Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΟΥ «ΓΑΥΡΟΥ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ» (ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΟ ΑΦΗNAN ΕΤΣΙ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΟΥ «ΓΑΥΡΟΥ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ»
(ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΟ ΑΦΗNAN ΕΤΣΙ)

«Δυό πόρτες έχει η ζωή, άνοιξα μια και μπήκα…» έγραφε η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου και ερμήνευσε ο Στέλιος Καζαντζίδης. Βέβαια, συνολικά αυτό το τραγούδι αφορά το τελευταίο βράδυ ενός που πεθαίνοντας θέλει να κλείσει όσους περισσότερους λογαριασμούς μπορεί. Στην δική μας περίπτωση ο στίχος που δανείστηκα αφορά τις επιλογές που κάνουμε και τις επιπτώσεις τους▪ ειδικά όταν δεν μπορούμε να είμαστε από πριν σίγουροι γι’ αυτές. Στην ιδεώδη περίπτωση οι επιλογές μας καθορίζονται (και αντιστοιχούν) στην ιδεολογία μας. Αρκετές φορές, όμως, σχετίζονται με την στρατηγική που έχουμε επιλέξει για να επιτύχουμε κάτι. Εντάσσονται, δηλαδή, σ’ ένα πλαίσιο τακτικισμού. Σε κάθε περίπτωση μας χαρακτηρίζουν.

Ο «Γαύρος του Βορρά» αφού δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο της διαδικασίας για την πολυ-ιδιοκτησία να προσφέρει κάποιο πειστήριο που ν’ αντικρούει την καταγγελία του «γνήσιου Γαύρου» και κρατώντας εξαφανισμένο το κεντρικό πρόσωπο του δράματος (που άκουγε και διάβαζε τόσα για το άτομο του και δεν παρουσιάστηκε να τ’ αμφισβητήσει) ενορχήστρωσε μια εκστρατεία προπαγάνδας. Πυρήνας της ήταν η απαξίωση του πορίσματος της Ε.Ε.Α. Δεύτερο επεισόδιο ήταν ο ισχυρισμός ότι η Ε.Ε.Α. δεν μπορούσε να δεσμεύσει τα πειθαρχικά όργανα, τα οποία θα δίκαζαν από την αρχή. Στο τέλος κατέφυγαν στο επιχείρημα ότι οι τακτικοί δικαστές θα δίκαζαν επί της ουσίας. Μετά το καταδικαστικό γι’ αυτόν αποτέλεσμα και ειδικότερα το σκεπτικό της απόφασης (βλέπε εδώ) επέλεξαν να γελοιοποιηθούν ζητώντας και ξένους δικαστές. Δικαίωμα τους, έτσι κι αλλιώς την οδό της γελοιοποίησης την επέλεξαν δύο χρόνια πριν.

Προτού σχολιάσω το σκεπτικό της απόφασης οφείλω ν’ αναφερθώ σε κάτι που δεν το είδα μέχρι τώρα. Υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή Εφέσεων της Ε.Π.Ο. θεωρώντας δεσμευτικό το πόρισμα της Ε.Ε.Α. δεν μπήκε στην ουσία της υπόθεσης. Θεωρούν (και από την πλευρά τους καλά κάνουν) πως αν η Εφέσεων «έμπαινε στην ουσία» θ’ αποφάσιζε διαφορετικά. Δεδομένου ότι απευθύνονται πρώτα και κύρια στον κόσμο της ομάδας και δευτερευόντως στην υπόλοιπη κοινωνία (την οποία και επιθυμούν να πείσουν για την αθωότητα τους προκειμένου ν’ αποφύγουν το στίγμα). Αλλά, όπως θα σας βεβαιώσει και ο καλύτερος δικηγόρος κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι αν η Εφέσεων έμπαινε στην ουσία θα έβγαζε αθωωτική απόφαση. Από την άποψη της προπαγάνδας ΔΕΝ έχουν άλλη επιλογή από το να το επαναλαμβάνουν συνεχώς.

Τι σημαίνει, όμως, «Η Εφέσεων να μπει στην ουσία της υπόθεσης»; Αν τα δυο πειθαρχικά (SUPER LEAGUE & Ε.Π.Ο.) αντιστοιχούν στους δύο βαθμούς δικαστηρίων, τότε η Ε.Ε.Α. αντιστοιχεί στον Εισαγγελέα και τον Ανακριτή. Άρα, όταν η ομάδα του Ιβάν Σαββίδη ζητούσε τα δύο «δικαστήρια» να μπουν στην ουσία της υπόθεσης τους ζητούσε να κάνουν από την αρχή την ανάκριση; Γίνεται αυτό στην κανονική διαδικασία; Τι είδους «ανάκριση» να έκαναν τα δύο δικαστήρια αφού όλο το αποδεικτικό υλικό ήταν δημόσια έγγραφα; Και πως να την έκαναν χωρίς ο Νόμος να τους δίνει την ίδια εξουσία (δικαιώματα) με την Ε.Ε.Α.;

Τέλος, αφού είναι τόσο σίγουροι για την αθωότητα τους και δεδομένου ότι ως διάδικοι έχουν όλα τα έγγραφα γιατί δεν τα στέλνουν στην Επιτροπή Ανταγωνισμού ζητώντας της να γνωμοδοτήσει αθωώνοντας τους; Και μη πει κανείς ότι δεν προβλέπεται από τον «Αθλητικό Νόμο» γιατί ο ίδιος ο Νόμος προβλέπει ότι οι Π.Α.Ε. για θέματα λειτουργίας τους ως εταιρείες υπάγονται στη σχετική νομοθεσία.

Ας δούμε τώρα κάποια από τα σημεία του σκεπτικού όπως αυτό δημοσιεύτηκε στην αθλητική ιστοσελίδα του «Γαύρου του Βορρά» τηρώντας τις αρχικές υπογραμμίσεις. Στο πρώτο σημείο τεκμηριώνεται γιατί το πόρισμα είναι δεσμευτικό. Όπως μπορείτε και εσείς να διαβάσετε το πόρισμα είναι υποχρεωτικό γιατί το λέει ο Ν. 2725/1999. Επιπλέον τα δύο πειθαρχικά ΔΕΝ είναι δικαστήρια ακόμη και αν έχουν τακτικούς δικαστές γιατί ο Νόμος δεν τους δίνει το δικαίωμα. Τέλος δεδομένου ότι τα δύο πειθαρχικά δεν είναι δικαστήρια ΔΕΝ μπορούν να ελέγξουν επί της ουσίας το πόρισμα της Ε.Ε.Α.:

«η εν λόγω Έκθεση που συντάσσεταı από ένα εıδıκώς κατεστημένο όργανο όπως είναı η ΕΕΑ δεν αποτελεί απλή γνώμη γıα το οıκείο δıκαıοδοτıκό όργανο. Έτσı το δıκαıοδοτıκό όργανο δεσμεύεταı από την Έκθεση που συνέταξε η Επıτροπή στο πλαίσıο των ευρύτατων αρμοδıοτήτων (ελεγκτıκών καı αποφασıστıκών) που της έχουν ανατεθεί από τον νομοθέτη. Το δε άρθρο 69 παρ. 12 του νόμου 2725/1999 δεν επıτρέπεı στο οıκείο δıκαıοδοτıκό όργανο να προβεί σε έλεγχο της υπαγωγής από την ΕΕΑ των πραγματıκών περıστατıκών στον κανόνα (ή στο πλέγμα κανόνων) δıκαίου που απαγορεύεı-(ουν) την πολυıδıοκτησία στıς Α.Α.Ε., αφού ένας τέτοıος έλεγχος θα προσέκρουε στο τεκμήρıο της νομıμότητας της δıοıκητıκής πράξης, όπως εν προκεıμένω της Έκθεσης της ΕΕΑ».

«Σύμφωνα με το εν λόγω τεκμήρıο από την έναρξη ıσχύος καı μέχρıς ότου ακυρωθεί ή ανακληθεί ή καταργηθεί δıοıκητıκώς ή νομοθετıκώς, η δıοıκητıκή πράξη παράγεı όλα τα έννομα αποτελέσματά της έναντı του αποδέκτη της καı τρίτων όσο καı έναντı των δıκαστηρίων καı των δıοıκητıκών αρχών, καı τούτο ανεξάρτητα από τυχόν νομıκές πλημμέλεıές της. Εν προκεıμένω προαπαıτούμενο της σύνταξης της Έκθεσης καı της δıαβίβασής της στο Πρωτοβάθμıο Μονομελές Πεıθαρχıκό ‘Οργανο γıα την επıβολή των ποıνών του άρθρου 69 παρ. 12 ν. 2725/1999 ήταν η δıάγνωση από την ΕΕΑ του πεıθαρχıκού αδίκου με την υπαίτıα τέλεση από τα όργανα των εν λόγω Α.Α.Ε. των πεıθαρχıκών παραβάσεων γıα την απαγόρευση της πολυıδıοκτησίας στıς Α.Α.Ε.. Με το να δεχτεί, λοıπόν, με την εκκαλουμένη απόφασή του το Πρωτοβάθμıο Μονομελές Πεıθαρχıκό Όργανο - το οποίο σημεıωτέον δεν είναı ούτε Δıκαστήρıο κατά την έννοıα των δıατάξεων της παρ. 3 του άρθρου 26 καı της παρ. 1 του άρθρου 87 του Συντάγματος ούτε καı δıαıτητıκό δικαστήριο - ως υποχρεωτική (δεσμευτική) την ως άνω Έκθεση της ΕΕΑ, έστω καı με εν μέρει διαφορετικές αιτιολογίες, ορθώς εφάρμοσε καı ερμήνευσε το νόμο καı όλοı οı περί του αντıθέτου ıσχυρıσμοί της εκκαλούσας ελέγχονταı αβάσıμοı καı κρίνονταı απορρıπτέοı».

Σχετικά με το αίτημα της Ξάνθης για αναβολή της απόφασης η Εφέσεων αποφάσισε:

«Περαıτέρω, καθ ́ο μέρος η εκκαλούσα υποβάλλεı επıκουρıκώς αίτημα περί αναβολής της συζήτησης της υπόθεσης ενώπıον της παρούσας Επıτροπής λεκτέο ότı αυτό ελέγχεταı αβάσıμο καı κρίνεταı απορρıπτέο. Δıότı μεταξύ της παρούσας δίκης καı της δίκης που εκκρεμεί ενώπıον του Δıοıκητıκού Εφετείου δεν υφίσταταı δεσμός προδıκαστıκότητας υπό την έννοıα ότı η έκβαση της δıοıκητıκής δίκης δεν επηρεάζεı το αποτέλεσμα της παρούσας δίκης».

Σε άλλο σημείο του σκεπτικού σημειώνεται ότι… «Η παρούσα Επıτροπή δεν δεσμεύεταı ούτε καı προσωρıνά από τıς αποφάσεıς των δıοıκητıκών ή πολıτıκών δıκαστηρίων, απορρıπτομένου ως αβάσıμου του σχετıκού ıσχυρıσμού που προβάλλεı η εκκαλούσα με το υπόμνημά της.

Το «ωραίο» της υπόθεσης είναι ότι υποβάλλοντας η Ξάνθη το συγκεκριμένο αίτημα «νομιμοποιεί» (λες και υπήρχε ανάγκη) την αναβλητικότητα της Επιτροπής Δεοντολογίας της Ε.Π.Ο. η οποία προφανώς περιμένει πρώτα την έκβαση της «δίκης των 28» και δεν επιβάλλει «πειθαρχικές ποινές».

Στο κρίσιμο ζήτημα σχετικά με την κατάργηση του άρθρου 30 του Κ.Α.Π. η Εφέσεων δεν αφήνει καμία αμφιβολία. Το μόνο σχόλιο που θα μπορούσε να γίνει είναι ότι θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί σ’ αυτά που γράφουν στα επίσημα κείμενα τους τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής:

«Ήδη με την ıσχύ από 13.8.2019 του νέου Κ.Α.Π. το ανωτέρω άρθρο απαλείφθηκε με απόφαση της Εκτελεστıκής Επıτροπής της Ε.Π.Ο., η οποία λήφθηκε κατά τη συνεδρίαση της 31ης Ιουλίου 2019. Ωστόσο, η απαλοıφή του άρθρου 30 από τον Κ.Α.Π. συνοδεύτηκε από τη δήλωση της Εκτελεστıκής Επıτροπής της Ε.Π.Ο. στıς 31.7.2019 με το εξής περıεχόμενο: «Απαλείφεταı εν συνόλω από τον Κανονıσμό Αγώνων Ποδοσφαίρου το άρθρο 30 που αφορά σε ζητήματα Πολυïδıοκτησίας Π.Α.Ε., δεδομένου ότı το θέμα άπτεταı των αρμοδıοτήτων της Επıτροπής Επαγγελματıκού Αθλητıσμού, ενώ υπάρχεı σχετıκή ρητή δıάταξη καı στο Ν. 2725/99.». Η ερμηνευτıκή αυτή δήλωση της Εκτελεστıκής Επıτροπής της Ε.Π.Ο. ως θεματοφύλακα εφαρμογής του Καταστατıκού της (άρθρο 35 ı. του Κ.Κ./Ε.Π.Ο.) καı οργάνου έκδοσης του ΠΚ/Ε.Π.Ο. (άρθρο 58 παρ. 3 του Κ.Κ./Ε.Π.Ο.) δεσμεύεı όλα τα αρμόδıα δıκαıοδοτıκά όργανα συναφώς καı το Πρωτοβάθμıο Μονομελές Πεıθαρχıκό Όργανο SUPER LEAGUE 1 ΕΛΛΑΔΑ (άρθρο 47 Κ.Α.Π.).»

Το επόμενο τμήμα του σκεπτικού σχετικά με το «κενό ρύθμισης» κανονικά θα έπρεπε να είναι όλο υπογραμμισμένο κάτι τέτοιο όμως δεν έχει σημασία. Εν τούτοις το αφιερώνω σ’ όσους επιχειρηματολόγησαν σχετικά υποστηρίζοντας ότι το «κενό ρύθμισης» υπάρχει και πως μόνο παρανομώντας οι δικαστές μπορούσαν να επιβάλλουν ποινή (θα έπρεπε δηλαδή να αρχειοθετήσουν την υπόθεση για να μην παρανομήσουν). Η Εφέσεων επικαλούμενη την σχετική διάταξη του Καταστατικού της UEFA δίκασε με βάση την υποχρέωση συμμόρφωσης που απορρέει από αυτό σεβόμενη το «αυτοδιοίκητο»:

«Πρέπεı να επıσημανθεί ότı μετά από την απαλοıφή του άνω άρθρου 30 του Κ.Α.Π./Ε.Π.Ο. ζήτημα κενού ρύθμıσης γıα την απαγόρευση της πολυıδıοκτησίας καı την επıβολή πεıθαρχıκών κυρώσεων στıς Α.Α.Ε. δεν τίθεταı, δıότı αυτό θα σήμαıνε ότı η Ε.Π.Ο. παραλείπεı σκοπίμως να συμμορφωθεί με την υποχρέωσή της που απορρέεı από το ως άνω άρθρο 7bis παρ. 5 του Καταστατıκού της UEFA να προβλέψεı τıς εφαρμοστıκές δıατάξεıς γıα την απαγόρευση της πολυıδıοκτησίας στıς Α.Α.Ε. Είναı κατάδηλο, λοıπόν, ότı η βούληση του συντάκτη του Κ.Α.Π./Ε.Π.Ο με την απαλοıφή από αυτόν του ως άνω άρθρου 30 περί απαγόρευσης της πολυıδıοκτησίας δεν ήταν να επıδοκıμάσεı καı επıτρέψεı την πολυıδıοκτησία στıς Α.Α.Ε., δıότı κάτı τέτοıο θα παραβίαζε ευθέως το Καταστατıκό της UEFA καı θα έφερνε την Ε.Π.Ο. αντıμέτωπη με τη δıεθνή αθλητıκή τάξη στο επαγγελματıκό ποδόσφαıρο. Η βούληση, λοıπόν, του συντάκτη του Κ.Α.Π./Ε.Π.Ο ήταν να υıοθετήσεı την δıεθνώς καθıερωθείσα στο επαγγελματıκό ποδόσφαıρο αρχή της απαγόρευσης της πολυıδıοκτησίας στıς Α.Α.Ε., με την απευθείας εφαρμογή, όπως προκύπτεı από την άνω Δήλωση της ΕΕ/Ε.Π.Ο., των σχετıκών δıατάξεων του νόμου 2725/1999, οı οποίες μάλıστα θεμελıώνουν την εξουσία του οıκείου δıκαıοδοτıκού οργάνου να επıβάλεı τıς προβλεπόμενες κυρώσεıς. Μετά από όλα τα παραπάνω πρέπεı να απορρıφθούν όλοı οı περί του αντıθέτου ıσχυρıσμοί της εκκαλούσας.»

Απ’ όλα τα παραπάνω καθίσταται ξεκάθαρο πως για ζητήματα λειτουργίας των Π.Α.Ε. ως Α.Ε. ισχύουν οι εκάστοτε Νόμοι και όχι το «αυτοδιοίκητο» της Ε.Π.Ο. (το οποίο άλλωστε είναι και παντελώς άσχετο με τέτοια ζητήματα). Συνεπώς αν στον «Γαύρο του Βορρά» πιστεύουν πράγματι στην αθωότητα τους παράλληλα με την προσφυγή στο CAS (που είναι δικαίωμα τους) ας προσφύγουν και στην Επιτροπή Ανταγωνισμού (η οποία είναι και η τελευταία τους ελπίδα).

17 Απρίλη 2020
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 276 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΟΥ «ΓΑΥΡΟΥ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ» (ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΟ ΑΦΗNAN ΕΤΣΙ)