Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΥΣΤΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ «ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ» (Η.Π.Α., ΡΩΣΙΑ & ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΕ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΥΣΤΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ «ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ»
(Η.Π.Α., ΡΩΣΙΑ & ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΕ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ)

Από την αυγή της Ιστορίας το γεωγραφικό ανάγλυφο έθετε περιορισμούς πολλές φορές ανυπέρβλητους. Δυσκόλευε, αλλά και ταυτόχρονα προστάτευε ή αντίθετα «απογείωνε» τις δυνατότητες για «ανάπτυξη» και πλουτισμό. Έτσι, το γεωγραφικό ανάγλυφο χρησίμευε και για τον καθορισμό των συνόρων. Ωστόσο, η τελική χάραξη τους ήταν τις περισσότερες φορές αποτέλεσμα πολιτικής διαπραγμάτευσης η οποία επιβαλλόταν από τους στρατιωτικούς συσχετισμούς. Πάντα κάτι έμενε απέξω▪ κάτι που ενδεχομένως θα μπορούσε να προκαλέσει την επόμενη σύρραξη. Η άποψη ότι τα σύνορα χαράσσονται σχετικά αυθαίρετα επιβεβαιώνεται απόλυτα απλά και μόνο κοιτάζοντας τον γεωφυσικό χάρτη της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Όποιος το κάνει θα παρατηρήσει πως υπάρχουν πολλές ευθείες γραμμές, επειδή την χάραξη την έκαναν οι Ευρωπαίοι οι οποίοι για το μόνο που ενδιαφέρονταν ήταν να ορίσουν τα όρια των «οικοπέδων τους». γιατί γι’ αυτούς «οικόπεδα» ήταν η Αφρική και η Μέση Ανατολή. Οι λαοί που τα κατοικούσαν δεν τους ενδιέφεραν.

Ο Α’ Π.Π. ήταν πραγματικά «παγκόσμιος» γιατί οι πολεμικές συγκρούσεις έλαβαν χώρα και στην Ευρώπη και στην Αφρική και στην Μέση Ανατολή, εξ’ αιτίας της παρουσίας των Ευρωπαίων αποικιακών δυνάμεων. Με το τέλος του πολέμου ένας οραματιστής πολιτικός που τύγχανε να είναι και Πρόεδρος των Η.Π.Α. -ο Γούντροου Γουίλσον- διατύπωσε τα «14 σημεία» που κατά τη γνώμη του θα έπρεπε να διέπουν τις διακρατικές και Εθνικές σχέσεις (έτσι ώστε να μην επαναληφθεί μια τέτοια σύγκρουση). Ένα από αυτά ήταν και η «Αρχή της Αυτοδιάθεσης».

Ωστόσο, κανένα νεοπαγές κράτος δεν μπορεί να μην έχει κάποιο «πνευματικό πατέρα», κάποιο νταβατζή. Δυστυχώς, αυτό δεν το κατάλαβαν οι Πόντιοι και οι Αρμένιοι της Τουρκίας οι οποίοι παίρνοντας στα σοβαρά τον Αμερικανό Πρόεδρο δημιούργησαν την Ποντο-Αρμενική Ομοσπονδία, η οποία μετά από 6μηνη ζωή διαλύθηκε ηττημένη στα πεδία των μαχών από τους Τούρκους του Κεμάλ. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε στα σοβαρά για το δράμα τους.

Σήμερα, στην θέση των Πόντιων και των Αρμένιων είναι οι Κούρδοι. Οι οποίοι σαν εθνότητα μετά τη χάραξη των συνόρων μετά το τέλος του Α’ Π.Π. έχουν «εγκλωβιστεί» σε Τουρκία, Συρία, Ιράκ και Ιράν. Αλλά και πάλι πως γίνεται να βάλεις σύνορα στα βουνά απαγορεύοντας τις μετακινήσεις; Είναι τόσο αστείο και να το επιχειρήσεις όσο να σηκώνεις ψηλούς φράχτες χωρίς παράλληλα να διαθέτεις ισχυρές δυνάμεις να τους φρουρούν. Και στο τέλος του Α’ Π.Π. και σήμερα πρυτανεύει το οικονομικό συμφέρον των «μεγάλων δυνάμεων». Και τότε και τώρα σημαντική παράμετρος είναι το πετρέλαιο.

Τ0ο πραγματικό δράμα των Κούρδων (όπως ανάλογα και για τους Παλαιστίνιους) είναι πως ο λαός είναι απολύτως αναλώσιμος για όλους τους εμπλεκόμενους. Τους ξένους και τους δικούς τους (τους ηγέτες τους). Στην καλύτερη περίπτωση είναι πιόνια σε μια παρτίδα σκάκι. Αν βάλουμε τα δεδομένα σε μια σειρά αυτό θα γίνει καλύτερα και ευκολότερα κατανοητό:

Δεδομένο 1ο: Η σύγκρουση λαμβάνει χώρα «στην αυλή της Ρωσίας». Γι’ αυτό και η Ρωσία αποφασίζει τι και πως θα γίνει. Όλη αυτή η περιοχή ανήκει στη «σφαίρα επιρροής» της. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η «Διάσκεψη της Τεχεράνης» στην οποία συμμετείχαν οι Στάλιν, Τσώρτσιλ και Ρούσβελτ έγινε με οικοδεσπότη τον Στάλιν. Συνεπώς στην ευρύτερη αυτή περιοχή τον πρώτο λόγο έχει η Ρωσία.

Δεδομένο 2ο: Ο Τράμπ «είναι του χεριού» του Πούτιν. Εκτός απ’ όσα γνωρίζουμε για την χειραγώγηση των Αμερικανικών προεδρικών εκλογών, είναι προφανές πως ο Τράμπ είναι πολύ ευκολότερος αντίπαλος από την Χίλαρι Κλίντον.

Δεδομένο 3ο: Κανείς στην περιοχή ΔΕΝ θέλει την ίδρυση ενός «Κουρδικού Κράτους». Για τη Συρία, την Τουρκία, το Ιράν και το Ιράκ ένα «Κουρδικό Κράτος» θα σήμαινε απώλεια εδαφών. Η Ρωσία δεν το χρειάζεται γιατί θα περιπλακεί η κατάσταση και θ’ αλλάξουν οι ισορροπίες στην περιοχή. Από την άλλη για τους Αμερικανούς η υπόσχεση ότι όσο οι Κούρδοι τάσσονται μαζί τους εκείνοι θα είναι ευνοϊκοί στη προοπτική της ίδρυσης ενός «Κουρδικού Κράτους» είναι αποτελεσματικότερη για τα συμφέροντα τους σε βάθος χρόνου. Τέλος, ούτε οι ηγέτες των Κούρδων θέλουν στην ουσία την δημιουργία ενός «Κουρδικού Κράτους» τόσο εξ’ αιτίας της φαγωμάρας που θ’ ακολουθήσει (όπως στην περίπτωση των Παλαιστινίων) όσο και επειδή δεν θα μπορούν να κινητοποιούν με τον ίδιο τρόπο τους δικούς τους αλλά κυρίως τους ξένους.

Σε πείσμα των δεδομένων αυτών κάποιοι συνεχίζουν να θεωρούν ως τους μόνους κακούς αφ’ ενός τους επιτιθέμενους Τούρκους και αφ’ ετέρου τους «μονίμως κακούς Αμερικανούς». Ίσως να μην ξέρουν ότι η διπλωματία, και η γεωγραφία δεν έχουν αισθήματα. Από κει και πέρα και αυτή η σύγκρουση κερδίζεται και χάνεται (αναλόγως των προτιμήσεων) στην προπαγάνδα. Από τους «στρατιωτικούς χαιρετισμούς» των Τούρκων και τα βίντεο των Κούρδων με καταστροφές αρμάτων από αντιαρματικούς πυραύλους, μέχρι τις καταγγελίες για χρήση των «παράνομων» εμπρηστικών (ναπάλμ) βομβών. Κάθε πλευρά προσπαθεί με τον ,τρόπο της να περισώσει ότι και όπως μπορεί. Έτσι οι καταστροφές των αρμάτων αποδίδονται στην «ξεκούραση των πληρωμάτων» τη στιγμή της επίθεσης, και οι καταγγελίες για χρήση εμπρηστικών βομβών (και συνοδεύονται με τις αντίστοιχες φωτογραφίες) είναι δήθεν προγενέστερες.

Η μόνη αλήθεια και σ’ αυτή τη σύγκρουση είναι πως ο λαός είτε πολεμά είτε είναι «άμαχος πληθυσμός» είναι για όλους τους «αναλώσιμος». Τώρα, πως γίνεται κάποιοι να είναι μονίμως «καλοί» και κάποιο άλλοι «κακοί», αυτό είναι ζήτημα προδιάθεσης. Το μόνο σίγουρο είναι πως τίποτα δεν θα γινόταν αν δεν το επέτρεπε η Ρωσία (στην «αυλή» της οποίας λαμβάνει χώρα αυτό το «δράμα».

Υ.Γ. Η προσέγγιση σύμφωνα με την οποία όταν η Ρωσία ήταν «Σοσιαλιστική» η εξωτερική της πολιτική δεν ήταν «ιμπεριαλιστική» (από το Ρωμαϊκό imperium), ενώ τώρα που δεν είναι «Σοσιαλιστική» είναι παρά είναι απλοϊκή. Γιατί πολύ απλά οι ισορροπίες δύναμης και τα «γεω-στρατηγικά συμφέροντα» είναι πάγια. Άλλωστε, και στον Καπιταλισμό και στον Σοσιαλισμό το Κράτος χρειάζεται επάρκεια αγαθών και πρώτων υλών για να λειτουργήσει, οπότε και οι επιδιώξεις παραμένουν οι ίδιες.

19 Οκτώβρη 2019
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 103 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΥΣΤΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ «ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ» (Η.Π.Α., ΡΩΣΙΑ & ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΕ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ)