Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΟΣΟ «ΑΝΤΡΙΚΟ ΣΠΟΡ» ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΗΜΕΡΑ; (ΚΑΙ ΠΟΣΟ «ΑΝΤΡΕΣ» ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟ ΔΙΟΙΚΟΥΝ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΟΣΟ «ΑΝΤΡΙΚΟ ΣΠΟΡ» ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΗΜΕΡΑ;
(ΚΑΙ ΠΟΣΟ «ΑΝΤΡΕΣ» ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟ ΔΙΟΙΚΟΥΝ)

Η ρεβάνς του ημιτελικού κυπέλλου στήν Τούμπα ήταν όπως τήν περίμενε όλη η «φίλαθλη Ελλάδα». Δεν πιστεύω ότι υπήρχε κάποιος που σοβαρά μιλώντας να «έπεσε από τά σύννεφα» με όσα έγιναν. Αντιθέτως πιστεύω ότι έγιναν ακριβώς όσα «έπρεπε να γίνουν» ούτε παραπάνω ούτε παρακάτω. Δεν θ’ αναφερθώ καθόλου στίς δηλώσεις του «γενικού παρατρεχάμενου» κυρίου Θεοδωρίδη (βλέπε εδώ), οι οποίες εμένα τουλάχιστο μου θυμίζουν τήν καταγγελία στήν αστυνομία πουτάνας που συμμετείχε σε παρτούζα για βιασμό.

Αυτό που μ’ ενδιαφέρει, σήμερα, είναι να εξετάσω πόσο «αντρικό σπόρ» είναι τό ποδόσφαιρο, αλλά και πόσο «άντρες» είναι όσοι τζογάρουν στήν ουσία πάνω του.

 

Κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσω ότι τόσο για μένα όσο και για τούς υπόλοιπους «παρατηρητές» τό ποδόσφαιρο είναι μιά κοινωνική εκδήλωση και όχι άθλημα/σπορ, τουλάχιστον για τούς θεατές. Τό ποδόσφαιρο αλλά και όλες οι ομαδικές αθλητικές εκδηλώσεις είναι από τήν αρχή κιόλας περισσότερο ένας τρόπος εκτόνωσης (να πλακωθούμε μεταξύ μας) παρά ευγενούς άμιλλας. Οι αντιπαλότητες σε επίπεδο γειτονιάς, πολιτικής, θρησκείας και όποιου άλλου τύπου φανταστείς εμφυλοχώρησαν στα ομαδικά αθλήματα. Όταν σε όλα τά προηγούμενα προστέθηκε και τό χρήμα, τότε τό μίγμα έγινε εκρηκτικό.

Συνεπώς δεν θα πρέπει να μας ξενίζουν τά όσα έγιναν στήν Τούμπα, τουλάχιστον από αυτή τήν οπτική γωνία. Αντίθετα θα πρέπει να εξετάσουμε γιατί οι οπαδοί στοιχίζονται πίσω από τίς ομάδες και κατ’ αντιστοιχία τούς ιδιοκτήτες τους με τόσο φανατισμό. Ποιά ψυχολογική ανάγκη τους καλύπτουν με αυτόν τόν τρόπο; Αυτό όμως τό εξετάζουμε σε άλλο μας άρθρο. Για τήν ώρα θέλω να σχολιάσω «πόσο άντρας» είναι ο οποιοσδήποτε ιδιοκτήτης ομάδας δεν νοιώθει ασφαλής να πάει μαζί με τήν ομάδα του σε εκτός έδρας αγώνα της. Να τήν αφήνει ουσιαστικά ασυνόδευτη, τήν ίδια ώρα που ξέρει να «πουλάει τσαμπουκά» μόνο στούς εντός έδρας αγώνες της. Πώς άραγε να νοιώθουν οι παίκτες μιάς τέτοιας ομάδας, γνωρίζοντας ότι πάνε να παίξουν σε μιά κόλαση και ότι ο ιδιοκτήτης δεν τολμά να πάει μαζί τους; Προφανώς θα νοιώθουν όπως οι στρατιώτες που ετοιμάζονται για έφοδο χωρίς τούς λοχαγούς τους, δηλαδή σαν πρόβατα για σφάξιμο.

Από τήν άλλη πλευρά οι ποδοσφαιριστές οι οποίοι βγάζοντας λεφτά από τό ποδόσφαιρο που δεν είναι δα και πραγματική δουλειά (αφού όταν τελειώσει η καριέρα σου πιθανόν να αντιμετωπίζεις βιοποριστικό πρόβλημα) και για λογαριασμό τού οποίου αφήνουν όλα τά υπόλοιπα, δεν φαίνεται να ενηλικιώνονται ποτέ. Αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί η «κοκορομαχία» Κατσουράνη-Μανιάτη και οι μαγκιές τού τύπου «έλα εξω να τά πούμε αν τολμάς!».

Τελικά μήπως όλο αυτό τό πανηγύρι γίνεται μόνο για λογαριασμό τών οπαδών οι οποίοι πρέπει να συνεχίσουν να παίρνουν τήν δόση τους από αντιπαλότητα και καφρίλα για να συνεχίσουν να «κοιμούνται τόν ύπνο τού δικαίου» μη τυχόν και ανοίγοντας τά μάτια τους αποφασίσουν να πάρουν τήν κατάσταση στα χέρια τους; Ότι έγινε, (όπως και παλαιότερα) στήν Τούμπα αυτή τή φορά και ότι μέλλει να γίνει κάπου αλλού τήν επόμενη φορά, αποσκοπεί μόνο στο θυμικό τού οπαδού και ενισχύει τά φονικά του ένστικτα (ή εμείς ή αυτοί). Βέβαια και αυτός που υποτίθεται ότι κύρηττε τήν αγάπη είχε πεί τό περίφημο «όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου» απευθυνόμενος στό δικό του ποίμνιο (κοπάδι).

Τείνω να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι ακόμη και όταν παίζεται από άντρες τό ποδόσφαιρο δεν είναι «αντρικό σπόρ» αλλά παιδικό. Όσοι ασχολούνται μαζί του: παίκτες, προπονητές, επιχειρηματίες δεν είναι για τόν λόγο αυτό περισσότερο άντρες απ’ όλους τούς άλλους. Μερικοί δε απ’ αυτούς είναι «λιγότερο άντρες» είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά μιλώντας όχι μόνο από εμάς αλλά και απ’ όσο προσπαθούν να δείχνουν. Επειδή ότι γράφω τό γράφω στα σοβαρά δεν θ’ ασχοληθώ καθόλου με τά μέτρα για τή επίλυση τής κατάστασης η οποία εκτρέφει περιστατικά όπως αυτά τής Τούμπας. «Τέτοια η στάνη, τέτοιο τυρί βγάζει». Δηλαδή όσο οι δομές τού συστήματος που αποκαλείται ελληνικό ποδόσφαιρο δεν αλλάζουν ουσιαστικά δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα. Για ν’ αλλάξουν όμως πρέπει οι οπαδοί να σταματήσουν να «τσιμπάνε»  τό δόλωμα και να δημιουργούν τέτοιου είδους καταστάσεις. Αυτό όμως μπορεί να γίνει μόνο και αν «ξυπνήσουν» επιτέλους.

 

Υ.Γ.1. Δεν ξέρω αν τά ψάρια (γαύρο) και τά βρωμόνερα στόν πάγκο τών Γάβρων τά πέταξε αυτός πού λένε. Σε κάθε όμως περίπτωση θα ήθελα να ρωτήσω αυτόν που τό έκανε αν για μιά στιγμή σκέφτηκε ότι αυτός που θα τά καθάριζε θα ήταν ΠΑΟΚτζής και όχι Γάβρος. Ή μήπως θα τό έκανε έτσι κι αλλιώς για να ξεκαβλώσει;

Υ.Γ.2. Η μόνη κατάκτηση τής περισυνής εμπλοκής (για όσο διήρκεσε) τού Θ(ε)ωμά στα διοικητικά τής Α.Ε.Κ. ήταν ότι με αυτόν επικεφαλής τής αποστολής η ομάδα δεν αντιμετώπισε πρόβλημα σε εκτός έδρας αγώνα. Ήταν ο μόνος επικεφαλής αποστολής αντίπαλης ομάδας από τόν οποίο ζητούσαν οι οπαδοί τών γηπεδούχων αυτόγραφο και δεν προπηλακίστηκε από κανέναν. Αυτό θα πρέπει να τό σκεφτούν όταν στα πλαίσια τής στελέχωσης της νέας Π.Α.Ε. ψάχνουν για Πρόεδρο τού Δ.Σ. και για κάποιον που θα συνοδεύει πάντα τήν ομάδα στα εκτός έδρας παιχνίδια της. Δυστυχώς ελτός τού Θ(ε)ωμά δεν βλέπωνα έχουμε πολλές επιλογές να βρούμε κάποιον με μεγάλο κύρος και που ν’ αντέχει και τήν ταλαιπωρία τού πήγαινε-έλα ειδικά στήν επαρχία. Για τούς Γάβρους ούτε συζήτηση να βρούν τέτοιο άτομο για αυτή τή δουλειά...

 

23 Απρίλη 2014.
παρατηρητής 3.

Διαβάστηκε 6069 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΠΟΣΟ «ΑΝΤΡΙΚΟ ΣΠΟΡ» ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΗΜΕΡΑ; (ΚΑΙ ΠΟΣΟ «ΑΝΤΡΕΣ» ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟ ΔΙΟΙΚΟΥΝ)