Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΥ ΑΡΗ (ΜΙΑ ΑΜΙΓΩΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΥ ΑΡΗ
(ΜΙΑ ΑΜΙΓΩΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Χρειάστηκαν 17 αγωνιστικές ώστε η Α.Ε.Κ. να προσπεράσει με 3β. διαφορά τον Άρη. Τον Άρη, ο οποίος αναλόγως των χρημάτων που διαθέτει είναι με βάση τ’ αποτελέσματα η καλύτερη ομάδα του Πρωταθλήματος. Πολλά μπορούν να ειπωθούν και άλλα τόσα να γραφτούν για την σχέση μεταξύ του Άρεως και της ομάδας του Μεγάλου Λιμανιού. Αυτά, όμως, δεν θα μας απασχολήσουν σήμερα. Σήμερα, η συζήτηση σχετικά με τους κιτρινόμαυρους της Θεσσαλονίκης αφορά αποκλειστικά την ποδοσφαιρική τους λειτουργία. Πέρυσι, στο τέλος του Πρωταθλήματος το οικονομικό μέλλον του Άρη ήταν όχι μόνο αμφίβολο αλλά και σκοτεινό. Ένας σοβαρός λόγος ήταν οι αποφάσεις οι οποίες δικαίωναν ξένους παίκτες για τα οφειλόμενα της πρώην Π.Α.Ε. Το επιχείρημα με το διαφορετικό Α.Φ.Μ. (αλλά όμοια όλα τ’ άλλα) είχε πλέον πάψει να περνά στο εξωτερικό. Αυτά πέρυσι το Καλοκαίρι.

Από τότε μέχρι και την έναρξη του τρέχοντος Πρωταθλήματος η (οικονομική) κατάσταση φάνηκε ν’ αλλάζει. Οι φόβοι ότι ο Άρης θα εμφανιζόταν αποδυναμωμένος φέτος όχι απλά διασκεδάστηκαν, αλλά δεν υφίστανται. Η μέχρι τώρα πορεία του τον έχει φέρει ψηλά και δεδομένης της κατάστασης του Π.Α.Ο. μέσα στην τετράδα που βγάζει στην Ευρώπη. Το γεγονός ότι βρίσκεται στην δεύτερη θέση πίσω από τον «γνήσιο Γαύρο» δημιουργεί αυτή τη στιγμή σε Α.Ε.Κ. και «Γαύρο του Βορρά» μεγάλη πίεση. Γιατί αν ο Άρης καταφέρνει να βρίσκεται πάνω και από τις δύο αυτές ομάδες με αρκετά λιγότερα λεφτά, τότε αυτές οι δύο κάτι δεν κάνουν σωστά.

Μια πρόχειρη και επιφανειακή απάντηση αποδίδει την βαθμολογική του θέση στην σχέση μητρικής-παραρτήματος με την ομάδα του Λιμανιού. Είναι, όμως, πράγματι έτσι; Γιατί, αν ο Άρης μπορεί να φτιάξει μια σκληροτράχηλη ομάδα που αρνείται να χάνει με ότι περισσεύει από τον «γνήσιο Γαύρο» και το νόμιμο παράρτημα του την Νότινγχαμ, τότε αυτές που δεν είναι παραρτήματα άλλης ομάδας και ψωνίζουν με περισσότερα λεφτά γιατί αποτυγχάνουν; Στο κάτω-κάτω για να κατακτήσουν το Πρωτάθλημα πρέπει να διαθέτουν η καθεμιά τους ομάδα καλύτερη απ’ αυτή κάθε ανταγωνιστή τους.

Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι στο φετινό Πρωτάθλημα των 14 οι δύο έχουν τη σχέση μητρικής-παραρτήματος μας απομένουν 10 ομάδες. Έστω ότι Α.Ε.Κ. και «Γαύρος του Βορρά» μπορούσαν να μοιραστούν μισές-μισές τις υπόλοιπες (10) ομάδες τις οποίες θα είχαν σαν παραρτήματα τους. Και πάλι καθεμιά τους θα έπρεπε να διαθέτει καλύτερη ομάδα από την άλλη συν τον «γνήσιο Γαύρο» και τον Άρη. Η απάντηση ότι δεν έχουν πρόσβαση στα λεφτά του CL όπως η ομάδα του Πειραιά τόσα χρόνια τώρα είναι ικανοποιητική ως προς την ομάδα του Λιμανιού, ΔΕΝ εξηγεί όμως το γιατί ο Άρης είναι τόσο δυνατός από την επάνοδο του στην «μεγάλη κατηγορία» ως σήμερα. Κάτι άλλο που αφορά την λειτουργία του ως ποδοσφαιρικό τμήμα πρέπει να συμβαίνει.

Είτε αφορά στον προπονητή, είτε στους ανθρώπους που πλαισιώνουν την ομάδα, είτε ακόμη και στη σχέση του ποδοσφαιρικού τμήματος με τους οπαδούς έχω την εντύπωση πως οι παίκτες του Άρεως είναι οι μόνοι παίκτες «μεγάλης ομάδας» που ΔΕΝ τους πλακώνει «το βάρος της φανέλας». Ίσως επειδή στην Ιστορία του από την δεκαετία του ’70 και μετά ο Άρης δεν έχει κάποια ιδιαίτερη επιτυχία (εκτός κάποιων αποτελεσμάτων στην Ευρώπη, ιδιαίτερα τις σεζόν 2007-2008 & 2010-2011), ενώ οι συχνοί υποβιβασμοί και οι χρεοκοπίες του «ελάφρυναν» την φανέλα του.

Πάντως, είτε υπάρχει ένας λόγος είτε πολλοί το σίγουρο είναι πως οι παίκτες της ομάδας με τα κιτρινόμαυρα της Θεσσαλονίκης παίζουν με πάθος και ευχαριστιόνται το παιχνίδι∙ κάτι που δεν μπορούμε να πούμε για τους συναδέλφους τους σε Α.Ε.Κ. και «Γαύρο του Βορρά». Δεν θα είναι περίεργο αν στην πορεία ο Άρης υποχωρήσει από την δεύτερη θέση που τώρα βρίσκεται στην τέταρτη. Άλλωστε, πολλά μπορούν να συμβούν από οικονομικά προβλήματα που θα επηρεάσουν την απόδοση των παικτών μέχρι προβλήματα υγείας (κορονοϊός και τραυματισμοί). Ενδεχομένως, σε κάποια παιχνίδια να μετρήσει το «βάθος» και η ποιότητα του ρόστερ. Ένα, όμως, είναι απόλυτα σίγουρο:

Όσο ο Άρης έχει προπονητή που έχει πλήρη επίγνωση του Πρωταθλήματος και των δυνατοτήτων του υλικού του και οι παίκτες χαίρονται το παιχνίδι, τόσο πιο δυσκολοκατάβλητος θα είναι ο Άρης για τους δύο Δικεφάλους. Και αυτό ανεξαρτήτως της σχέσης υποταγής έναντι του «γνήσιου Γαύρου» σε σχέση με τον οποίο πολύ λογικά έχει πιο αδύναμο ρόστερ (οπότε από καθαρά ποδοσφαιρική άποψη οι ήττες είτε εντός είτε εκτός είναι απόλυτα αναμενόμενες).

Η περίπτωση του Άρη όσον αφορά την λειτουργία του ποδοσφαιρικού του τμήματος πρέπει να μελετηθεί και ν’ αναλυθεί από Α.Ε.Κ. και «Γαύρο του Βορρά» αν θέλουν να ελπίζουν ότι σύντομα θα λειτουργήσουν ορθολογικά ξοδεύοντας αποτελεσματικά τα λεφτά τους και όχι σκορπώντας τα σε αβέβαιες αγορές παικτών. Αυτή τη στιγμή για τις δύο αυτές ομάδες ο Άρης είναι ο πήχης τον οποίο πρέπει να υπερβούν, ένας πήχης από τον οποίο προς το παρόν περνάνε από κάτω και όχι από πάνω. Ο Άρης στο ποδόσφαιρο (όπως και άλλες ομάδες στο μπάσκετ) αποδεικνύουν πως δεν θέλει μόνο λεφτά, θέλει και τρόπο η δημιουργία μιας δυνατής ομάδας.

19 Γενάρη 2021
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 237 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΥ ΑΡΗ (ΜΙΑ ΑΜΙΓΩΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)