Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» (ΚΑΙ «ΑΓΩΝΙΟΥΝ» ΓΙΑ ΤΗΝ «ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ» ΤΩΝ «ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ»)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ»
(ΚΑΙ «ΑΓΩΝΙΟΥΝ» ΓΙΑ ΤΗΝ «ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ» ΤΩΝ «ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ»)

Έχει ο καιρός γυρίσματα. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Γι’ αυτό και υπάρχει η παροιμία «Εκεί που είσαι ήμουνα και ‘δω που είμαι θα ‘ρθεις». Στο παρελθόν ξέραμε ότι οι δημοσιογράφοι ήταν κάτι σαν ερευνητές-εισαγγελείς, αφού όταν έβλεπαν κάτι «στραβό» έσπευδαν να το στηλιτεύσουν. Σήμερα είναι περισσότερο από ποτέ φερέφωνα και «εκτελεστές συμβολαίων» των αφεντικών στους οποίους κατά καιρούς προσκολλούνται. Σε κάποιες περιπτώσεις, όμως, τα πράγματα δεν είναι ξεκάθαρα. Αν για παράδειγμα ο δημοσιογράφος που υπογράφει ένα κείμενο εκφράζει τις προσωπικές του ανησυχίες/απόψεις ή αν κάνει απλώς την δουλειά του απέναντι στον εργοδότη του τού οποίου τα συμφέροντα (εξ)υπηρετεί.

Ωστόσο, για εμάς τους «παρατηρητές» αυτό είναι άσχετο αφού ενδιαφερόμαστε για την ουσία των επιχειρημάτων και όχι για το αν είναι «γνήσια» ή «κατά παραγγελία». Μια τέτοια περίπτωση είναι το κείμενο του Βασίλη Παπαθεοδώρου με το οποίο (προ)καλεί τον Αλαφούζο να δημοσιοποιήσει σε ποιόν πραγματικά πουλά την Π.Α.Ε. (βλέπε εδώ).  

Κατ’ αρχάς και πριν προχωρήσουμε στον σχολιασμό του συγκεκριμένου κειμένου να ξεκαθαρίσουμε πως εμείς οι «παρατηρητές» συμφωνούμε επί της ουσίας μαζί του. Δυστυχώς, όμως αυτό στην συγκεκριμένη περίπτωση ΔΕΝ έχει σημασία αλλά και να είχε είναι πρακτικά αδύνατο να γίνει αυτό που απαιτεί ο Παπαθεοδώρου. Ακολουθούν οι λόγοι για τους οποίους αν με το κείμενο δεν εξυπηρετούνταν συγκεκριμένες σκοπιμότητες, τότε όσα γράφτηκαν αποτελούν «παιδικές απορίες».

  • Ο πωλητής (Αλαφούζος) είναι υποχρεωμένος να γνωστοποιήσει την «ταυτότητα» του αγοραστή ΜΟΝΟΝ εκεί που προβλέπει ο Νόμος. Πουθενά αλλού. Όλοι οι υπόλοιποι οφείλουν να μείνουν ικανοποιημένοι από την δημόσια ανακοίνωση.
  • Ο αγοραστής ΔΕΝ είναι υποχρεωμένος (στην περίπτωση που είναι Νομικό Πρόσωπο) ν’ αποκαλύψει τις ταυτότητες των Μετόχων ή Εταίρων.
  • Στην περίπτωση που μια εταιρεία είναι εισηγμένη σε Χρηματαγορά ή εκδίδει Εταιρικά Ομολογιακά Δάνεια για να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητες της ΔΕΝ πρέπει ή κιόλας ΔΕΝ μπορεί να δώσει στην δημοσιότητα τα στοιχεία των χρηματοδοτών της.
  • Στις Α.Ε. ευθύνη για τα Χρέη (Υποχρεώσεις) τους ΔΕΝ έχουν οι Μέτοχοι αλλά οι Διοικήσεις τους. Ωστόσο, τα στοιχεία των Μετόχων της εταιρείας που αγοράζεται μπορούν (δεν είναι δυστυχώς υποχρεωτικό) να δημοσιεύονται στους Ισολογισμούς της. Με την ίδια λογική στους Ισολογισμούς της αγοράστριας βρίσκονται οι Μέτοχοι της.

Ειδικότερα για τον Π.Α.Ο. το ερώτημα σε ποιόν πράγματι πουλά ο Αλαφούζος είναι εξόχως προσχηματικό. Και να γιατί. Ας υποθέσουμε ότι ο Αλαφούζος επέλεγε τον Δ. Γιαννακόπουλο για να πουλήσει τις μετοχές του. Γνωρίζουμε ότι ο Γαιαννακόπουλος συμπορεύεται με δύο μεγάλες αλλοδαπές εταιρείες με τις οποίες και έχει επεξεργαστεί το ATHENS LIVE. Όπως ενημερωθήκαμε από το ρεπορτάζ όταν ο Γιαννακόπουλος εξέταζε ν’ ανεβάσει την προσφορά του για την Π.Α.Ε. έπρεπε πρώτα να διαπραγμετευτεί με τις εταιρείες της κοινοπραξίας. ΔΕΝ μπρούσε, δηλαδή, να κινηθεί αυτόνομα καθώς ΔΕΝ είχε περιθώρια ελιγμών.

Μπορεί οι εταιρείες της κοινοπραξίας να είναι «κολοσσοί», αλλά και σ’ αυτή την περίπτωση ΔΕΝ μπορούμε να μάθουμε ούτε όλους τους Μετόχους τους, ούτε αν αυτοί είναι πραγματικοί ή «μπροστινοί» κάποιων που δεν φαίνονται. Επιπλέον εφ’ όσον αυτές οι εταιρείες χρηματοδοτούν τις δραστηριότητες τους με κάθε πρόσφορο τρόπο για να είμαστε εντάξει δεν θα έπρεπε να μάθουμε και την «ταυτότητα» των δανειστών/πιστωτών τους καθώς και που αυτοί βρίσκουν τα λεφτά που δανείζουν; Μύλος, δηλαδή.

Επί της ουσίας, στην εποχή της διεθνοποίησης της οικονομικής δραστηριότητας και της εξάλειψης κάθε περιορισμού στην κίνηση κεφαλαίων είναι σπαζοκεφαλιά (που απαιτεί πολύ χρόνο και μέσα) να ψάξεις να βρείς τέτοιες πληροφορίες. Οποιοδήποτε άλλο επιχείρημα του τύπου:

«Αν πουλούσε τον ΣΚΑΪ δεν θα μας ένοιαζε οπότε επειδή ο Π.Α.Ο. ΔΕΝ είναι μια ακόμη Α.Ε.(!) ρωτάμε να μας πεί σε ποιούς πράγματι πουλά

είναι τόσο χαζό που μας ξεπερνάει.

Γιατί όλες οι ομάδες εδώ και 40 χρόνια είναι Α.Ε. και γι’ αυτό ο Αλαφούζος είναι απόλυτα δικαιολογημένος (όπως πριν οι Βαρδινογιάννηδες) να τις αντιμετωπίζουν ως τέτοιες. Όσοι δεν τις αντιμετώπισαν/αντιμετωπίζουν ως επιχειρήσεις είτε έχασαν/χάνουν τις περιουσίες τους είτε είναι λαμόγια. Τόσο απλά. Πλέον και όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση διεθνώς στον «Επαγγελματικό Αθλητισμό» είναι πολύ αργά για δάκρυα.

Η μόνη περίπτωση να υπάρξει περισσότερη πληροφόρηση και έλεγχος από τους οπαδούς και όσους γενικότερα ενδιαφέρονται για μια ομάδα είναι η πολυμετοχικότητα και η Εταιρική Διακυβέρνηση. Και οι δύο έννοιες είναι για τους ιθαγενείς οπαδούς «εξωτικές», αφού αυτοί στην καλύτερη περίπτωση επιφυλάσσουν στον εαυτό τους τον ρόλο του «χειροκροτητή» και στην χειρότερη ζούν από την ομάδα που υποτίθεται ότι υποστηρίζουν. Σε κάθε περίπτωση θέλουν να είναι ΑΝΕΥΘΥΝΟΙ για ότι κακό συμβεί και ΑΘΩΟΙ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ, γι’ αυτό και «βγάζουν την ουρά τους απέξω».

Το «ωραίο» του κειμένου είναι ότι προκειμένου να υποστηρίξει την απαίτηση του ο Παπαθεοδώρου επικαλείται τους υπόλοιπους τρείς μεγάλους (Π.Α.Ο.Κ., Α.Ε.Κ. & Γαύρο). Δεν θα μπορούσε να κάνει μεγαλύτερο λάθος απ’ αυτό. Να γιατί:

  • Για τον Γαύρο και τον Π.Α.Ο.Κ. οι Μαρινάκης και Σαββίδης είναι μεγαλο-Μέτοχοι μέσω shore με έδρα την Κύπρο. Χρηματοδοτούν δε τις Π.Α.Ε. μέσω των εταιρειών αυτών. Ωστόσο, από πουθενά ΔΕΝ προκύτει από που αυτές οι shoreέχουν έσοδα. Θεωρούμε λογικό λόγω της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας οι συγκεκριμένοι να έχουν πολλά λεφτά, αλλά ΔΕΝ ξέρουμε την προέλευση τους.
  • Στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. ΔΕΝ προκύπτει από πουθενά η ιδιότητα του Μελισσανίδη. Ο χαρακτηρισμός του ως «Διοικητικού Ηγέτη» είναι νομικά αστήρικτος. Επίσημα η Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. έχει ως μεγαλο-Μέτοχο ένα σωματείο (Ε.Φ. ΑΕΚ). Ωστόσο, τα ακριβή ποσοστά όπως και η Μετοχική Σύνθεση της μας είναι επισήμως άγνωστα. Επιπλέον, αν ο Μελισσανίδης είναι ο ουσιαστικός ιδιοκτήτης και χρησιμοποιεί άλλους ως «βιτρίνα» (όπως υπαινίσσονται τόσο καιρ’ό όλοι οι δημοσιογράφοι) τότε αυτό και απαγορεύεται και τιμωρείται από τον Ν. 2725/1999. Και στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. καλό θα ήταν να μάθουμε την προέλευση των χρημάτων που χρηματοδοτούν την λειτουργία της.

Κλείνοντας, εμείς οι «πουθενάδες» χαιρόμαστε που ένας «κανονικός» δημοσιογράφος «πέφτει στο επίπεδο μας» και σκέφτεται και αυτός σαν «πουθενάς». Του δηλώνουμε ότι συμπαραστεκόμαστε στο δίκαιο (αν και μάταιο) αίτημα του, το οποίο και υποστηρίζουμε εδώ και χρόνια (και για το οποίο αγωνιζόμαστε με τον τρόπο μας). Του ευχόμαστε δε να μην κινδυνέψει/απειληθεί η σωματική του ακεραιότητα από κάποιους που όταν εκνευριστούν απειλούν πως θα κόψουν πέντε δάχτυλα (προφανώς χεριού) αυτού που τους εκνεύρισε.

 

06 Ιούνη 2018
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 48 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» (ΚΑΙ «ΑΓΩΝΙΟΥΝ» ΓΙΑ ΤΗΝ «ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ» ΤΩΝ «ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ»)