Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ (ΓΝΗΣΙΟΙ & ΙΜΙΤΑΣΙΟΝ) ΓΑΥΡΙΚΑ ΑΘΩΩΝΟΝΤΑΙ (ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΦΕΣΕΩΝ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ (ΓΝΗΣΙΟΙ & ΙΜΙΤΑΣΙΟΝ) ΓΑΥΡΙΚΑ ΑΘΩΩΝΟΝΤΑΙ
(ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΦΕΣΕΩΝ)

Στις δικαστικές υποθέσεις υπάρχουν τα δεδομένα μιας υπόθεσης και οι αποφάσεις των δικαστών. Για τους πολύ «σημαντικούς» οι αποφάσεις των δικαστών είναι τις περισσότερες φορές υπαγορευμένες από το «γενικό συμφέρον» και στις υποθέσεις που τους αφορούν τις περισσότερες φορές τα στοιχεία είτε δεν είναι επαρκή είτε η κατηγορία έχει πλέον παραγραφεί. Εδέησε, λοιπόν, μετά από αρκετό καιρό η Επιτροπή Εφέσεων της Ε.Π.Ο. να βγάλει αθωωτική για τον «Γαύρο του Βορρά» απόφαση σχετικά με την υπόθεση πολύ-ιδιοκτησίας. Μια υπόθεση που «συντάραξε» το Ελληνικό Ποδόσφαιρο και την οποία έφερε στην επιφάνεια ο «γνήσιος Γαύρος». Δυστυχώς, όμως, με την απόφαση αυτή δεν φαίνεται να κλείνει και η υπόθεση.

Βλέπετε, από τη στιγμή που η ομάδα του Βαγγέλα είχε καταφέρει να θεωρηθεί διάδικος έχει το δικαίωμα να προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων στο CAS ανοίγοντας έναν ακόμη κύκλο αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο Γαύρων. Πάμε τώρα να δούμε τι προκύπτει μετά την αθωωτική απόφαση για την υπόθεση πολυ-ιδιοκτησίας σε σχέση με τα δεδομένα της υπόθεσης.

Η Επιτροπή Εφέσεων της Ε.Π.Ο. έκρινε ότι η απόφαση της Ε.Ε.Α. είναι εισήγηση και άρα μη δεσμευτική για τα αθλητικά πειθαρχικά όργανα. Μη ρωτήσετε, όμως, από που προκύπτει αυτή η πεποίθηση της Επιτροπής μιας και ο Ν. 2725/1999 πουθενά δεν γράφει ότι η απόφαση της Ε.Ε.Α. δεν είναι δεσμευτική αλλά μια απλή εισήγηση. Ίσα-ίσα που από την όλη διατύπωση προκύπτει το αντίθετο (αν και όχι απολύτως καθαρά). Και τότε που βασίστηκε η Επιτροπή για να την θεωρήσει μια απλή εισήγηση;

Η Επιτροπή Εφέσεων βασίστηκε στις γνωματεύσεις δύο «ειδικών». Ο μεν ένας ήταν ο «καθηγητής πανεπιστημίου» κος Γεραπετρίτης (καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Βουλευτής Επικρατείς της Ν.Δ. & Υπουργός Επικρατείας), ενώ ο άλλος ήταν ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Η Επιτροπή Εφέσεων, δηλαδή, βασίστηκε για την απόφαση της στις «γνωματεύσεις» δύο κυβερνητικών στελεχών, τα οιποία (και ειδικά ο Πρωθυπουργός) είχαν κάθε συμφέρον να κλείσει όσο γίνεται περισσότερο αναίμακτα η υπόθεση. Και για να είναι απόλυτα σίγουροι ότι δεν θα συνέβαινε καία «στραβή» ακόμα και αν εφαρμοζόταν ο Νόμος είχαν προνοήσει εγκαίρως ν’ αλλάξουν και την προβλεπόμενη ποινή από υποβιβασμό σε αφαίρεση βαθμών.

Εκτός της «ειρήνευσης» («γενικό καλό/συμφέρον») η τέτοια απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων αποσκοπούσε και στην ομαλή μετάβαση εξουσίας στην Ε.Π.Ο. από τα χέρια των δύο Πόντιων «συμμάχων» σ’ αυτά του Θοδωρή Ζαγοράκη. Πως θα μπορούσε να σταθεί ο Ζαγοράκης στην Ε.Π.Ο. (ακόμα και ν’ αναλάβει καθήκοντα) με τον «Γαύρο του Βορρά» να έχει κριθεί ένοχος για πολυ-ιδιοκτησία από το πειθαρχικό της όργανο; Αν δεν έβγαινε η συγκεκριμένη απόφαση το ασπρόμαυρο παρελθόν του ως παίκτης αλλά και ως Πρόεδρος της Π.Α.Ε. (αλλά και το αντίστοιχο κιτρινόμαυρο του που τον κάνει «ανεκτό» από την Α.Ε.Κ.) θα πήγαινε στράφι. Γιατί, τελικά, μια καταδικαστική απόφαση από την Επιτροπή Εφέσεων θα σήμαινε πως κουμάντο στην Ε.Π.Ο. κάνει (και πάλι) ο Βαγγέλας.

Δεδομένης της σκοπιμότητας που έπρεπε να υπηρετηθεί ΔΕΝ προκαλεί καμία εντύπωση πως η αθωωτική απόφαση έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τα δεδομένα της υπόθεσης. Δεδομένα τα οποία έχουν να κάνουν τόσο με τις φήμες που ακούγονταν στην πιάτσα για τον «Γαύρο του Βορρά» και τις σχέσεις του με άλλες ομάδες της κατηγορίας, αλλά και με τα στοιχεία που προσκομίστηκαν στην Ε.Ε.Α. σχετικά με την απόδειξη της καταγγελίας. Βλέπετε, ο Ιβάν ως «επιχειρηματίας παλαιάς κοπής» κάνει όλες του τις δουλειές μόνο μέσω μιας μικρής και συγκεκριμένης ομάδας εταιρειών.

Είτε για ν’ ανατινάξουν ένα αυτοκίνητο προπονητή (τον οποίο στη συνέχεια προσέλαβαν στην ομάδα τους), είτε για ν’ αγοράσουν μετοχές του «Γαύρου του Βορρά», είτε για ν’ αγοράσουν το προπονητικό της Ξάνθης, εταιρείες (Ο.Λ.Θ.) ή να δημιουργήσουν νέες (OPEN) χρησιμοποιούν τις ίδιες και τις ίδιες «οικογενειακές εταιρείες»∙ οι οποίες κάνουν μεταξύ τους συναλλαγές εκατομμυρίων Ευρώ. Τους είναι ευκολότερο να ομολογήσουν μια σειρά ενδεχόμενων «οικονομικών εγκλημάτων» παρά να παραδεχτούν την πολυ-ιδιοκτησία.

Η απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων εκτός των αισθημάτων που προκαλεί σε κάθε εμπλεκόμενη πλευρά το μόνο στο οποίο ωφελεί την ομάδα του Ιβάν Σαββίδη είναι να της δίνει ένα άλλοθι (όχι ισχυρό) για την απώλεια του περσυνού Τίτλου και να τον βοηθά να κερδίσει λίγο χρόνο σε μια περίοδο που εξαιτίας της διαφοράς από τον «γνήσιο Γαύρο» και της γενικότερης κατάστασης στην ομάδα ήταν στο επίκεντρο της κριτικής των οπαδών. Ακόμα, όμως, και αν θεωρήσουμε πως με την απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων της Ε.Π.Ο. η πολύκροτη αυτή υπόθεση έκλεινε οριστικά («εδώ και τώρα» που θα έλεγε και ο Αντρέας) αυτή και μόνο παράγει και άλλα αποτελέσματα.

Για παράδειγμα, αφού και με τη βούλα και παρά τα προσκομισθέντα στοιχεία ΔΕΝ υπάρχει πολυ-ιδιοκτησία μεταξύ Ξάνθης και «Γαύρου του Βορρά», τότε συνάγεται ότι ΔΕΝ υπάρχει πολυ-ιδιοκτησία ούτε και μεταξύ «γνήσιου Γαύρου» και των Α.Ε.Λ. και Άρη. Κάτι που σημαίνει πως αυτές οι περιπτώσεις έγιναν «παντιέρα» από την ομάδα του Ιβάν Σαββίδη μόνο και μόνο για επικοινωνιακούς λόγους (για «ξεκάρφωμα»). Προφανώς αυτό το γνώριζαν και οι ίδιοι γι’ αυτό και οι σχετικές «καταγγελίες» ποτέ δεν ξεπέρασαν το στάδιο του δημοσιογραφικού ξεκατινιάσματος και δεν μετουσιώθηκαν σε γραπτές στα «αρμόδια όργανα».

Η «επίγευση» που αφήνει μέχρι στιγμής η συγκεκριμένη υπόθεση είναι μια συμπυκνωμένη αηδία η οποία αφορά τον εκφοβισμό από μέρους του «Γαύρου του Βορρά» των δικαστών που θα τον δίκαζαν, αλλά και όσων ενεπλάκησαν στην υπόθεση. Σε μια ευνομούμενη πολιτεία τόσο οι εμπνευστές της επιχείρησης εκφοβισμού όσο και τα μίσθαρνα όργανα τους (οπαδικοί και μη δημοσιογράφοι) θα έπρεπε να τύχουν τουλάχιστον των ποινών που προβλέπει το πρώτο νομοθέτημα του Σταύρου Κοντονή ως Υφυπουργού Αθλητισμού (βλέπε N. 4326/2015 άρθρο 1 παρ. 5).

Προσωπικά, δεν έχω περισσότερη εμπιστοσύνη ότι η Επιτροπή Εφέσεων δίκασε με βάση τα στοιχεία απ’ όση είχα όταν η Ε.Ε.Α. έβγαλε το πόρισμα της. Από την υποστήριζα πως την υπόθεση έπρεπε (όφειλε) να δικάσει η μόνη υπεύθυνη για το αντικείμενο αυτό Αρχή, η Αρχή Ανταγωνισμού. Μόνον αυτή θα έπρεπε ν’ ασχοληθεί μ’ αυτό το ζήτημα. Ωστόσο, καλυπτόμενοι πίσω από αστείες δικαιολογίες περί «αυτοδιοίκητου» και άλλες συναφείς χαζομάρες στις οποίες αναφέρθηκα σε προηγούμενα κείμενα κράτησαν την υπόθεση σ’ επίπεδο Ε.Π.Ο. για να μπορούν να φέρουν τελικά το αποτέλεσμα που επιθυμούσαν. Αν τολμούν ας στείλουν ακόμη και τώρα τον φάκελο στην Επιτροπή Ανταγωνισμού για να γνωμοδοτήσει εκείνη σχετικά. Τολμούν;  

Αν θα ήθελα να συνοψίσω το «ηθικό δίδαγμα» της συγκεκριμένης υπόθεσης θα έλεγα πως πρόκειται για μια ακόμη (μετά την αθώωση του «γνήσιου Γαύρου» από την Επιτροπή Δεοντολογίας και του Βαγγέλα στην δίκη των «28») «γαύρικη αθώωση», η οποία είναι τόσο ταιριαστή και σ’ αυτή την περίπτωση. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι και οι δύο Γαύροι μετά τις «αθωωτικές» (τρομάρα τους) αποφάσεις έκαναν λόγο για «σκευωρίες που έπεσαν» και προανήγγειλαν (οι ξεφτίλες) και διώξεις σε βάρος όσων υποστήριζαν την ενοχή τους. Γι’ αυτό σας λέω:

Οι ένοχοι Γαύροι «γαύρικα» αθωώνονται.

Αυτά και σε άλλα με υγεία (αν αντέχετε).

Υ.Γ. Η πιθανότητα να επανέλθω με σχολιασμό της απόφασης (αφού διαβάσω 100 σελίδες) αν και είναι μικρή είναι ωστόσο υπαρκτή. Οπότε μπορεί στο κοντινό μέλλον να υπάρξει (και αναλόγως των εξελίξεων όπως προσφυγή του «γνήσιου Γαύρου στο CAS) και με νέο κείμενο.

13 Φλεβάρη 2021
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 110 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ (ΓΝΗΣΙΟΙ & ΙΜΙΤΑΣΙΟΝ) ΓΑΥΡΙΚΑ ΑΘΩΩΝΟΝΤΑΙ (ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΦΕΣΕΩΝ)