Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΤΑΝ Ο ΠΑΙΚΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ (ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΕ Η ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΤΑΝ Ο ΠΑΙΚΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ
(ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΕ Η ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ)

Η καλή (ή κακή) διοίκηση μιας ομάδας συνεισφέρει στην διατήρηση (ή στην διάλυση) της. Η Μπαρτσελόνα θα είναι από δω και πέρα μια «τυπική περίπτωση» (case study για τους Ελληνάρες) η οποία θα διδάσκεται στις σχολές «Διοίκησης Επιχειρήσεων». Η επιτυχία μιας εταιρείας (και μιας ομάδας) οφείλεται στην σωστή κατανομή ισχύος και την από αυτή προκύπτουσα «ισορροπία». Αν κάποια από τις πλευρές έχει υπέρμετρη ισχύ (και την εκμεταλλεύεται) τότε αρχίζουν τα προβλήματα τα οποία στη συνέχεια δημιουργούν τις διαλυτικές τάσεις. Στην περίπτωση της Μπαρτσελόνα ο Μέσι φαίνεται να είναι προβληματισμένος με την Διοίκηση και να έχει «ξενερώσει».

Δυστυχώς για εκείνον του πήρε 3 χρόνια να το καταλάβει (το παρόν συμβόλαιο το υπέγραψε, την στιγμή που ενώ το διαπραγματευόταν (υποτίθεται ότι) είχε αμφιβολίες για την Διοίκηση Μπερτομέου. Πιθανόν τα λεφτά που πραγματικά παίρνει να ήταν τόσα που σκόπιμα να παρέβλεψε τα σημάδια ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά. Σύμφωνα με μια αποκαλυπτική ανάρτηση (βλέπε εδώ) ο Αργεντίνος παίρνει κάτι παραπάνω από 104 εκ. τον χρόνο.

Για να υπάρχει «ισορροπία» στη σχέση Μέσι-Μπαρτσελόνα θα έπρεπε τα έσοδα της ομάδας εξ αιτίας του να είναι είτε ισόποσα με την αμοιβή του είτε λίγο περισσότερα (ή λιγότερα) π.χ. +/-10%. Στην περίπτωση που τα έσοδα της ομάδας εξ αιτίας του είναι πολύ περισσότερα, τότε το «ισοζύγιο ισχύος» είναι υπέρ του παίκτη και αυτό τελικά οδηγεί τα πράγματα στα άκρα.

Όπως προκύπτει από μια ανάρτηση η οποία επικαλείται το FORBES (βλέπε εδώ) τα εμπορικά έσοδα της Μπαρτσελόνα από χορηγούς-διαφημιζόμενους (χώρια οι φανέλες) φτάνουν τα 230 εκ. Ευρώ και αντιπροσωπεύουν περίπου το 1/5 (20%) του συνόλου. Σε σχέση με το συνολικό ετήσιο κόστος του παίκτη υπάρχει ένα κέρδος για την ομάδα πάνω από 126 εκ. Ευρώ.

Προφανώς, σε συνάρτηση με τα παραπάνω γίνεται φανερό πως η φυγή του Μέσι ως «ελεύθερου» (απ’ ότι φαίνεται θα παραμείνει και φέτος τελευταίο χρόνο του συμβολαίου του) θα προκαλέσει στην Μπαρτσελόνα μια πολύ μεγάλη οικονομική ζημιά. Μια ζημιά η οποία θα είναι σημαντική μέχρι η ομάδα να βρει ένα άλλο παίκτη ισάξιου εμπορικού μεγέθους. Καθώς τα έσοδα από τις εμπορικές χορηγίες εξ αιτίας του Αργεντίνου υπερκαλύπτουν το κόστος του ετήσιου συμβολαίου του η απώλεια αυτών των χορηγιών-διαφημίσεων, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια το brand name της Μπαρτσελόνα παρουσιάζεται προβληματικό, γίνεται φανερό το μέγεθος της ζημιάς. Ακόμη περισσότερο που απ’ ότι φαίνεται ΔΕΝ πρόκειται να υπάρξει κάποια αποζημίωση της Μπαρτσελόνα (δεν γίνεται λόγος να πληρωθεί η ρήτρα των 700 εκ. Ευρώ), εξέλιξη που αν πραγματοποιούνταν θα μείωνε τον οικονομικό αντίκτυπο της φυγής του.

Σε κάθε περίπτωση δεν γίνεται λόγος ότι η περίπτωση του διαζυγίου Μέσι-Μπαρτσελόνα είναι μια «τυπική περίπτωση» που ο κάθε σύζυγος κοιτάζει μόνο το συμφέρον του. Το «ισοζύγιο ισχύος» είναι με τον Μέσι και όχι με την ομάδα▪ η οποία στην περίπτωση αυτή αποδεικνύεται ένα πολύ μικρότερο μέγεθος. Μπορεί στην αρχή ο Μέσι να «έφτιαξε» τ’ όνομα του επειδή αγωνιζόταν στην Μπαρτσελόνα (η οποία τότε ήταν ισχυρότερη ως ομάδα απ’ ότι στο παρόν), αλλά στην πορεία και όσο η ομάδα ΔΕΝ τον πούλαγε έφτασε να εξαρτάται οικονομικά από αυτόν.

Όχι μόνο για τα γκολ που αυτός έβαζε και τα οποία μέσω των τίτλων που εκείνη κατακτούσε της έφερναν περισσότερα λεφτά, αλλά και εξ αιτίας της εμπορικής εκμετάλλευσης της παρουσίας του σ’ αυτή. Η κατάσταση χειροτέρευε (χωρίς να το συνειδητοποιήσουν) καθώς χρόνο με τον χρόνο η Μπαρτσελόνα δεν έβρισκε έναν άλλο παίκτη ίδιου εμπορικού διαμετρήματος να βάλει δίπλα του. ο Νεϊμάρ δεν ήταν αυτός που είχαν ανάγκη. Έτσι, η οικονομική εξάρτηση της Μπαρτσελόνα από τον Μέσι μεγάλωνε κάθε χρόνο και περισσότερο.

Το μέλλον θα δείξει τον οικονομικό αντίκτυπο της φυγής του Αργεντίνου από την Καταλονία. Ακόμη και να παραμείνει (κάτι που με Πρόεδρο τον σημερινό δεν φαίνεται πιθανό) τίποτα δεν θα είναι όπως πριν, αφού το τζάμι δεν έχει απλώς ραγίσει▪ έχει σπάσει. Όπως χωρίς κότα δεν γίνεται αυγό και χωρίς αυγό δεν γεννιέται κότα, έτσι και η σχέση ενός παίκτη-σταρ με την ομάδα είναι αμφίδρομη.

Δύσκολα μπορεί κάποιος να καταλογίσει στην Διοίκηση της ομάδας κάποιο σπουδαίο λάθος στη σχέση της με τον Μέσι (εκτός κάποιων χειρισμών του Προέδρου της που επηρέασαν γενικότερα την ομάδα). Η ουσία του προβλήματος βρίσκεται στην ανάγκη του οπαδού να στοιχίζεται πίσω από έναν σταρ τον οποίο και κάνει ίνδαλμα του. Η ανάγκη αυτή του οπαδού είναι ταυτόχρονα και το ζητούμενο προς εκμετάλλευση από το marketing. Δεδομένου ότι αυτή η δυναμική σχέση αποτιμάται σε χρήμα και διαμεσολαβείται από αυτό κανείς δεν είναι πρόθυμος ν’ αποχωρήσει απ’ αυτή δια βλέποντας το κακό που έρχεται πριν απομυζήσει κάθε διαθέσιμο Ευρώ. Έτσι, ενώ όλοι βλέπουν προς τα που πάνε τα πράγματα κανείς δεν κάνει κάτι εγκαίρως.

Ένας Κομμουνιστής θα έκρινε το διαζύγιο Μέσι-Μπαρτσελόνα από «Καπιταλιστική» σκοπιά και θα φόρτωνε το φταίξιμο στον «Επαγγελματικό Αθλητισμό». Όμως, το διαζύγιο αυτό δεν διαφέρει πολύ από ένα διαζύγιο με καυγάδες και σπάσιμο πιατικών οποιουδήποτε ζευγαριού. Το χρηματικό κόστος του διαζυγίου είναι η χρηματική αποτίμηση της εμπορικής αξίας του ποδοσφαιριστή-ινδάλματος και είναι η ίδια ακριβώς μέσα στην πορεία του χρόνου που συνδέει αυτή με άλλες παλαιότερες και αντίστοιχες ιστορίες. Η διαφορά του τότε («ερασιτεχνικού») με το τώρα (επαγγελματικού ποδοσφαίρου) είναι η διαφορά ανάμεσα στον τότε και τον τώρα τρόπο ζωής και το αντίστοιχο οικονομικό επίπεδο κάθε εποχής. Η «οικονομική πρόοδος» δεν σημαίνει ότι άλλαξε η ποιότητα της ψυχολογικής σχέσης του οπαδού με τον παίκτη-ίνδαλμα και την ομάδα του.

Κάθε άλλο η σχέση είναι ποιοτικά η ίδια για κάθε οπαδό είτε μιλάμε για οπαδό ποδοσφαιρικής ομάδας είτε για οπαδό μιας ιδεολογίας. Ακόμη και στην περίοδο του «ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου» μια αποχώρηση ενός τόσο σημαντικού για την ομάδα παίκτη θα δημιουργούσε μεγάλη «τρικυμία» στην ομάδα. Και θα τη δημιουργούσε επειδή κανείς δεν θέλει ν’ αλλάζει η καθημερινότητα του μέχρι να μην μπορεί να γίνει αλλιώς, κυρίως γιατί θέλουμε να νομίζουμε πως αυτό που σήμερα έχουμε είναι «κεκτημένο» και πως προορίζεται να κρατήσει για πάντα.

05 Σεπτέμβρη 2020
«πανταχού παρόντες».

Διαβάστηκε 166 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΤΑΝ Ο ΠΑΙΚΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ (ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΕ Η ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ)