Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ: ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ (Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΞΕΦΥΓΕΙ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ «ΠΟΙΟΥΝ ΤΗ ΝΗΣΣΑ»)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ: ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ
(Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΞΕΦΥΓΕΙ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ «ΠΟΙΟΥΝ ΤΗ ΝΗΣΣΑ»)

Άλλο ένα επεισόδιο της φαρσοκωμωδίας με τίτλο: «Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο» εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας τις τελευταίες μέρες. Προφανώς, τίποτε δεν έγινε ξαφνικά. Τα σημάδια έχουν από καιρό φανεί. Μπορεί να μπήκε στη ζωή μας η τεχνολογία με την εισαγωγή του var, αλλά αυτό δεν βελτίωσε όσο αναμενόταν την αξιοπιστία του Πρωταθλήματος. Και δεν την βελτίωσε γιατί αυτός που ελέγχει σήμερα την Ε.Π.Ο. καταφέρνει ακόμα και με το var να παίρνει τ’ αποτελέσματα που χρειάζεται. Τόσο τα δικά του όσο -κυρίως- των ανταγωνιστών του. Ο πιο συνήθης τρόπος αντίδρασης είναι οι γραπτές και προφορικές δηλώσεις. Ο αμέσως επόμενος είναι οι μηνύσεις κατά των διαιτητών. Αναλόγως της συγκυρίας και του επιδιωκόμενου σκοπού δηλώσεις και μηνύσεις μπορούν να συνδυαστούν.

Ο Ιβάν Σαββίδης είναι το alter ego του Σωκράτη Κόκκαλη. Έτσι, όπως εκείνος και αυτός κάνει ότι χρειάζεται για να κτίσει μια μικρή ασπρόμαυρη δυναστεία. Όταν δεν μπορεί, κλέβει. Ωστόσο, για ξεκάρφωμα οι διαιτητές ευνοούν Α.Ε.Κ. και «γνήσιο Γαύρο» (όχι όμως στον ίδιο βαθμό). Και για να εξηγούμαστε «εύνοια» δεν είναι μόνο τα πέναλτι και τ’ αμφισβητούμενα γκολ αλλά και οι κάρτες που δεν παίρνεις. Με τις κάρτες γίνεται το μεγαλύτερο «πανηγύρι». Είναι το πεδίο στο οποίο οι διαιτητές επιδεικνύουν τις εξισορροπητικές τους ικανότητες. Μια κόκκινη που έγινε κίτρινη (ή μια δεύτερη κίτρινη που δεν δόθηκε) σε βάρος του «γνήσιου Γαύρου» και της Α.Ε.Κ. χρησιμοποιείται σαν «επιχείρημα υπεράσπισης» του κλέφτη.

Μέχρι εδώ, η κατάσταση κινείται στα όρια του γραφικού στο οποίο τόσα χρόνια είμαστε συνηθισμένοι. Δυστυχώς, όμως, κάποιες ομάδες το «έχουν τερματίσει». Μια τέτοια ομάδα είναι αυτή του Πειραιά. Τα τελευταία χρόνια με τον Μαρινάκη έχουν βαλθεί να μας «ταράξουν στη νομιμότητα» (όπως την αντιλαμβάνονται οι ίδιοι). Εμφανίζουν μια δυσανεξία τόσο στις τιμωρίες όσο και στις αδικίες. Για να τιμωρήσουν όσους τους αδικούν (ακόμη και μετά από χρόνια δικαστικών αγώνων) αλλά και ν’ αποτρέψουν νέες μηνύουν τους διαιτητές. Για να μειώσουν τις επιπτώσεις των τιμωριών (αφού δεν μπορούν να τις αποφύγουν μιας και δεν ελέγχουν το παρασκήνιο) μηχανεύονται μηχανορραφίες.

Για παράδειγμα πολύ τους «πόνεσε» η τιμωρία των δύο αγωνιστικών χωρίς «τους επιστήμονες» για όσα έγιναν στην υποδοχή των «Γαύρων του Βορρά». Για κάποιο λόγο αυτό που τους πείραξε περισσότερο ήταν που δεν θα είχαν θεατές στο (κάποτε) ντέρμπι με τον -«ειδικών συνθηκών» τα τελευταία χρόνια- Π.Α.Ο. Αφού δεν κατάφεραν να κερδίσουν την έφεση, η μόνη λύση ήταν ν’ αλλάξει η σειρά των αγώνων. Έτσι, έπρεπε να μεθοδευτεί μια αναβολή της 17ης αγωνιστικής. Μια μήνυση εναντίον διαιτητών η υποβολή και μόνο της οποίας θα τους οδηγούσε σε αποχή (και άρα αλλαγή της σειράς των αγωνιστικών). Την «βρώμικη δουλειά» ανέλαβε ο και με τη βούλα της SUPER LEAGUE εξω-θεσμικός (σ’ ότι αφορά τον «γνήσιο Γαύρο») Θεοδωρίδης ο πρεσβύτερος.

Τελικά, το σχέδιο αυτό δεν ευοδώθηκε αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν παρήγαγε αποτελέσματα▪ το κυριότερο των οποίων είναι η παντελής ατιμωρησία. Μια ατιμωρησία η οποία είναι προϊόν ατολμίας (εξ’ αιτίας του «κόστους» που έχει η επιβολή της νομιμότητας). Είναι εύλογο και αναμενόμενο ότι από δω και πέρα ότι και να συμβεί θα έχει τη ρίζα του σ’ αυτή την ατιμωρησία.

Ακόμη χειρότερη και από την ατιμωρησία είναι η υποκρισία με την οποία οι θεσμοί του ποδοσφαίρου αντιμετωπίζουν τους «αναξιοπαθούντες» διαιτητές. Μια υποκρισία η οποία συγκεφαλαιώνεται από τη μια στην μέχρι διπλής παρεξηγήσεως στάσης του Περέιρα και από την άλλη στις διαβεβαιώσεις στους διαιτητές της SUPER LEAGUE (βλέπε εδώ). Προφανώς και αυτή η διαβεβαίωση είναι τόσο «έγκυρη» όσο όλες οι προηγούμενες. Άλλωστε, τίποτα επί της ουσίας δεν έχει γίνει για να διαλευκανθούν (παρ’ ότι όλες οι λεπτομέρειες είναι διαθέσιμες από καιρό) οι «σκοτεινές υποθέσεις» είτε αφορούν σε αυτοκίνητο προπονητή είτε σε επιθέσεις σε διαιτητές.

Από την άποψη αυτή όλο αυτό που ζούμε στα πλαίσια του Ελληνικού Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου είναι μια Γαλλικού τύπου «κωμωδία καταστάσεων». Απ’ αυτή που τα 2-3 παράνομα ζευγάρια μπαινοβγαίνουν στα πολλά δωμάτια «της βίλας των οργίων» αγνοώντας το ένα την ταυτόχρονη συνύπαρξη των άλλων κάτω από την ίδια στέγη (νομίζοντας ότι είναι μόνοι τους). Μια τέτοιου είδους «κωμωδία καταστάσεων» ολοκληρώνεται όταν όλα τα παράνομα ζευγάρια βρεθούν ταυτόχρονα στο ίδιο δωμάτιο. Είναι η στιγμή που αποκαλύπτεται όλο το παρασκήνιο. Σίγουρα, κάτι τέτοιο θα συμβεί σύντομα και στην περίπτωση του Ελληνικού Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου. Το μόνο που μένει είναι να δούμε αν στην περίπτωση μας η «κωμωδία καταστάσεων» («φαρσοκωμωδία») θα έχει το ίδιο τέλος με το θέατρο.

Υ.Γ. Από τον υπότιτλο είναι προφανής και η «λύση» στο ζήτημα της κακοδαιμονίας του Ελληνικού Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου. Ωστόσο, με βάση το καθόλου ένδοξο παρελθόν ΔΕΝ μπορούμε να είμαστε πολύ αισιόδοξοι ότι θ’ αλλάξει κάτι σύντομα και δραστικά. Εκτός και αν Ε.Π.Ο. (πολύ δύσκολο αφού είναι δοτή) ή/και η Ε.Ε.Α. αποφασίσουν -επιτέλους- να κάνουν την δουλειά τους.

03 Γενάρη 2020
«πανταχού παρόντες».

Διαβάστηκε 115 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ: ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ (Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΞΕΦΥΓΕΙ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ «ΠΟΙΟΥΝ ΤΗ ΝΗΣΣΑ»)