Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Η «ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΓΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ Ε.Π.Ο.» ΚΑΙ ΤΑ «ΣΤΑΓΟΝΙΔΙΑ» (ΟΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ ΠΑΝΤΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΕΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η «ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΓΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ Ε.Π.Ο.» ΚΑΙ ΤΑ «ΣΤΑΓΟΝΙΔΙΑ»
(ΟΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ ΠΑΝΤΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΕΣ)

Έγιναν επιτέλους την προηγούμενη Παρασκευή οι εκλογές για την ανάδειξη της Διοίκησης της Ε.Π.Ο. Το αποτέλεσμα τους είχε από καιρό τώρα προεξοφληθεί, αλλά πλέον πιστοποιήθηκε και δια της κάλπης. Η ανάδειξη του νέου Δ.Σ. με ποσοστό 70% της δίνει (θεωρητικά) μια «άνετη» πλειοψηφία. Ωστόσο, αυτό το νέο Δ.Σ. ΔΕΝ θα έχει το ίδιο εύρος δράσης όπως τα προηγούμενα γιατί πολύ απλά ΔΕΝ έχει τις ίδιες με πριν αρμοδιότητες. Όλες οι «καλές» (σημαντικές) αρμοδιότητες έχουν από καιρό αποψιλωθεί (αφαιρεθεί) και μεταφερθεί σε «αχυράνθρωπους» που έχουν επιλέξει η UEFA & η FIFA.

Όπως έχουμε γράψει στο παρελθόν (και όχι μόνον εμείς) τα πράγματα οδήγησαν στο σημείο αυτό οι (σκόπιμα;) άτσαλες κυβερνητικές παρεμβάσεις, οι οποίες κατέστησαν τις δύο διεθνείς Ομοσπονδίες συνομιλητές της Κυβέρνησης στα πλαίσια επιβολής της νομιμότητας. Οι δύο Ομοσπονδίες ενεπλάκησαν έτσι (και παζάρεψαν επιτυχώς για εκείνες) σε θέματα όχι μόνο επί της διαδικασίας της επιβολής της νομιμότητας, αλλά και επί της ουσίας της. Κατέστησαν, τελικά, απόλυτοι κύριοι του παιχνιδιού μεταβάλλοντας την Κυβέρνηση σε μαριονέτα τους ή καλύτερα σε «παιδί για τα θελήματα».

Ο Υφυπουργός Αθλητισμού ΔΕΝ χρειάζεται πλέον να νομοθετήσει. Το μόνο που του ζητείται είναι να λέει δυο-τρείς αρλούμπες και να προωθεί έτοιμα για ψήφιση όσα οι απέξω έχουν αποφασίσει για εμάς χωρίς τη συμμετοχή μας. Έτσι, το νέο Δ.Σ. ΔΕΝ έχει τίποτα να κάνει επί της ουσίας. Γιατί πολύ απλά ΔΕΝ ελέγχει και τίποτα. Θα μπορούσε, όμως, να ισχυριστεί κάποιος ότι με την «αλλαγή» στο Δ.Σ. της Ε.Π.Ο. τερματίζεται μια εικοσαετία πλήρους ελέγχου του Ελληνικού Ποδοσφαίρου από τον Γαύρο.

Μια τέτοια «αλλαγή» πριν από μόλις δύο χρόνια θα δημιουργούσε κύματα ενθουσιασμού και θα γεννούσε ελπίδες για ουσιαστική καλυτέρευση των πραγμάτων. Όμως, τώρα, που όλες οι «θέσεις-κλειδιά» ελέγχονται από τις Διεθνείς Ομοσπονδίες όσοι καταλαβαίνουν (πιο σωστά θέλουν να καταλάβουν) ΔΕΝ τρέφουν πολλές ελπίδες ούτε και δείχνουν ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Ο ενθουσιασμός και οι ελπίδες για καλυτέρευση περιορίζονται σε κάποιους αγανακτισμένους οπαδούς που ξεσπαθώνουν στο διαδίκτυο και στους δημοσιογράφους που υποστηρίζουν τους Π.Α.Ο., Π.Α.Ο.Κ. & Α.Ε.Κ. Ειδικά οι δημοσιογράφοι (αν τους πάρει κανείς στα σοβαρά) έχουν προεξοφλήσει σε τέτοιο βαθμό το αποτέλεσμα που το πιθανότερο είναι ότι θα εκτεθούν χοντρά.

Ερμηνεύουν τις κραυγές του Γαύρου ως το «κύκνειο άσμα» ενός ψυχοραγούντος καθεστώτος το οποίο καταρρέει υπό το βάρος των ανομημάτων του. Θεωρούν ότι, πλέον, ξεδόντιασαν το θηρίο και πως ΔΕΝ έχουν τίποτα να φοβηθούν πια. Πανηγυρίζουν όπως κάποιοι Αθηναίοι τις πρώτες μέρες της Μεταπολίτευσης ή όπως πρόσφατα πανηγύριζαν στις αρχές του 2015 κάποιοι την αλλαγή Κυβέρνησης (ή αν προτιμάτε την νύχτα του Δημοψηφίσματος). Πανηγυρίζουν γιατί απλά είναι ανιστόρητοι, δηλαδή είναι αδαείς και αφελείς.

Πανηγυρίζουν γιατί ΔΕΝ ξέρουν (ή δεν θέλουν να ξέρουν) πως κανένα καθεστώς, καμία χούντα (ακόμη και του καθεστώτος που ανέτρεψε η Γαλλική Επανάσταση) ΔΕΝ καταστράφηκε ολοκληρωτικά. Περιοριζόμενοι μόνο στα δικά μας δεν κάνει κακό να θυμηθούμε (και όσοι δεν γνωρίζουν να μαθαίνουν) ότι η «Χούντα των Συνταγματαρχών» ΔΕΝ έπεσε εξαιτίας της προδοτικής της στάσης έναντι της Κύπρου. Έπεσε γιατί είχε εξαντλήσει το λάδι του καντηλιού της και για τον λόγο αυτό είχε οδηγηθεί σε «κυβερνητικό αδιέξοδο». Έπεσε ΑΦΟΥ είχε κλείσει συμφωνία μ’ αυτόν στον οποίο θα έδινε τα κλειδιά. Η συμφωνία περιλάμβανε την μη εκτέλεση των προδοτών αξιωματικών, οι οποίοι καταπατώντας τον όρκο που έδωσαν στην Σημαία άφησαν αβοήθητους Έλληνες στρατιώτες να σκοτωθούν ή να αιχμαλωτιστούν αρχικά και αργότερα να εκτελεστούν από τους Τούρκους. Αυτή τους η σκόπιμη ανικανότητα μέσω της οποίας ήθελαν να βγάλουν από τη μέση τον Μακάριο θα έπρεπε να τους είχε οδηγήσει μετά την καθαίρεση τους στην αγχόνη. Αντιθέτως ο τότε Γραμμένος (Κ. Καραμανλής) τους έβαλε ισοβίως στη φυλακή δημιουργώντας μια χρόνια κόντρα για τον αν θα έπρεπε κάποτε η «δυνατή Δημοκρατία» να τους αποφυλακίσει. Ταυτόχρονα έδωσε σ’ ένα τμήμα του Λαού τα ινδάλματα-αγωνιστές που επέμεναν καρτερικά την στέρηση της ελευθερίας τους από το να ζητήσουν «χάρη» και άρα «συγγνώμη». Το αποτέλεσμα της αμφιλεγόμενης διαδικασίας που ακολουθήθηκε τότε ήταν η σε μεγάλο βαθμό επιβίωση στον «Δημοκρατικό» Κρατικό Μηχανισμό των λεγόμενων «σταγονιδίων» της Χούντας. Κάτι ανάλογο αναμένεται να συμβεί και τώρα, καθώς μετά την εικοσαετία του Γαύρου ΔΕΝ έχουν απομείνει 5-6 παράγοντες στους οποίους κάποιος να μην έχει να προσάψει κάτι.

Δεδομένων των παραδοσιακά άριστων (προνομιακών) σχέσεων που έχει ο Γαύρος στις δύο Διεθνείς Ομοσπονδίες υπάρχει άραγε κανένας λόγος να μην θεωρήσουμε ότι θα γίνει το ίδιο;

Ακόμα περισσότερο και για λόγους που θ’ αποτελέσουν το αντικείμενο άλλου προσεχούς κειμένου μας ο Γαύρος όπως έχουν εξελιχθεί (και συνεχίζουν να εξελίσσονται) τα πράγματα τα τελευταία χρόνια, λίγα έχει να φοβάται από την «αλλαγή» Διοίκησης στην Ε.Π.Ο. Θεωρητικά μιλώντας πάντα υπάρχει το ενδχόμενο όλα να εξελιχθούν όπως έχουν προδικάσει οι «Κετσετζόγλου» των Π.Α.Ο., Π.Α.Ο.Κ. & Α.Ε.Κ. Αυτή, όμως, η πιθανότητα είναι ιδιαιτέρως μικρή και αν γίνει έτσι θ’ αποτελέσει έκπληξη (που είναι βέβαια πάντα συστατικό του παιχνιδιού). Γιατί, εδώ, έχουμε να κάνουμε με μια από την γέννηση της ευνουχισμένη κατάσταση. Ευνουχισμένη όχι σωματικά, αλλά χημικά (με την χρήση φαρμάκων)∙ και ενώ το σώμα είναι αρτιμελές και το πνεύμα πρόθυμο ΔΕΝ μπορεί να κάνει όσα αυτό (το πνεύμα) ονειρευόταν και σχεδίαζε.

 

22 Αυγούστου 2017
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 1596 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο Η «ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΓΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ Ε.Π.Ο.» ΚΑΙ ΤΑ «ΣΤΑΓΟΝΙΔΙΑ» (ΟΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ ΠΑΝΤΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΕΣ)