Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΕΔΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ

ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ.

Μ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ Η Α.Ε.Κ. ΕΦΤΑΣΕ ΠΕΡΥΣΙ ΣΤΟ ΤΑΒΑΝΙ ΤΗΣ
(ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΝΟ ΤΗΣ
ORIGINAL ΓΙΑ ΤΗΝ UEFA)

Πλέον ο Μελισσανίδης ΔΕΝ μπορεί να προσφέρει τίποτα παραπάνω στην Α.Ε.Κ., το ταβάνι της οποίας μ’ αυτόν στο τιμόνι ήταν η περσυνή χρονιά. Αυτό έχει γίνει κατανοητό στο σύνολο της εξέδρας και ότι και να πει από δω και πέρα ο «Διοικητικός Ηγέτης» ΔΕΝ πείθει. Μόνο η καραμέλα του γηπέδου του έχει μείνει, η οποία αν το σκεφτούμε λίγο ΔΕΝ έχει βάση. Γιατί για να γίνει μια ομάδα «μεγάλη» ΔΕΝ χρειάζεται να έχει ιδιόκτητο γήπεδο, αλλά ιδιόκτητους παίκτες (όχι δανεικούς). Η Γιούβε ΔΕΝ έγινε μεγάλη τα τελευταία χρόνια όταν απόκτησε το δικό της γήπεδο, αλλά όταν έπαιζε στο δημοτικό (comumale) του Τορίνο. Ούτε μπορεί να υποστηρίξει κανείς στα σοβαρά (εκτός και αν είναι είτε γλείφτης είτε «γιουσουφάκι») ότι ο «Τίγρης» διοικεί σωστά ή «ξέρει από μπάλα», γιατί όσα εσχάτως κάνει ΔΕΝ αντέχουν σε καμιά ποδοσφαιρική λογική.

Η ΠΙΟ ΞΕΦΤΥΛΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ
(ΕΔΩ ΤΑ ΚΑΛΑ ΡΟΥΣΦΕΤΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ)

Οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες είναι γενετικά προδιατεθειμένες στο παραμύθιασμα, επειδή ψάχνουν μια δικαιολογία προκριμένου να κάνουν αυτό που με βάση την λογική ΔΕΝ θα έκαναν. Ωστόσο, η ανάγκη για το παραμύθιασμα δεν περιορίζεται μόνο στις γυναίκες. Τη συμμερίζονται και πάρα πολλοί άντρες. Δεν εξηγείται αλλιώς πως έφτασαν οι ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΑΝ.ΕΛ. στην εξουσία. Από την άλλη χειρότερο και (αποτελεσματικότερο) από το παραμύθιασμα είναι ο συμψηφισμός, ο οποίος είναι το αποκορύφωμα της κυνικότητας («Είναι κακοί/ψεύτες κ.λπ. αλλά οι προηγούμενοι ήταν χειρότεροι»). Τι γίνεται, όμως, όταν οι πράξεις διαψεύδουν με τον πιο απόλυτο τρόπο τις δεσμεύσεις; Τι γίνεται όταν λέξεις τόσο όμορφα συν-ταιριασμένες όπως το «ηθικό πλεονέκτημα» ηχούν τόσο κακόηχα επειδή οι πράξεις τις ακυρώνουν;

ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑΣ)

Ούτε η ενδέκατη αγωνιστική μας έκανε ποδοσφαιρικά σοφότερους. Απλώς για μια ακόμη φορά επιβεβαιώθηκαν όσο μας είναι γνωστά εδώ και καιρό. Ωστόσο, πλέον μετά από τ’ αποτελέσματα και αυτής της αγωνιστικής όλα έχουν πλέον ξεκαθαρίσει. Εκτός αν «γυρίσει ο κόσμος ανάποδα» γνωρίζουμε τι μπορούμε να περιμένουμε από δω και πέρα από καθένα από τους «τέσσερις μεγάλους». Τους «τέσσερις μεγάλους» καθένας από τους οποίους ξεκίνησε στην αρχή της σεζόν με διαφορετική κληρονομιά και φυσικά προσδοκίες. Η Α.Ε.Κ. ως Πρωταθλήτρια ξεκίνησε με στόχο να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Ο «Γαύρος του Βορρά» για να πάρει επιτέλους αυτό που του στέρησε το καουμποηλίκι του Ιβάν. Ο «γνήσιος Γαύρος για να ξαναπάρει τα πρωτεία και ο Π.Α.Ο. για «να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται».

ΓΛΥΤΩΣΕ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΞΕΦΤΙΛΑ
(ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ «ΠΑΓΙΔΕΣ» ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ)

Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες μιας ακόμη ιστορίας διοικητικής ανεπάρκειας, προχειρότητας και κουτοπονηριάς στην Π.Α.Ε. (διαλέξτε ότι από τα προηγούμενα σας κάνει ή και όλα μαζί). Πρόκειται, φυσικά, για την ιστορία με τις τιμές των εισιτηρίων που πλήρωσαν οι οπαδοί της Μπάγερν. Κάποιος «έξυπνος» σκέφτηκε να χρεώσει του Γερμανούς περισσότερο από τ’ αντίστοιχα εισιτήρια των δικών μας. Έλα, όμως, που οι οπαδοί της Μπάγερν είναι πολύ ευαίσθητοι σ’ αυτό το ζήτημα και έτσι αφού το έψαξαν προχώρησαν σε καταγγελία στην UEFA. Στην διακριτική ευχέρεια της οποίας ήταν μια τιμωρία από χρηματικό πρόστιμο ως κλείσιμο κάποιων εξεδρών. Προφανώς προτίμησε το πρόστιμο (αφού ενδιαφέρεται για τα λεφτά).

ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ Α.Ε.Κ.
(ΚΑΙ ΚΑΠΟΥ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ)

Την τιμητική της είχε το τελευταίο διάστημα η Α.Ε.Κ. στα κείμενα των Γαύρων αθλητικών συντακτών. Υπέπεσαν στην αντίληψη μας δύο κείμενα άξια σχολιασμού. Στα κείμενα αυτά υπάρχουν σωστά πράγματα, κακεντρεχή σχόλια (αναμενόμενο) αλλά και αυθαίρετοι υπολογισμοί αντάξιοι της «αριθμητικής του Καραγκιόζη». Προφανώς και εξαιτίας των όσων λαμβάνουν χώρα στις Η.Π.Α. το ενδιαφέρον για την Α.Ε.Κ. λόγω του «Διοικητικού Ηγέτη» θα οξυνθεί. Δεν έχει νόημα να σχολιάσουμε ένα προς ένα όσα γράφτηκαν στα δύο αυτά κείμενα. Στο κάτω-κάτω πολλά απ’ αυτά είναι είτε γεγονότα είτε εκτιμήσεις. Και όσο αφορά τις εκτιμήσεις αυτές αποδεικνύονται στην πορεία είτε σωστές είτε λανθασμένες. Για εμάς αξία έχουν κάποια σημεία στα οποία είτε υπάρχει λάθος ή «λάθος».

ΠΕΡΙ ΠΙΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ
(ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗΣ ΣΠΕΚΟΥΛΑΣ)

Στην «εποχή της πολιτικής ορθότητας» υπάρχουν νόμοι και ρυθμίσεις για να κρύβουμε ότι ενοχλεί «κάτω από το χαλί». Προσέξτε! Όχι να λύνουμε το πρόβλημα (αυτό απαιτεί πραγματική προσπάθεια) αλλά να το κουκουλώνουμε με λέξεις. Λέξεις που σπανίως σημαίνουν κάτι. Στην «εποχή της πολιτικής ορθότητας» δεν υπάρχει πιο σπεκουλαδόρικο πεδίο απ’ αυτό του ρατσισμού όλων των μορφών μόνον όταν αυτός στρέφεται σε «μειονοτικές ομάδες» (με όποιο περιεχόμενο έχει κατά περίπτωση ο όρος). Όποιος παραβεί τις νόρμες της «πολιτικής ορθότητας» γίνεται στόχος ρατσιστικών ως προς το πρόσωπο του επιθέσεων απ’ αυτούς που αγωνίζονται ενάντια στον ρατσισμό (των άλλων, αυτοί είναι ελεύθεροι να είναι ρατσιστές).

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΣΠΑΣ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΓΡΑΨΕΙ Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
(ΠΩΣ ΟΙ ΔΥΟ ΓΑΥΡΟΙ ΕΧΟΥΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ)

Η σύμπηξη (δημιουργία) συμμαχιών τις περισσότερες φορές δεν είναι ισομερής. Σχεδόν πάντα η μια πλευρά προσφέρει περισσότερα από την άλλη και συνεπώς βγαίνει λιγότερο κερδισμένη. Βέβαια, καταβάλλεται προσπάθεια να εξισορροπηθεί η κατάσταση επιβάλλοντας κάποιες υποχρεώσεις στην πλευρά που έχει το μεγαλύτερο σε σχέση με την συνεισφορά της όφελος. Ακόμη κι έτσι κάποιος κάνει την «βρώμικη δουλειά» τους καρπούς της οποίας εκμεταλλεύεται μαζί με τον «σύμμαχο» του. Πολλές φορές οι «συμμαχίες» δεν περιορίζονται σε έναν μόνο χώρο κοινών συμφερόντων, αλλά επεκτείνονται και σε άλλους στους οποίους οι «σύμμαχοι» έχουν κοινά συμφέροντα. Άλλες φορές το ποιοι θα συμμαχήσουν εναντίου ποιου (ή ποιων) είναι λόγω της κατάστασης «μονόδρομος».

ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΑΝ ΑΛΛΑ ΛΟΓΩ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΟΥΝ
(ΠΕΡΙ ΜΙΑΣ «ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗΣ» ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ)

Μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο δράμα που υπήρχε αφορούσε την πουτάνα που η χαρά (ηδονή) δεν την άφηνε να κρυφτεί. Αυτό, βέβαια, ισχύει για την περίπτωση που η πουτάνα επιθυμεί να φανεί διαφορετική απ’ ότι είναι στους άλλους. Θέλει για παράδειγμα να φανεί «κυρία» ίσως γιατί «ήρθε η ώρα ν’ αλλάξει ζωή» και «να κάνει οικογένεια». Τότε και αναλόγως των περιστάσεων μπορεί να προσφύγει στην λύση της «παρθενοραφής». Κάτι σαν τον ποδοσφαιρικό «γνήσιο Γαύρο» τα τελευταία δύο χρόνια, όταν ανακάλυψε την «ποδοσφαιρική παράγκα» (την ύπαρξη της οποίας αγνοούσε για μια εικοσαετία) και την «κατευθυνόμενη (κατά παραγγελία) δημοσιογραφία».

ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ ΚΑΙ «Η ΠΑΡΑΓΚΑ ΤΟΥ ΘΩΜΑ»
(ΟΣΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ ΤΟΣΟ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥΣ)

Έχει μεγάλη πλάκα (και μεγάλο ενδιαφέρον) όταν βλέπεις τους μαφιόζους να ξεκατινιάζονται μεταξύ τους προσπαθώντας ο ένας να φορτώσουν στις πλάτες του άλλου τις ευθύνες. Όταν φθάνουμε στο σημείο αυτό όσα ακολουθούν είναι ιδιαιτέρως διδακτικά. Αν όχι για κανέναν άλλο λόγο επειδή στην προσπάθεια τους να γλυτώσουν την ποινή αναγκάζονται να επιβεβαιώσουν την ουσία του κατηγορητηρίου εναντίον τους. Μια τέτοια περίπτωση είναι όσα καταμαρτυρά ο «γνήσιος Γαύρος» μέσω των ερυθρόλευκων «γιουσουφιών» του στον Θωμά Μητρόπουλο, τον οποίο θεωρεί άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Σωκράτη Κόκκαλη και αφορούν την «παράγκα του Θωμά» στο χώρο του ποδοσφαίρου. Για να μπορέσει, όμως, ο «γνήσιος Γαύρος» να μιλήσει για την «παράγκα» έπρεπε να τεκμηριώσει την ύπαρξη της. Μια ύπαρξη που για τα προηγούμενα χρόνια αρνιόταν πεισματικά.

ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ
(Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ.)

Διαβάσαμε την προηγούμενη εβδομάδα την είδηση ότι ο Κέβιν Πάντερ (και σύμφωνα με πληροφορίες και ο Ντελρόι Τζέιμς) έκανε προσφυγή στην FIBA γιατί η Κ.Α.Ε. δεν του έχει πληρώσει ακόμη τα «πριμ επίτευξης στόχων» (βλέπε εδώ). Την επόμενη διαβάσαμε μια άλλη ανάρτηση με την οποία γινόταν προσπάθεια να διασκεδαστούν οι άσχημες εντυπώσεις που ενδεχομένως δημιούργησε η πρώτη. Αυτή η δεύτερη, αλλά και ένα σημείο της πρώτης είναι το αντικείμενο του σημερινού μας κειμένου. Όχι μόνο επειδή αναφέρονται σε μια πραγματικότητα. Ούτε επειδή είναι από τις ελάχιστες φορές που επαγγελματικές ιστοσελίδες βγάζουν τέτοια είδηση για ην Α.Ε.Κ. (έχουν γίνει και άλλες προσφυγές τα τελευταία χρόνια). Είναι λόγω της ανάγκης που αισθάνονται οι «επαγγελματίες» να υπερασπίζονται τους εκάστοτε ιδιοκτήτες (τους οποίους και δεν πρέπει να κακοκαρδίζουν).

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗΝ «ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ» ΚΑΝΟΥΝ Γ.Σ.
(ΔΥΟ ΣΕ 10 ΜΕΡΕΣ)

Τώρα πλέον που «έχει μπει το νερό στ’ αυλάκι» και τα έργα στο εργοτάξιο συνεχίζονται έστω με τον ρυθμό που συνεχίζονται (εν’ αναμονή των διαδικασιών της υπογειοποίησης) στην «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.» έχουν λίγα πράγματα να κάνουν. Έτσι απ’ ότι φαίνεται μηχανεύονται τρόπους για να γεμίζουν τον χρόνο τους. Σήμερα, φέρνουμε στην δημοσιότητα δύο προσκλήσεις εκτάκτων Γ.Σ. της «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.» οι οποίες πέρασαν από τους περισσότερους απαρατήρητες. Το καταπληκτικό της υπόθεσης είναι ότι οι δύο Γ.Σ. έγιναν με διαφορά μόλις 10 ημερών η μία από την άλλη. Στην ερώτηση γιατί τα θέματα και των δύο Γ.Σ. δεν μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μία, δυστυχώς δεν μπορούμε να σας δώσουμε άλλη απάντηση εκτός του ότι αν δεν είχαν ν’ ασχολούνται κάθε τόσο με μια Γ.Σ. θα βαριόντουσαν. Για οποιαδήποτε άλλη απάντηση ρωτήστε την εταιρεία.

 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο