντίπαλο τους επειδή η τελευταία δεν υπέβαλλε ένσταση όπως είχε δικαίωμα. Στην ανακοίνωση τους μιλούν για ομάδες που κερδίζουν στο γήπεδο και όχι στα χαρτιά. Προφανώς και ο Παναθλητικός σοφά σκεπτόμενος δεν χάλασε τις σχέσεις του με τους Πειραιώτες. Έτσι και αλλιώς θα κάνουν άλλες ομάδες την απαραίτητη ένσταση. Γιατί να μπεί αυτός στο στόχαστρο, ειδικά όταν κερδίζοντας την ένσταση ρίχνει κατηγορία τον Γαύρο;

Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι «έχοντας χεσμένη τη φωλιά τους» οι Γαύροι ηθικολογούν (μιλάνε για «Ήθος») όταν συγχαίρουν τους αντιπάλους τους για την μη υποβολή ένστασης. Η παραδοχή τους ότι η υποβολή ένστασης (που θ’ ανέτρεπε το εντός γηπέδου αποτέλεσμα) είναι ΑΝΗΘΙΚΗ (και άρα δεν πρέπει να επιδιώκεται) καθιστά (έστω και αναδρομικά) ΑΝΗΘΙΚΗ (ΕΝΟΧΗ από Ηθικής σκοπιάς) την Διοίκηση/Ιδιοκτησία του ποδοσφαιρικού Γαύρου η οποία με τον τρόπο αυτό πήρε το Πρωτάθλημα το 2007-2008.

Βέβαια τέτοιες «λεπτομέρειες» δεν έχουν θέση στους συλλογισμούς των Γαύρων, οι οποίοι αποδεικνύεται ότι κατέχουν πιο αδύνατη μνήμη από την μνήμη ROM των υπολογιστών (της οποίας τα δεδομένα σβήνουν μόλις σβήσει ο υπολογιστής) ή ακόμη και του χρυσόψαρου. Ωστόσο το μπέρδεμα, φίλε μου, παραμένει μεγάλο και το ξέμπλεγμα δύσκολο. Γιατί δεν είναι εύκολο να υποκριθούν ότι «τίποτα δεν έγινε», ούτε και μπορούν εκ των υστέρων (μετά τη έναρξη του Πρωταθλήματος) να ισχυριστούν ότι ο Κανονισμός είναι αναχρονιστικός ή ακόμη και άδικος (και γι’ αυτό δεν θα έπρεπε να ισχύει).

Από την άλλη υπάρχει και η καριόλα η «Ισονομία» (θα ‘θελα να ήξερα ποιος κερατάς την συνέλαβε ως έννοια), η εφαρμογή της οποίας οδηγεί το γυναικείο μπάσκετ του Γαύρου αυτομάτως στην Α2. Για να μη μπερδεύεστε «Ισονομία» δεν υπάρχει όταν τιμωρείται για τα επόμενα 100 χρόνια (είναι και ο τόκος) ο Γαύρος. Ισονομία υπάρχει όταν ισχύουν για όλους ανεξαρτήτως μεγέθους οι ίδιοι κανόνες. Όταν εφαρμόζεται ο Κανονισμός (και) σε βάρος του εκάστοτε ισχυρού. Άλλωστε η ισονομία είναι η απαραίτητη και ικανή προϋπόθεση για να υπάρξει ο επιθυμητός απ’ όλους (τουλάχιστον στα λόγια) ανταγωνισμός.                 

Αυτά που λες φίλε μου σχετικά με το Ήθος, τη φιλοξενία και την Ισονομία. Να λέμε ευτυχώς που υπάρχουν και οι Γαύροι και μαθαίνουμε και τίποτα γιατί αν περιμέναμε από το σχολειό…

                                

21 Φλεβάρη 2017
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 1452 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΠΕΡΙ ΗΘΟΥΣ, ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ (ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΛΕΨΙΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ)