Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ «ΕΜΠΕΙΡΗΣ» ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟΡΑΦΗ (ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ Vs ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ «ΕΜΠΕΙΡΗΣ» ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟΡΑΦΗ
(ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
Vs ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ)

Πριν από κάμποσα χρόνια η «τιμή» της ανύπαντρης γυναίκας ήταν η προίκα της. Αυτό ίσχυε γιατί η ηθική θέση της ανύπαντρης γυναίκας είχε επίπτωση στην τιμή και υπόληψη της οικογένειας. Μετά ήρθε ο Μάης των χίπηδων και όλο εκείνο το σύστημα αξιών (και απαξιών) το πήρε και το σήκωσε. Εκείνο τον καιρό, λοιπόν, η μόνη επιλογή που είχαν οι «χαλασμένες γυναίκες» ήταν να πάνε για «παρθενοραφή». Φυσικά η «λύση» αυτή είχε αποτέλεσμα μόνο όταν η τιμή της «χαλασμένης» δεν είχε ήδη πληγεί ανεπανόρθωτα (δεν είχε γίνει «βούκινο» δηλαδή). Σε κάθε περίπτωση η «παρθενοραφή» (για την απελπισμένη οικογένεια της παθούσης) ήταν κάποια λύση.

Μπορεί στις μέρες μας να μην επιλέγετε η σωματική παρθενοραφή σαν λύση, αφού όπως έχουν γίνει τα πράγματα δεν υπάρχει ανάγκη για κάτι τέτοιο. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι καθημερινά πολύς κόσμος χρησιμοποιεί έναν άλλο τύπο παρθενοραφής προκειμένου να δικαιολογήσει τις προηγούμενες βρωμιές του. Αναφέρομαι στην τακτική όσων για οποιονδήποτε λόγο έχασαν την «κουτάλα» να σκούζουν (κυριολεκτικά) εναντίον της «νέας κατάστασης» όταν αυτή κάνει λάθη. Προφανώς, η «νέα κατάσταση» θεωρεί εαυτόν αναμάρτητο και ότι σαν διάδοχος της προηγούμενης (η οποία ήταν διεφθαρμένη) έχει για όλη την διάρκεια της θητείας της το «ηθικό πλεονέκτημα». Όχι ότι κάτι τέτοιο ισχύει, κάθε άλλο. Αλλά, αφού θέλουν έτσι να το παρουσιάζουν. Το χειρότερο όταν χρησιμοποιείς αυτό το τέχνασμα, είναι πως όταν απλά έχουν αλλάξει τα κόζα (ανάλαβε νέος «ιδιοκτήτης») και όχι ουσιαστικά η κατάσταση τότε παραδέχονται (και άρα αναλαμβάνουν την ευθύνη) τα δικά τους (πολύ άσχημα) πεπραγμένα.

Φτάνουμε κατ’ ανάγκη στο σημείο οι πρώην να καταγγέλλουν τους νυν για «βιασμό» με το ίδιο αίσθημα αδικίας, κακοποίησης και πάθος που μια παρθένα καταγγέλλει βιασμό στην πρώτη της σεξουαλική επαφή (η οποία προφανώς πήγε πολύ στραβά). Αυτή ακριβώς είναι η περίπτωση του ποδοσφαιρικού Γαύρου. Είναι, δηλαδή, η περίπτωση μιας από τις πλέον έμπειρες στο παρασκήνιο ομάδες η οποία μόλις έχασε τα κόζα (γιατί ο Ιβάν έριξε πολύ χρήμα στις τελευταίες εκλογές της Ε.Π.Ο.) μέσα σε μια στιγμή έγινε πάλι παρθένα. Και ως παρθένα σκούζει κάθε φορά που δεν την κανονίζουν όπως είχε συνηθίσει.

Εκτός, όμως, από την αλλαγή στη συμπεριφορά η παρθενοραφή έκανε την Διοίκηση των Γαύρων ξεφτέρι στους κανονισμούς του Πρωταθλήματος. Έτσι παλεύουν μόνοι τους (με τους κατά περίπτωση συμμάχους τους) για την ορθή εφαρμογή τους. από τη στιγμή, λοιπόν, που λησμόνησαν το άνομο παρελθόν τους και μπήκαν «στον ίσιο δρόμο και τη στράτα την καλή» καταγγέλλουν με κάθε ευκαιρία τις παρανομίες των τωρινών.

Τελευταίο κατόρθωμα τους ήταν η ανάδειξη της παρανομίας του συνεταιρισμού όσον αφορά την διεξαγωγή της αγωνιστικής που χάθηκε εξαιτίας της αποχής των διαιτητών. Όταν το θέμα πήγε στο Δ.Σ. του συνεταιρισμού η Γαύρικη συμμαχία έχασε στην ψηφοφορία με 13-3. Έτσι, «αναγκάστηκε» να βγει και να μας/σας ενημερώσει σχετικά με την μη εφαρμογή του Κανονισμού. Ακόμη -όμως και να έχουν δίκιο- και ο συνεταιρισμός για οποιουσδήποτε λόγους να παρανόμησε από τη στιγμή που έχασαν την ψηφοφορία ΔΕΝ έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται. Ή μάλλον θα έπρεπε να διαμαρτυρηθούν από την αρχή όταν και τέθηκε το θέμα προς συζήτηση και ψήφιση στο Δ.Σ. (στην ουσία στην Γ.Σ. αφού συμμετέχουν όλες οι ομάδες).

Γιατί η εφαρμογή του Κανονισμού όταν αυτός είναι σαφής είναι θέμα τεχνικό και όχι ουσίας για ν’ απασχολεί το Δ.Σ. Έτσι υπάρχουν δύο περιπτώσεις:

  • Είτε κακώς ασχολήθηκε εξαρχής το Δ.Σ. της SUPERLEAGUE και έπρεπε να το καταγγείλουν από την στιγμή που έλαβαν γνώση της Ημερήσιας Διάταξης.
  • Είτε καλώς ασχολήθηκε το Δ.Σ. και τα εκ των υστέρων παράπονα τους (όπως και η προσφυγή τους) είναι ένας τρόπος να παρηγορηθούν για την ήττα τους. Γιατί σε οποιαδήποτε ψηφοφορία υπάρχει και η ήττα, και απ’ ότι φαίνεται οι Γαύροι του ποδοσφαίρου δεν ξέρουν να χάνουν.

Είναι προφανές ότι και τα δύο ΔΕΝ γίνεται να ισχύουν ταυτόχρονα. Είναι επίσης προφανές ότι ο συνεταιρισμός τόσα χρόνια που έκαναν κουμάντο οι Πειραιώτες ΔΕΝ λειτουργούσε σωστά. Αλλά τότε η μη σωστή λειτουργία του (αφού το Δ.Σ. αποφάσιζε και για τα «τεχνικά ζητήματα») τους ευνοούσε και δεν σκούζανε. Κοντολογίς η προσφυγή τους στο Διαιτητικό Δικαστήριο είναι ένα πλήγμα σε βάρος της Δημοκρατίας βασικό συστατικό της οποίας είναι η εκλογική διαδικασία για την λήψη αποφάσεων. Βέβαια αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, καθώς οι Γαύροι είναι «αλά κάρτ» (όταν τους συμφέρει) Δημοκράτες.

Υ.Γ. Η δικαίωση του Γαύρου στο Διαιτητικό Δικαστήριο δεν αλλάζει ούτε λέξη από τα παραπάνω. Πρακτικά το μόνο που σημαίνει είναι ότι κάποιες αποφάσεις για «τεχνικά ζητήματα» πρέπει να λαμβάνονται αυτομάτως και όχι ν’ απασχολούν την Γ.Σ./Δ.Σ. Ωστόσο, η απόφαση αυτή αποτελεί πρώτης τάξεως ευκαιρία για να χύσουν τα ερυθρόλευκα «γιουσουφάκια» χολή εναντίον των ιστοσελίδων που τους έκαναν καζούρα για το 13-3 της ψηφοφορίας στο Δ.Σ./Γ.Σ. της λίγκας.

08 Γενάρη 2019
«πανταχού παρόντες».

Διαβάστηκε 234 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ «ΕΜΠΕΙΡΗΣ» ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟΡΑΦΗ (ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ Vs ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ)