Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ (ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
(ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ)

Τέλειωσε και αυτή η εκλογική αναμέτρηση και είναι η πρώτη από την μεταπολίτευση και μετά που βρίσκει τους περισσότερους από τους συμμετέχοντες χαμένους. Μακράν όμως ο μεγαλύτερος χαμένος είναι ο Έλληνας πολίτης ο οποίος έχει το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης για την εξέλιξη της πολιτικής κατάστασης εδώ και πολύ καιρό. Με την στάση του ειδικά στην τελευταία αναμέτρηση βοήθησε στην ευόδωση των σχεδίων που έχουν από καιρό επεξεργαστεί κάποια κέντρα. Ωστόσο αυτό θα ισχύει μόνο αν επαναληφθεί ξανά γιατί στη συγκεκριμένη συγκυρία υπάρχει ικανοποιητική εξήγηση (η οποία δίνεται παρακάτω).

Ακολουθεί μια παράθεση των χαμένων των εκλογών με την σειρά που κατατάχθηκαν με βάση τα ποσοστά. (Στο τέλος παρατίθεται πίνακας με τις ψήφους που έλαβε κάθε κόμμα σε σύγκριση με τον Γενάρη.) Έχουμε και λέμε λοιπόν:

  • ΣΥ.ΡΙΖ.Α.: Το στραπάτσο είναι δεδομένο και μεγάλο όταν κοιτάζουμε τα απόλυτα μεγέθη (δηλαδή τις ψήφους). Δεδομένης της μικρής απόστασης από τις εκλογές του Γενάρη του 2015 καμία δικαιολογία πλήν της αποτυχίας του να κυβερνήσει (υποτίθεται ότι διαπραγματευόταν) δεν μπορεί να ωραιοποιήσει την κατάσταση. Η μόνη του επιτυχία ήταν ότι έχει πλέον ξεφορτωθεί τους Λαφαζάνη & Σία. Με την «νίκη» του στις εκλογές εξάντλησε τις δυο συνεχόμενες νίκες που έχει δικαίωμα οπότε από δω και πέρα δεν μπορεί να ελπίζει κάτι καλύτερο εκλογικά απ’ ότι έχει ήδη πετύχει. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. απώλεσε σχεδόν 320.000 ψήφους από τις οποίες οι 155.000 πήγαν στην ΛΑ.Ε. και οι υπόλοιπες 165.000 σπίτι τους.
  • Ν.Δ.: Μπορεί σ’ επίπεδο ποσοστών να βρίσκεται στα ίδια, ωστόσο το πρόβλημα της είναι ότι δεν επαναπάτρισε τόσους από τους παλαιούς ψηφοφόρους της όσους επιθυμούσε. Δεδομένου ότι στις εκλογές αυτές την ψήφισαν και ψηφοφόροι άλλων κομμάτων οι οποίοι δεν ήθελαν νίκη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. το ζήτημα για την Ν.Δ. είναι το εσωτερικό ξεκαθάρισμα και ο προσδιορισμός της ιδεολογικής της ταυτότητας. Η απώλεια όμως 192.500 ψήφων σε σχέση με τον Γενάρη σημαίνει πως βρίσκεται σε τέλμα.
  • Χ.Α.: Ο προσδιορισμός της ως «φασιστικού μορφώματος» είναι πολύ απλοϊκός και γι’ αυτό αποπροσανατολιστικός. Δεδομένων των τραυμάτων που άφησε ο Εμφύλιος είναι όχι μόνο λογικό αλλά και αναμενόμενο να υπάρχει κόμμα αυτών που οι συγγενείς τους «σφάχτηκαν από τους αντάρτες». Απλώς στο παρελθόν στεγάζονταν πολιτικά στην Ν.Δ., ενώ οι αποτυχημένες εκλογικές απόπειρες ακροδεξιών σχημάτων έδιναν λανθασμένη εικόνα για την εκλογική τους δύναμη. Προφανώς και η Χ.Α. εισπράττει μεγάλο κομμάτι απογοητευμένων ψηφοφόρων της Ν.Δ. Ωστόσο στις συγκεκριμένες εκλογές απέτυχε να εισπράξει την απογοήτευση του εκλογικού σώματος και από την άποψη αυτή οι εκλογές αυτές είναι και το εκλογικό της ταβάνι. Ωστόσο είχε τις μικρότερες απώλειες σε ψήφους (8.800) από όλους τους υπόλοιπους.
  • ΠΑ.ΣΟ.Κ.-ΔΗΜ.ΑΡ.: Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. φαίνεται πως αρχίζει να επαναπατρίζει κάποιους από τους ψηφοφόρους του που του είχαν γυρίσει την πλάτη. Η αύξηση της δύναμης του περιορίστηκε επειδή κάποιοι ψηφοφόροι (οι οποίοι κατά τόπους ήταν αρκετοί) ψήφισαν Ν.Δ. για να μην νικήσει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ίσως εκτός του Β. Λεβέντη να είναι το μόνο κόμμα που να μπορεί να νοιώθει σχετικά ικανοποιημένο από το αποτέλεσμα, μόνο όμως ως πρός τα ποσοστά και όχι ως προς τις ψήφους.
  • Κ.Κ.Ε.: Αυτό που παλαιότερα ισχυρίζονταν τα στελέχη του ότι σε κάθε αναμέτρηση «είναι στα ποσοστά του» δεν μπορεί να θεωρείται επιτυχία δεδομένης της οικονομικής και πολιτικής συγκυρίας. Απ’ ότι φαίνεται η εκλογική δεξαμενή στην οποία απευθύνεται το Κ.Κ.Ε. περιορίζεται στις οικογένειες όσων αγωνίστηκαν την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου στις γραμμές του και δεν το εγκατέλειψαν μετά. «Κανονικά» στις παρούσες συνθήκες θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη απήχηση, η οποία στην καλύτερη περίπτωση περιορίζεται στην αναγνώριση του τύπου «έχει δίκιο», «καλά τα λέει» κ.λ.π. Είναι σαν το «σας αγαπάω μα δεν παντρεύομαι» που έχει τραγουδήσει ο Β. Παπακωνσταντίνου. Σε επίπεδο αριθμών οι σχεδόν 36.500 λιγότερες ψήφοι αποτελούν καμπανάκι για τον Περισσό.
  • ΠΟΤΑΜΙ: Δεδομένης της πόλωσης ήταν αναμενόμενο να πέσει σε σχέση με τις εκλογές του Γενάρη. Οι ψηφοφόροι πιθανότατα να καταλόγισαν στον Στ. Θεοδωράκη την βιασύνη να υποστηρίξει την οποιαδήποτε λύση έφερνε η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. στην Βουλή. Σε κάθε περίπτωση όχι μόνο απέτυχε και αυτό να κεφαλαιοποιήσει την δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων, αλλά απώλεσε και 151.700 ψήφους σε σχέση με τον Γενάρη. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ο «μεγάλος χαμένος» των εκλογών αφού έχασε 6 έδρες σε σχέση με τον Γενάρη.
  • ΑΝ.ΕΛ.: Σε σταθερή αν και αργή πτώση η οποία ενδεχομένως συνεχιστεί και στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, αφού οι ΑΝ.ΕΛ. έχουν πλέον -παρά τους υψηλούς λαϊκιστικούς τόνους απέναντι σε Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ.- αποστεί από τις αρχικά εκπεφρασμένες θέσεις τους (τότε που δεν έπρεπε ν’ αποτελέσουν την ουρά κάποιας κυβέρνησης). Από μια άποψη θα μπορούσαν να θεωρηθούν στους νικητές της αναμέτρησης αφού επιβίωσαν ακόμη μια μέρα. Οι σχεδόν 93.200 ψήφοι που εγκτέλειψαν τον Πάνο είναι ανησυχητικό σημάδι όσο αφορά το μέλλον του κόμματος.
  • ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ: Ο Β. Λεβέντης μπήκε στην Βουλή μετά από τόσες προσπάθειες. Ο μεγάλος νικητής των εκλογών (εξαιρουμένης της αποχής). Έλαβε 75.500 ψήφους παραπάνω. Δεδομένου ότι με την αναμενόμενη νίκη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν θ’ άλλαζε ουσιαστικά τίποτα κάποιοι μπόρεσαν και ψήφισαν χαλαρότερα ρίχνοντας στην κάλπη Λεβέντη. Τίποτα άλλο.
  • ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Δεδομένων των συνθηκών η αποτυχία της να μπεί στην Βουλή έστω και οριακά σηματοδοτεί την πλήρη αποδοκιμασία του πολιτικού της λόγου. Την αποτυχία αυτή δεν μπορούν να μειώσουν ότι οι προεκλογικές της διαφημίσεις ούτε η γραφικότητα των πρωτοκλασάτων στελεχών της (Λαφαζάνης, Κωνσταντοπούλου & Σία). Η μεγαλύτερη αποτυχία της είναι το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να δώσει μια πειστική προοπτική εκτός Ευρώ και Ε.Ε. Δεδομένης της πολιτικής συγκυρίας ένα «καλό» ποσοστό θα ήταν στο 4,5%. Πήρε κάτι παραπάνω απο 155.000 και απέτυχε να μπεί στην Βουλή για 11.747 ψήφους. (Σημείωση: Το όριο του 3% υπολογίζεται επί των έγκυρων τα οποία ισούνται με τους ψηφίσαντες μείον άκυρα/λευκά. Σ’ αυτές τις εκλογές το 3% ήταν 166.989 ψήφοι).

Σειρά έχει ένα σχόλιο σχετικά με τον μεγαλύτερο νικητή των εκλογών (οι υπόλοιποι είναι Ο Β. Λεβέντης, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και οι ΑΝ.ΕΛ. όπως είπαμε και παραπάνω) την αποχή. Η αποχή είναι λίγο κάτω από το 44% (43,43% για την ακρίβεια). Συγκρινόμενο με το 36,38% των εκλογών του Γενάρη αποτελεί μια αποδοκιμασία πρωτίστως προς την κυβέρνηση που προκάλεσε τις πρόωρες εκλογές και δευτερευόντως προς τα υπόλοιπα κόμματα. Προέρχεται δε αυτή η αύξηση από ετεροδημότες οι οποίοι έκριναν πως η ψήφος διαμαρτυρίας προς τα υπόλοιπα κόμματα (ή η ψήφος στο ίδιο με τις προηγούμενες εκλογές κόμμα) δεν άξιζε τα έξοδα μετακίνησης προς και από τον τόπο καταγωγής τους. Δεδομένης της χρονικής εγγύτητας των εκλογών με αυτή του Γενάρη, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα η εκκαθάριση των εκλογικών καταλόγων. Με το ιστορικό χαμηλό της προσέλευσης στις κάλπες φοβόμαστε ότι μπαίνει και η Ελλάδα στην ομάδα των χωρών που αποφασίζουν οι μισοί (ή και λιγότεροι) για λογαριασμό όλων και τις εκλογές κερδίζει αυτός που έχει τον τρόπο να κινητοποιήσει τους περισσότερους ψηφοφόρους.

Κατά την γνώμη μας η εξέλιξη αυτή αποτελεί μέρος ενός σχεδίου που στον πυρήνα του βρίσκεται η επιδίωξη να συμμετέχουν όλο και λιγότεροι στις εκλογικές διαδικασίες προκειμένου να είναι ευκολότερη η επιβολή όσων έχουν ήδη προαποφασιστεί από κάποια υπέρ-κρατικά κέντρα. Το σχέδιο αυτό υπηρέτησε η απόφαση του Τσίπρα να προκηρύξει πρόωρες εκλογές.      

Τέλος αξίζει μια αναφορά και στον μεγάλο χαμένο αυτών των εκλογών ο οποίος είναι ταυτόχρονα και ο κυριότερος υπεύθυνος για την σημερινή κατάσταση και ας ρίχνει το φταίξιμο στους πολιτικούς που τον ξεγέλασαν. Αναφερόμαστε φυσικά στον «μέσο ψηφοφόρο» τον οποίο όλα τα κόμματα εποφθαλμιούν και είχε αναλάβει τα τελευταία χρόνια να «εκπαιδεύσει» για λογαριασμό του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ο τηλεοπτικός και μέτριας ποιότητας διασκεδαστής Λάκης Λαζόπουλος.

Ο «μέσος ψηφοφόρος» λοιπόν, έχει εκπαιδευθεί ν’ ακολουθεί το συναίσθημα και όχι την λογική και να έχει μνήμη χρυσόψαρου (δηλαδή να συγχωρεί εύκολα). Να πιστεύει ως πραγματικό αυτό που θα ήθελε να ισχύει και να δίνει «δεύτερες ευκαιρίες» αρκεί να του το ζητήσουν ευγενικά χρησιμοποιώντας ένα λογικοφανές επιχείρημα. Αν δε είναι και διανθισμένο με ιστορικές αναφορές, με επικλήσεις στην «ελπίδα» και το «νέο» σε αντίθεση με το παλαιό (όπως η γεύση κεράσι κάνει τα φάρμακα υποφερτά) τότε ακόμη καλύτερα.

Έχουν πείσει τον «κυρίαρχο λαό» και για κάτι άλλο. Ότι έχει δικαίωμα όταν δεν βρίσκει κάτι του γούστου του ν’ απέχει (έτσι για να δώσει και ένα μήνυμα στο «σύστημα»). Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο «κυρίαρχος λαός» έχει έστω κάποια ιδέα για το τι θέλει. Και το καλύτερο όλων είναι ότι του αναγνωρίζουν ότι είναι «ανεύθυνος», δηλαδή ότι έχει το ακαταλόγιστο. Έτσι φτάσαμε και στο σημερινό αποτέλεσμα για το οποίο ο «μέσος ψηφοφόρος» έχει την μεγαλύτερη ευθύνη (εξαιτίας της πελατειακής συμπεριφοράς του τόσα χρόνια) αλλά και της ευκολίας με την οποία απεκδύεται των ευθυνών του. Ποτέ δεν είχε χρόνο να σκεφτεί σοβαρά σχετικά με τα ζητήματα στα οποία καλούνταν κάθε φορά ν’ αποφασίσει. Αυτός απλώς έπρεπε να ψηφίζει. Για όλα τα υπόλοιπα θ’ αποφάσιζαν οι άλλοι.

Σχετικά τώρα με τ’ αποτελέσματα ιδωμένα όχι ως ποσοστά αλλά σε απόλυτα μεγέθη, δηλαδή ψήφους, (βλέπε εδώ) και σε σχέση με τον Γενάρη του 2015 έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

  • ΣΥ.ΡΙΖ.Α.: -320.074 ψήφους, από τις οποίες 155.242 πήγαν στην ΛΑ.Ε. και 164.832 σπίτι τους ή σε άλλα κόμματα.
  • Ν.Δ.: - 192.489 ψήφους.
  • Χ.Α.: -8.806 ψήφους. Προφανώς η Χ.Α. διαθέτει τους λιγότερους ετεροδημότες.
  • ΠΑ.ΣΟ.Κ.-ΔΗΜ.ΑΡ.: Για τον υπολογισμό των ψήφων στην εκλογική συνεργασία ΠΑ.ΣΟ.Κ.-ΔΗΜ.ΑΡ. προστέθυηκαν οι ψήφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. και Πράσινων-ΔΗΜ.ΑΡ. (βλέπε πίνακα). Προφανώς υπάρχει λάθος προς τα πάνω, συνεπώς οι -130.456 ψήφοι δεν αποδίδουν πλήρως την πραγματικότητα, αφού δεν μπορεί να εκτιμηθεί η καταγραφή των Πρασίνων.
  • Κ.Κ.Ε.: -36.556 ψήφοι.
  • ΠΟΤΑΜΙ: -151.758 ψήφοι.
  • ΑΝ.ΕΛ.: -93.260 ψήφοι.
  • Ένωση Κεντρώων: +75.534 ψήφοι και επιτέλους είσοδος στην Βουλή.
  • Λαϊκή Ενότητα: 155.242 ψήφοι από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην πρώτη της εκλογική καταγραφή.
  • ΑΝΤΑΡΣΥΑ-Ε.Ε.Κ.: Και σ’ αυτή την περίπτωση αθροίστηκαν οι ψήφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Ε.Ε.Κ. του Γενάρη. Ο εκλογικός συνασπισμός πήρε 4.236 ψήφους παραπάνω.
  • Λοιποί: -50.635 ψήφοι.
  • Άκυρα: -44.593.
  • Λευκά: +34.830.
  • Εγγεγραμμένοι: -109.159.
  • Χαμένες ψήφοι: 1.028.627.
  • Κερδισμένες ψήφοι: 264.566.
  • Όριο 3%: 166.989.
  • Πόσοι δεν προσήλθαν: 4.274.230 σε σχέση με τους εγγεγραμμένους και 764.061 σε σχέση με τον Γενάρη. Σημειώνουμε ότι σε σχέση μερ τον Γενάρη οι εγγεγραμμένοι ήταν λιγότεροι κατά 109.159 άτομα.

Σημείωση: Από τους «λοιπούς» ξεχώρισαν:

  • η ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. (Ελληνική ΛΑϊκή Δημοκρατική Απελευθέρωση) πήρε σχεδόν τις ίδιες ψήφους (-315),
  • η Ο.Κ.Δ.Ε. (Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας) πήρε παραπάνω 518 ψήφους και
  • η εκλογική σύμπραξη Κ.Κ.Ε. (μ-λ)-Μ-Λ Κ.Κ.Ε. πήρε παραπάνω 945 ψήφους.

Αυτά και με τις υγείες σας/μας μέχρι την επόμενη εκλογική αναμέτρηση…

Σημείωση: Για τα επίσημα τελικά αποτελέσματα πάτα εδώ.

 

Υ.Γ.1. Ο κυβερνητικός συνασπισμός είναι από αριθμητικής άποψης σε χειρότερη θέση από τον Γενάρη. Λείπουν 4 βουλευτές από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και 3 από τους ΑΝ.ΕΛ. Η μόνη ελπίδα των Τσίπρα-Καμμένου είναι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ν’ αποδειχθεί πιο σταθερή από την προηγούμενη των 162. Σε κάθε περίπτωση και με βάση τα όσα μένουν να νομοθετηθούν σχετικά με την εφαρμογή του Μνημονίου-3 αυτό είναι πολύ δύσκολο. Ίδωμεν.           

Υ.Γ.2. Όσοι ξαναψήφισαν ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και δεν είναι έφηβοι το έκαναν προφανώς γιατί θεωρούν ότι από δω και πέρα ως κόμμα θα γίνει πιο «υπεύθυνο» σε σχέση με τον Γενάρη. Τότε οι περισσότεροι από αυτούς δεν είχαν πιστέψει ούτε όλες τις υποσχέσεις του («αν κάνει τα δύο από τα δέκα που υπόσχεται θα ’ναι καλά») ούτε και είχαν δώσει ιδιαίτερη σημασία στην Αριστερή έως Αριστερίστικη ρητορική του. Συνεπώς με την ψήφο τους αυτή την φορά προεξοφλούν ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θα κινηθεί στον χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας με ταβάνι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. της δεύτερης τετραετίας Σημίτη. Αυτά για να μην παραμυθιαζόμαστε.

Υ.Γ.3. Για τους πρακτορίσκους οι οποίοι βρίσκονται στ’ Αριστερά της Αριστεράς (άρα στα Δεξιά κατά τον Χαρίλαο) και οι οποίοι καλούν μονότονα σε αποχή, δεν έχουμε τίποτα να σημειώσουμε παρά μόνο ότι παίζουν στην ουσία το παιχνίδι του «συστήματος» το οποίο καταγγέλλουν. Βέβαια στην δικιά τους ρητορική η αποχή από τις «αστικές εκλογές» συνοδεύεται και από την οργάνωση στο Κόμμα (τις αρχές του οποίου έχουν προδώσει συλλήβδην όλοι οι υπόλοιποι). Ωστόσο όπως και όλα τα υπόλοιπα ζητήματα στον χώρο της Αριστεράς η συμμετοχή στις «αστικές εκλογικές διαδικασίες» είναι μεν λυμένο θεωρητικά αλλά όχι και στην πράξη. Επειδή δε στην πραγματικότητα δεν τους ενδιαφέρει (κάνουν ότι τους ενδιαφέρει) η λαϊκή επανάσταση δεν ενδιαφέρονται να βρούν και την πραγματική αιτία για την οποία δεν οργανώνεται ο κόσμος. Έτσι αναμασάνε γραφικά την ίδια καραμέλα ξανά και ξανά.

 

 5 Οκτώβρη 2015
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 3003 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ (ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ)