Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ (Η Ε.Ε.Α. Η ΒΟΥΡΤΣΑ ΚΑΙ Ο Ν. 2725/1999)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ
(Η Ε.Ε.Α. Η ΒΟΥΡΤΣΑ ΚΑΙ Ο Ν. 2725/1999)

(Σημείωση: Στο παρακάτω κείμενο καταγράφεται η απορία μας σχετικά με το πώς λαμβάνονται σημαντικές δικαστικές (ή ανάλογου τύπου) αποφάσεις οι οποίες μπορεί να έχουν γενικότερο αντίκτυπο. Δεδομένου ότι και οι κριτές κρίνονται (όχι μόνο από συναδέλφους τους, αλλά και από το κοινό) θεωρούμε ότι το σκεπτικό κάθε απόφασης θα πρέπει να είναι κρυστάλλινο και πλήρως τεκμηριωμένο για να μην μπορεί να υπάρξει χώρος για παρερμηνείες (σκόπιμες ή όχι). Σκοπός είναι να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε γιατί δύο από τα έξι μέλη της Ε.Ε.Α. πρότειναν τον υποβιβασμό ως ποινή για την Κ.Α.Ε. Π.Α.Ο. και όχι να την αβαντάρουμε ή οτιδήποτε άλλο θα σκεφτόταν κάποιος νοσηρός (διεστραμμένος) νούς).  

Σύμφωνα μ’ ένα παληό ανέκδοτο υπάρχουν τόσες νομικές απόψεις όσοι και δικηγόροι. Δυστυχώς ή ευτυχώς αυτό ισχύει σε πολλές περιπτώσεις. Τα τελευταία έχουν πληθύνει οι περιπτώσεις στις οποίες δικηγόροι και δικαστικοί διαχειρίζονται υποθέσεις που άπτονται της λειτουργίας της οικονομικής δραστηριότητας. Κρίνουν υποθέσεις ανταγωνισμού (καταπάτησης κανόνων και ρυθμίσεων της σχετικής νομοθεσίας) καθώς και εφαρμογής ειδικών νομοθεσιών (όπως του Αθλητικού Δικαίου). Προφανώς οι κρίσεις τους βασίζονται τόσο στην ισχύουσα νομοθεσία όσο και στο «πνεύμα του νομοθέτη» (εισηγητική έκθεση του νόμου). Σε κάθε περίπτωση πρέπει να βρούν και να εστιάσουν στα ουσιώδη περιστατικά τα οποία αποδεικνύουν ή δεν αποδεικνύουν την κατηγορία.

Τι γίνεται όμως στις περιπτώσεις (και αυτές είναι η συντριπτική πλειοψηφία) στις οποίες ο αρχικός νόμος έχει δεχτεί τροποποιήσεις και στα αρχικά άρθρα του έχουν παρεισφρήσει νεότερες διατάξεις; Τι γίνεται όταν για το ίδιο ζήτημα μπορούν να εφαρμοστούν διαφορετικές διατάξεις οι οποίες επισύρουν και διαφορετικές ποινές; Στην περίπτωση αυτή όποια απόφαση και να ληφθεί θα γίνει αποδεκτή με υποψίες για μεροληψία και επιφυλακτικότητα.

Αφορμή για το σημερινό μας κείμενο είναι η απόφαση με την οποία η Ε.Ε.Α. ανακάλεσε την μεταβίβαση των μετοχών από τον Δ. Γιαννακόπουλο στον Μ. Παπαδόπουλο. Το ζήτημα δεν είναι γιατί η Επιτροπή έλαβε τώρα διαφορετική απόφαση σε σχέση με κάποιους μήνες πριν όταν και είχε εγκρίνει την μεταβίβαση αυτή. Ούτε επίσης είναι η σύνθεση της τότε και τώρα. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι τότε η Επιτροπή είχε παραπλανηθεί. Δεν θα ήταν ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που κάποιο δικαστήριο ή όργανο της κρατικής μηχανής θα την «πάταγε» έτσι.

Το ζήτημα είναι κατά την γνώμη μας σοβαρότερο. Σχετίζεται με την αψήφηση της «κοινής λογικής» την οποία και θα έπρεπε να έχουν και οι δικαστές (ή όσοι έχουν ανάλογο ρόλο). Το άρθρο 69 του Ν. 2725/1999 το οποίο και επιφέρει την μεγαλύτερη ποινή (υποβιβασμός) έχει αναθεωρηθεί με τον Ν. 3057/2002 με τον οποίο όχι μόνο αναθεωρήθηκε αλλά προστέθηκε το άρθρο 69A. Από την ανάγνωση τους δεν προκύπτει κάποια διάταξη που να παραβιάστηκε στην περίπτωση της Κ.Α.Ε. Π.Α.Ο. Εκτός και αν μιλάμε για θέματα «Φιλάθλου Ιδιότητος» (άρθρο 130) όπου εκεί υπάρχει σίγουρα πρόβλημα. Είναι όμως τέτοιο που να δικαιολογεί την ποινή του υποβιβασμού;

Ποιο αθέμιτο πλεονέκτημα απέκτησε έναντι των υπολοίπων Κ.Α.Ε. ο Π.Α.Ο. από αυτή την εικονική μεταβίβαση μετοχών; Χρειαζόταν για παράδειγμα η εικονική αυτή μεταβίβαση για να ευνοηθεί από την διαιτησία; Τότε γιατί δεν ευνοήθηκε τόσο ώστε να πάρει και φέτος το πρωτάθλημα;

Υπάρχει επίσης ένας μακροσκελής κατάλογος κωλυμάτων τα οποία εμποδίζουν ένα πρόσωπο από το να είναι έστω και απλό μέλος αθλητικού σωματείου, πόσο μάλλον να είναι ιδιοκτήτης μιας Π.Α.Ε. ή Κ.Α.Ε. Για τα αδικήματα αυτά απαιτείται η ύπαρξη αμετάκλητης δικαστικής απόφασης. Αυτά είναι:

  • Αδικήματα βίας στους αθλητικούς χώρους.
  • Χρήση ή διάθεση ουσιών ή μεθόδων ντόπινγκ.
  • Ανθρωποκτονία από πρόθεση.
  • Κατασκοπεία.
  • Ληστεία.
  • Κλοπή.
  • Υπεξαίρεση.
  • Δόλια χρεοκοπία.
  • Λαθρεμπορία.
  • Φοροδιαφυγή.
  • Δωροδοκία.
  • Δωροληψία.
  • Παραχάραξη.
  • Πλαστογραφία.
  • Απιστία.
  • Απάτη.
  • Εκβίαση.
  • Συκοφαντική δυσφήμιση.
  • Έγκλημα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής (σωματεμπορία, νταβατζιλίκι στα Νέα Ελληνικά).
  • Παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών και μεσαζόντων.

Απ’ όσο γνωρίζουμε ο Δ. Γιαννακόπουλος όσο «καραγκιόζης» και να είναι δεν έχει καταδικαστεί για κανένα από αυτά (τα οποία και δεν θα μπορούσε ν’ αγνοήσει καμία Ε.Ε.Α.)

Ειλικρινά ρωτάμε καλόπιστα γιατί θέλουμε να καταλάβουμε την λογική αυτών που σήμερα αποφασίζουν για ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος. Από την πλευρά μας θεωρούμε ως πιθανότερη εξήγηση τις πολιτικές (και όχι μόνο) φιλοδοξίες κάποιων μελών τα οποία ήθελαν να καταγράψουν πόσο ανεξάρτητα και ανεπηρέαστα από συμφέροντα είναι. Βέβαια τα μέλη αυτά γνώριζαν ή μπορούσαν μ’ ευκολία να εικάσουν ότι οι υπόλοιποι δεν θα συναινούσαν σε μια τέτοια απόφαση. Έτσι «έπαιξαν εκ του ασφαλούς». Εκτός αν κάποιος μπορεί να μας παράσχει μια καλύτερη…

 

27 Ιούλη 2015
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 6366 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ (Η Ε.Ε.Α. Η ΒΟΥΡΤΣΑ ΚΑΙ Ο Ν. 2725/1999)