Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Η ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΩΣ ΠΗΓΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΚΑΙ Η ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ (ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ 2,7 ΔΙΣ. ΤΗΣ LA LIGA)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΩΣ ΠΗΓΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΚΑΙ Η ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ
(ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ 2,7 ΔΙΣ. ΤΗΣ
LA LIGA)

Από τη στιγμή που και ο Αθλητισμός έγινε «Επαγγελματικός» η λειτουργία του όλο και περισσότερο αντέγραψε εκείνη των εταιρειών. Η ανάγκη των ομάδων να έχουν όσο το δυνατό περισσότερα λεφτά για να κάνουν ολοένα και ακριβότερες μεταγραφές (ελπίζοντας σε ακόμη μεγαλύτερα έσοδα) τις οδήγησε στην αγκαλιά του τραπεζικού (αλλά και του παρα-τραπεζικού) συστήματος, του οποίου τα «προϊόντα» έχουν εξελιχθεί τρομακτικά τις τελευταίες δεκαετίες. Επί της ουσίας οι επαγγελματικές ομάδες έχουν ανάγκη εισροής μετρητών όσο το δυνατόν νωρίτερα μιας και οι ανάγκες γι’ αυτά είναι αυξημένες στην αρχή κάθε Χρήσης (τον Ιούλη-Αύγουστο) όταν και κλείνονται οι μεταγραφικές συμφωνίες) αλλά ακόμη δεν έχουν τιμολογηθεί (και εισπραχθεί) τα Έσοδα από τους χορηγούς και τους διαφημιζόμενους. Ακόμη χειρότερα επειδή στο 99,9% των περιπτώσεων τα Έξοδα των ομάδων υπερβαίνουν τα Έσοδα τους, αυτές αναγκάζονται να προεισπράττουν (ή να δανείζονται έναντι αυτών) τα Έσοδα της επόμενης Χρήσης μειώνοντας με τον τρόπο αυτό τα περιθώρια ελιγμών για το μέλλον.

Ο πιο εύκολος και ασφαλής για τις τράπεζες τρόπος δανεισμού είναι η εκχώρηση σ’ αυτές συμβολαίων μελλοντικών Εσόδων για την παροχή άμεσης ρευστότητας. Τέτοιου είδους Έσοδα είναι το χορηγικά και αυτά των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Προφανώς, τα συμβόλαια αυτά έχουν σχετικά μικρή διάρκεια (το πολύ 4-5 χρόνια) κάτι που βοηθά και στην εκτίμηση της αξίας του χρήματος (το 1 Ευρώ σήμερα ενδέχεται να μην είναι ισοδύναμο με 1 Ευρώ μετά 5 χρόνια). Αυτού του τύπου η συναλλαγή ωστόσο, προϋποθέτει και μια πίστη ότι οι οικονομικές (δηλαδή, οι κοινωνικές) συνθήκες θα παραμείνουν σχετικά αμετάβλητες και έτσι η εκπλήρωση των συμβολαίων (και άρα η είσπραξη των Εσόδων) δεν θα τεθεί σε κίνδυνο.

Η εκχώρηση μελλοντικών Εσόδων ως τρόπος χρηματοδότησης εμπεριέχει έναν ύπουλο κίνδυνο. Καθώς αυξάνει τη ρευστότητα δημιουργεί στην Διοίκηση την εντύπωση ότι τα λεφτά που μπήκαν στο Ταμείο της (και τα οποία ήδη άρχισε να ξοδεύει) είναι δικά της. Έλα, όμως, που ΔΕΝ είναι. Το μόνο που σίγουρα είναι δικό της (της επαγγελματικής ομάδας) είναι το ποσό των τόκων που αφορούν το ποσό της εκχώρησης. Μόνον αυτό. Τα λεφτά που εισέπραξε (και ήδη ξοδεύει) είναι δυνητικά δικά της αν και εφόσον οι χορηγοί και διαφημιζόμενοι εκπληρώσουν (ή σωστότερα είναι σε θέση να εκπληρώσουν) τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν υπογράφοντας τα συμβόλαια. Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό δεν χρειάζεται πολύ να ξεφύγουν τα πράματα και η Διοίκηση μετά από 1-2 χρόνια να ψάχνει για εκχώρηση μελλοντικών Εσόδων και να μη βρίσκει τίποτα.

Ωστόσο, είναι κάτι πολύ διαφορετικό αυτό που συμβαίνει στα πλαίσια μιας και μόνο εταιρείας απ’ αυτό που συμβαίνει σε μια ομάδα εταιρειών όπως ο συνεταιρισμός της Ισπανική Λίγκας. Η Ισπανική Λίγκα, λοιπόν, ήρθε σε συμφωνία δανεισμού ύψους 2,7 δις Ευρώ με υποθήκη ποσοστό από τα Έσοδα της (βλέπε εδώ). Τη συμφωνά αυτή κατέκρινε η Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (βλέπε εδώ) επειδή υλοποιούμενη θ’ αυξήσει τις ανισότητες μεταξύ των ομάδων (προς όφελος των «μεγάλων» εννοείται). Ακόμη, όμως, κι έτσι αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως Ρεάλ και Μπαρτσελόνα ήταν ικανοποιημένες από αυτή. Κάθε άλλο, αφού την καταψήφισαν (ακολουθούμενες από την Μπιλμπάο και μια ομάδα της Β’ Κατηγορίας).

Άρα, για ποιους είναι «επιτυχία» αυτή η συμφωνία. Για όλους του υπόλοιπους «μεγάλους» που ελπίζουν με τα χρήματα της συμφωνίας να μεγαλώσουν κι άλλο μειώνοντας την απόσταση από τις Ρεάλ και Μπαρτσελόνα. Οι ομάδες όπως η Βαλένθια, η Αθλέτικο Μαδρίτης άντε και η Σεβίλλη πολύ θα ήθελαν να γίνουν «χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη»∙ κάτι που είναι μεν αντικειμενικά πολύ δύσκολο, αλλά σε αυτή την συμφωνία χρηματοδότησης ίσως βλέπουν μια αχτίδα αισιοδοξίας. Στην πράξη το ζήτημα δεν είναι ούτε η συμφωνία ούτε και το γεγονός ότι οι δύο μεγαλύτερες ομάδες της Ισπανίας την καταψήφισαν.

Στην πράξη το ζητούμενο είναι το κίνητρο με το οποίο κινήθηκαν οι δύο πλευρές. Από τη μια οι δυο «μεγάλες» ομάδες ΔΕΝ θέλουν ούτε τον πυρετό τους να μοιραστούν, χρηματοδοτώντας έμμεσα την οικονομική επιβίωση των υπολοίπων ομάδων (τις οποίες χρειάζονται για να υπάρχει Πρωτάθλημα Ισπανίας). Από την άλλη όλες οι υπόλοιπες ομάδες ψάχνουν τρόπο να δυναμώσουν. Το μόνο κακό σ’ αυτό είναι πως ψάχνουν τον ευκολότερο και όχι τον καλύτερο (ασφαλέστερο) γι’ αυτές. Είναι σα να προσπαθούν να κερδίσουν το χρυσό ντοπαριζόμενοι. Ακόμα και να το καταφέρουν το κόστος μακροπρόθεσμα μπορεί να τις οδηγήσει στον αφανισμό.

04 Σεπτέμβρη 2021
«πουθενάδες».

Διαβάστηκε 149 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο Η ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΩΣ ΠΗΓΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΚΑΙ Η ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ (ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ 2,7 ΔΙΣ. ΤΗΣ LA LIGA)