Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Η «ΠΑΡΑ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ» ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ ΤΗΣ Α.Ε.Κ. (ΠΩΣ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΑΕΚΤΖΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΞΕΙ ΕΡΓΟ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η «ΠΑΡΑ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ» ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ ΤΗΣ Α.Ε.Κ.
(ΠΩΣ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΑΕΚΤΖΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΞΕΙ ΕΡΓΟ)

Σημείωση: Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι για όσους βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα είτε από τις πρώτες αράδες είτε από το ποιός το υπογράφει (γι’ αυτό άλλωστε δεν χρησιμοποιούμε και ονόματα). Για τον λόγο αυτό παρακαλούνται όσοι ταιριάζουν με την παραπάνω περιγραφή απλά να το προσπεράσουν. Οι υπόλοιποι καλό θα ήταν να πάρετε το χρόνο σας τόσο για να το διαβάσετε όσο και για να σκεφθείτε (αν χρειάζεται) σχετικά με τα γραφόμενα. Πιθανόν κάποιοι να χρειαστεί να το διαβάσετε δύο φορές (αυτό δεν είναι πάντα κακό). Τέλος σημειώνουμε ότι είμαστε στη διάθεση οποιουδήποτε θα ήθελε να επικοινωνήσει μαζί μας για ερωτήσεις/διευκρινήσεις ή απλά για συζήτηση πάνω στο κείμενο.

Ότι η Α.Ε.Κ. δεν είναι μιά ομάδα σαν όλες τις άλλες το γνωρίζουμε από πολύ καιρό. Ωστόσο παρ’ ότι το ζούμε μας είναι δύσκολο κάποιες φορές να το εξηγήσουμε. Προτού προχωρήσουμε παρακάτω είναι σκόπιμο να ορίσουμε την προβοκατόρικα(;) επιλεγμένη σύνθετη λέξη του τίτλου.

Γνωρίζουμε όλοι ότι η ελληνική γλώσσα είναι η πλουσιότερη του κόσμου επειδή έχει σχεδόν τόσες λέξεις όσες και οι έννοιες που πρέπει να εκφράσει. Σε πολλές όμως περιπτώσεις χρησιμοποιούνται συνθετικά τα οποία βέβαια έχουν πάντα την ίδια σημασία. Το «παρά» λοιπόν στην ελληνική γλώσσα σημαίνει κατά σειρά: αντίθεση, έλλειψη, εναλλαγή, γειτνίαση (βλέπε εδώ). Έχει τις ρίζες του στην αρχαία αρχαιότητα (δηλαδή στις πρίν τον Όμηρο εποχές). Τότε όταν ήθελαν να δηλώσουν ότι κάποιος παραστέκεται (είναι κοντά για να βοηθήσει κάποιον) χρησιμοποιούσαν τη λέξη πάρειμι (παρά+ειμί=κοντά είμαι). Άρα η σημασία της στον τίτλο μας είναι αυτή του είμαι κοντά για να βοηθήσω κάποιον.

Ωστόσο στην πορεία του χρόνου και επειδή υπήρξαν περιπτώσεις που αυτοί οι οποίοι βρίσκονταν κοντά είτε γιατί δεν είχαν καμιά δουλειά (δεν είχαν εκλεγεί για το σκοπό αυτό) είτε γιατί καταχράστηκαν την εγγυήτητα (διαπλεκόμενοι με τους αντίστοιχους εκλεγμένους) η λέξη παρά-διοίκηση απέκτησε αρνητική σημασία. Τώρα που ξεκαθαρίσαμε και τη σημασία με την οποία τη χρησιμοποιούμε μπορούμε να συνεχίσουμε με όσα θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας.

Οι οργανωμένοι οπαδοί της Α.Ε.Κ. βάζοντας την αγάπη και την έγνοια τους για την ομάδα πάνω απ’ ότι ενδεχομένως θα τους χώριζε, διατηρούν για τον εαυτό τους το δικαίωμα να μιλούν (μέσω αντιπροσωπειών) με την εκάστοτε ιδιοκτησία των επαγγελματικών τμημάτων. Ειδικά μετά την εμπλοκή της ORIGINAL στη διοίκηση της Ερασιτεχνικής το 2006 η παρουσία τους στα κοινά ήταν και συνεχίζει να είναι σημαντική. Ωστόσο αυτή τους η εμπλοκή στα κοινά της Α.Ε.Κ. αποδεικνύει και τ’ αδιέξοδα του τρόπου λειτουργίας του αθλητισμού (ερασιτεχνικού και επαγγελματικού) αφού αρκετές φορές είναι αναγκαία η παρέμβαση τους για να βρεθεί λύση, σημάδι ότι το ίδιο το σύστημα του αθλητισμού όπως λειτουργεί ως τώρα είναι αναποτελεσματικό.

Η «ανάγκη» η οποία τους οδηγεί σε τέτοιου είδους παρεμβάσεις τους καθιστά στην ουσία διαμεσολαβητές ή «διαιτητές» (όταν υπάρχουν διαφορές που πρέπει να γεφυρωθούν πρίν «φτάσουν τα πράγματα στ’ άκρα») πάντα με γνώμονα «το καλό της Α.Ε.Κ.». Φυσικά είτε ως διαμεσολαβητές είτε ως «διαιτητές» τις περισσότερες φορές χρειάζονται γνώσεις ή δεξιότητες που ενδεχομένως δεν κατέχουν και συνήθως κάπου εκεί αρχίζουν τα προβλήματα.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις εκτός από τα να μεσιτεύσουν για «να κάτσουν όλοι μαζί στο ίδιο τραπέζι» δεν μπορούν (οι ίδιοι) να κάνουν τίποτα άλλο, εκτός ίσως από το ν’ απευθυνθούν σε κάποιους «ειδικούς» (που να εμπιστεύονται) για συμβουλές ή για να συνδράμουν στην επίλυση του προβλήματος. Ωστόσο το «παιχνίδι» αυτό έχει και τα όρια του τα οποία είχαν την «τύχη» (ή μάλλον την ατυχία;) να μάθουν από πρώτο χέρι με την εμπλοκή τους στα διοικητικά της Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. μέσω της κατάληψης των γραφείων στα Σπάτα. Πρέπει να έχουν μάθει από την εμπειρία τους αυτή ότι όταν και παρά τις καλές τους προθέσεις εμπλέκονται σε μιά υπόθεση χωρίς να έχουν από πρίν μιά ξεκάθαρη άποψη για το «πρός τα που πρέπει να πάνε τα πράγματα», μπορεί να γίνουν από παράγοντας λύσης παράγοντας του προβλήματος και «άλλοθι» για όσους σκόπιμα(;) οδήγησαν τα πράγματα ως εκεί.

Αν όμως η Α.Ε.Κ. είναι διαφορετική ομάδα (σε σχέση με όλες τις άλλες) τί είναι αυτό που διαφοροποιεί την ORIGINAL σε σχέση με τις άλλες οργανώσεις οπαδών; Η απάντηση κατά τη γνώμη μας είναι η εξής:

Η ORIGINAL είναι (σχετικά) περισσότερο ανομοιογενής και αποτελείται από άτομα τα οποία δεν έχουν απεμπολήσει το δικαίωμα να σκέφτονται «από μόνα τους» και να διαφοροποιούνται (εντός της οργάνωσης) όταν διαφωνούν με την στάση που κάθε φορά κρατείται. Από την άλλη παρά τις κατά καιρούς «εσωτερικές διαφωνίες» πρός τα έξω δεν έχει βγεί τίποτα (αν και όσοι είναι σε θέση να μιλούν με μέλη της είναι σε θέση να γνωρίζουν πάντα περισσότερα). Σχετικά με αυτή «την διαφοροποίηση μέσα στα όργανα» θα επανέλθουμε αργότερα γιατί είναι σχετική με το θέμα που δλιαπραγματευόμαστε σήμερα.

Εφόσον λοιπόν η ORIGINAL είναι σχετικά ανομοιογενής ως πρός την σύνθεση των μελών της, δεν είναι καθόλου εύκολο να εμπιστευθεί (ως οργάνωση) κάποιον ή κάποιους «τυφλά». Βέβαια πολλές φορές είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να ξεχωρίσει κάποιος την πραγματική εμπιστοσύνη από την «εμπιστοσύνη» (ανοχή) που δείχνει κάποιος όταν δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις στον ορίζοντα (όπως παραδείγματος χάριν τώρα) ή οι εναλλακτικές λύσεις θέλουν πολλή δουλειά (Λαϊκή Βάση) ή είναι λιγότερο επιθυμητές (για οποιονδήποτε λόγο κρίνει κανείς).    

Τώρα μένει να εξετάσουμε πως όλα όσα περιγράψαμε παραπάνω (δηλαδή στην ουσία η παρέμβαση των οργανωμένων σχετικά μ’ ένα ζήτημα) μπορούν να λειτουργήσουν στην πράξη επ’ ωφελεία της Α.Ε.Κάρας μας. Ας δούμε ένα (υποθετικό;) παράδειγμα. Να τα δεδομένα του:

  • Έστω ότι το Σωματείο αντιμετωπίζει πρόβλημα υποχρηματοδότησης παρά το γεγονός ότι στο μη εκκαθαρισμένο μητρώο μελών του υπάρχουν για παράδειγμα 6.000 μέλη.
  • Έστω ακόμη ότι οι ετήσιες συνδρομές δεν φτάνουν ούτε να καλύψουν ούτε τα λειτουργικά έξοδα (αν όλα τα μέλη πλήρωναν την ετήσια συνδρομή τους τα έσοδα θα ήταν 6.000 Χ 35=210.000 Ευρώ).
  • Έστω ότι το Σωματείο έχει από τον νόμο δικαίωμα σε συγκεκριμένα έσοδα από τα επαγγελματικά του τμήματα, τα οποία εκφράζονται σε ποσοστά επί των καθαρών εισπράξεων και ότι αυτά επί σειρά ετών υπολογίζονταν λανθασμένα με αποτέλεσμα τα έσοδα να ήταν σημαντικά λιγότερα απ’ ότι έπρεπε.
  • Έστω ότι υπάρχουν σε βάρος του Σωματείου (και όχι των αντίστοιχων φυσικών προσώπων που διαχειρίζονταν κάθε τμήμα) χρέη εκατομμυρίων (ευτυχώς ακόμη 7ψήφια).
  • Έστω τέλος ότι υπάρει δυναμική οργάνωση οπαδών η οποία επεμβαίνει κάθε φορά που τα προβλήματα στην ομάδα οξύνονται και η οποία είναι σε θέση να συναντιέται απευθείας με την ιδιοκτησία των επαγγελματικών τμημάτων. Επίσης η οργάνωση είναι σε θέση να διακριβώσει ότι υπάρχει αναβρασμός σχετικά με την κατάσταση που έχει ήδη διαμορφωθεί.

Έχοντας όλα τα παραπάνω υπόψη ας δούμε τι (το καλύτερο) θα μπορούσε να γίνει. Η προφανής και εύκολη για τους περισσότερους από εσάς απάντηση (εμείς έχουμε διαφορετική άποψη, γι’ αυτό γράψαμε αυτό το κομμάτι που εσείς διαβάζετε) είναι να πάει μιά αντιπροσωπεία των οργανωμένων και να συναντήσει την ιδιοκτησία των επαγγελματικών τμημάτων (αν είναι δυνατόν κατευθείαν τον ιδιοκτήτη). Στη συζήτηση αυτή θα προσπαθήσουν να του εξηγήσουν την κατάσταση όπως την αντιλαμβάνονται οι ίδιοι και επικαλούμενοι μιά σειρά(;) από λόγους (ή και μόνο έναν) θα του ζητούσαν (πάντα ευγενικά) να δώσει λύση στο θέμα.

Μέχρι εδώ καλά και προφανώς δεν διαφωνούμε στον τρόπο που θα δραστηριοποιούνταν οι οργανωμένοι στο υποθετικό(;) μας παράδειγμα που περιγράφηκε ως εδώ. Υπάρχει όμως ένα αλλά, που έχει να κάνει με το περιεχόμενο της πρότασης που θα έπρεπε να είναι σε θέση να του κάνουν (του ιδιοκτήτη) και πάνω στην οποία εκείνος θα έπρεπε να τους απαντήσει. Το να του ζητήσουν να «δώσει (κάποια) λύση γιατί τα πράγματα είναι άσχημα και υπάρχει αναβρασμός στην βάση» δεν είναι αρκετό.  

Ας δούμε όμως τι θα μπορούσε να είχε γίνει καλύτερα. Κατ’ αρχάς είπαμε παραπάνω πώς όταν παρεμβαίνει σε μια διαφορά/διαμάχη κάποιος καλό (για όλους) θα ήταν να έχει άποψη για το ζήτημα και να έχει αποφασίσει από πρίν προς τα πού θέλει να πάνε τα πράγματα. Μια τέτοια επιδίωξη δεν είναι κακή γιατί όπως θα πρέπει να έχουν μάθει πλέον όλοι στην Α.Ε.Κ. ο χώρος των επιχειρήσεων (και ο αθλητισμός έχει εξελιχθεί σε επιχείρηση) είναι ο κατ’ εξοχήν χώρος των συγκρούσεων συμφερόντων.

Αυτό σημαίνει ότι αν για να βρεθεί μια λύση στη χρηματοδότηση του Σωματείου (όπως προκύπτει από τα δεδομένα του θεωρητικού μας παραδείγματος) κρίνεται αναγκαία μια συνάντηση με την ιδιοκτησία, πρίν από τη συνάντηση θα πρέπει να έχουν ξεκαθαριστεί οι προτάσεις (αφού γίνουν γνωστές οι θέσεις τους) τόσο οι κύριες όσο και οι εναλλακτικές (αντιπροτάσεις). Αν το θέμα έχει και «τεχνικές» όψεις τότε δεν είναι κακό (αλλά μάλλον επιβεβλημένο) να συμβουλευτούν, ρωτήσουν και να συζητήσουν με κάποιον «ειδικό». Στην περίπτωση του παραδείγματος μας ο «ειδικός» θα ήταν ένας Λογιστής. Έτσι στη συνάντηση θα έχουν πάει προετοιμασμένοι και οι πιθανότητες/ελπίδες τους θα είναι σημαντικά καλύτερες.

Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι να πηγαίνουν στην ουσία για διαπραγμάτευση σχετικά με αυτό που θεωρούν σωστό και όχι σαν επαίτες/ζητιάνοι όπως φαίνονται στους «ισχυρούς» όσοι εξαιτίας της αγάπης τους για κάτι (που θεωρούν σημαντικότερο από τους εαυτούς τους και ίσως τις οικογένειες τους) ψελλίζουν λόγια του τύπου: «Δώσε κάτι/βάλε πλάτη γιατί η κατάσταση είναι άσχημη και η βάση βρίσκεται σε αναβρασμό». Άσε που τους επαίτες/ζητιάνους οι «ισχυροί» όχι μόνο δεν τους παίρνουν στα σοβαρά, αλλά τους απεχθάνονται κιόλας.

Επειδή παρόλο που είμασταν αναλυτικοί και (θεωρούμε) ξεκάθαροι, πάντα υπάρχει η πιθανότητα να μη γίναμε απ’ όλους κατανοητοί, ανακεφαλαιώνουμε την άποψη μας στο εξής:

 

Για να παράξει μια παρέμβαση αποτελέσματα (να είναι ουσιαστική δηλαδή) πρέπει να χαρακτηρίζεται απο τρία πράγματα:

 

  • Αντικειμενική ανάλυση της πραγματικότητας (όχι όπως θα θέλαμε να είναι).
  • Στόχευση για το επιθυμητό αποτέλεσμα (τι θέλουμε να πετύχουμε).
  • Γνώση του αντικειμένου.

 

Με την πρώτη παράμετρο λαμβάνουμε υπόψη και τα χαρακτηριστικά των ατόμων και των συμφερόντων τους που επηρεάζουν την κατάσταση στην οποία θέλουμε να παρέμβουμε.

 

Με την δεύτερη αποφασίζουμε πρός τα που επιθυμούμε να πάνε τα πράγματα (δηλαδή το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα).

 

Με την τρίτη βλέπουμε αν έχουμε τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες και αν όχι σκεφτόμαστε πώς ή που θα τις βρούμε/αποκτήσουμε. Σ’ αυτή την περίπτωση μπορεί να συνεργαστούμε με κάποιον ειδικό ή να του ζητήσουμε να μας διαφωτίσει (αν δεν θέλουμε να συμμετάσχει απευθείας ο ίδιος στη διαπραγμάτευση).

 

Η κρίσιμη παράμετρος είναι ν’ αποφασίσουμε τι θέλουμε να κάνουμε και να μη φοβόμαστε τη λέξη «διαπραγμάτευση». Σε κάθε άλλη περίπτωση και ειδικά αν δεν έχουμε ακολουθήσει πιστά τα παραπάνω η παρέμαβαση μας όχι μόνο δεν θ’ αποφέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα, αλλά ενδέχεται ν’ αποτελέσει το άλλοθι σε μία από τις εμπλεκόμενες πλευρές με το οποίο θα δικαιολογήσει/νομιμοποιήσει τις ενέργειες της.  

Μας φαίνεται όμως πως η Α.Ε.Κ. πλέον δεν αντιμετωπίζει τέτοιες καταστάσεις πως όλα τα προηγούμενα είναι περιττά στην πράξη και πως η αξία τους είναι μάλλον θεωρητική. Άλλωστε μας έχει διαβεβαιώσει και ο Πρόεδρος του Σωματείου Α. Αλεξίου ότι με τη δυναμική που έχει φέρει η είσοδος Μελισσανίδη και με την Κεντρική Οικονομική Διαχείριση (ίσως το μόνο που σκέφτηκαν και αξίζει πραγματικά) όλα θα φτιάξουν, ειδικά τώρα που θα ξεκινήσει και το γήπεδο. Ή μήπως τελικά δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα και θα πρέπει η ORIGINAL να ετοιμάζεται και γι’ άλλα ραντεβού;

 

 

Υ.Γ.1. Με τον όρο «ιδιοκτησία» δεν εννοούμε μόνο τον ή τους ιδιοκτήτες, αλλά και τη στενή ομάδα των συνεργατών/εντολοδόχων του ιδιοκτήτη οι οποίοι έχουν είτε συντονιστικές, είτε εκτελεστικές αρμοδιότητες στο επαγγελματικό τμήμα.

Υ.Γ.2. Προφανώς ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουν ένα πρόβλημα ποικίλλει κάθε φορά ανάλογα με τις εναλλακτικές επιλογές, αλλά και το ποιόν έχουν μπροστά τους. Αν για παράδειγμα έπρεπε να προσεγγίσουν τον Μελισσανίδη το «πέσιμο» που είχαν κάνει στον Π. Παππά και στον Κανελλόπουλο (βλέπε εδώ) κατά κύριο λόγο (μιάς και ο Νοτιάς ήταν μακρυά) θα ήταν και άστοχο και επικίνδυνο. Το ζήτημα πλέον δεν είναι ποιανού το μέλλον είναι σε ποιανού τα χέρια, αλλά αν η Ερασιτεχνική έχει μέλλον (το οποίο –αν υπάρχει– μετριέται με την ώρα). Αν υποψιαστούμε ότι η άρνηση του Π. Παππά να μπεί εγγυητής στο δάνειο για το γήπεδο (βλέπε εδώ) σχετίζεται και με τον τρόπο που τον αντιμετώπισαν κάποιοι (ενδεχομένως και οι οργανωμένοι, αλλά όχι μόνο αυτοί) θα πεθάνωωω...

Υ.Γ.3. Σ’ ένα παράλληλο «χωρο-χρονικό συνεχές» (σύμπαν) που λένε και οι αστρο-φυσικοί, αν το θέμα συζήτησης ήταν για παράδειγμα το 10% από τις καθαρές εισπράξεις των αγώνων όποιος ενδιαφέρεται για πληροφορίες και επιχειρήματα ας διαβάσει εδώ και εδώ.

 

1 Σεπτέμβρη 2014.
παρατηρητήριο.

 

Διαβάστηκε 6887 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο Η «ΠΑΡΑ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ» ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ ΤΗΣ Α.Ε.Κ. (ΠΩΣ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΑΕΚΤΖΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΞΕΙ ΕΡΓΟ)