Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΤΙ ΕΙΔΕ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΔΕ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016 (Η Α.Ε.Κ. ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ 10ΧΡΟΝΟΥ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΤΙ ΕΙΔΕ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΔΕ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016
(Η Α.Ε.Κ. ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ 10ΧΡΟΝΟΥ)

Το παιχνίδι με την Σεντ-Ετιέν στο Ο.Α.Κ.Α. ήταν έτσι κι αλλιώς ένα παιχνίδι ορόσημο. Όχι μόνο ήταν το πρώτο ευρωπαϊκό μπροστά στο κοινό της μετά τον σκόπιμο υποβιβασμό αρχικά στην Β’ και μετά στην Γ’ Εθνική, αλλά ήταν και το 200ο της σε όλες τις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις (βλέπε εδώ). Το συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν επίσης και το πρώτο ευρωπαϊκό της Α.Ε.Κ. που παρακολούθησε από κοντά ο γιός μου μαζί με πλήθος ακόμα παιδάκια από την θύρα 17 (5 Ευρώ το παιδικό, 15 το ενηλίκων).

Είναι αλήθεια ότι στα μάτια κάθε γονιού το παιδί του είναι ξεχωριστό. Στην περίπτωση μου υπάρχουν τρεις τουλάχιστον λόγοι να το ισχυριστώ προσωπικά (και πάντα σε σχέση με την Α.Ε.Κ.) για τον μικρό. Να γιατί:

  • Δυο βδομάδες πριν την γέννηση του και συγκεκριμένα την 1η Νοέμβρη 2006 πηγαίνοντας να παρακολουθήσω την αναμέτρηση για το CHAMPIONS LEAGUE με την Λίλ ήμουν σίγουρος ότι θα πετυχαίναμε την πρώτη νίκη σε όμιλο.
  • Τρεις βδομάδες μετά (20 Νοέμβρη) αφήνοντας την λεχώνα σύζυγο στο διπλανό μαιευτήριο πανηγύριζα την νίκη επί της Μίλαν.
  • Το επόμενο Σάββατο για το Πρωτάθλημα ήταν προγραμματισμένη η αναχώρηση μας από το μαιετήριο ακριβώς την ίδια ώρα που παίζαμε με την Κέρκυρα. Έφευγα από το Μαρούσι με το επιπλέον μέλος της οικογένειας με την Κέρκυρα να μας αιφνιδιάζει και να προηγείται και έφτασα στο σπίτι την στιγμή που η Α.Ε.Κ. γύριζε το παιχνίδι.

Από την πλευρά μου δεν θεωρώ ότι έχω άδικο να θεωρώ εκείνα τα τρία αποτελέσματα «συνδεδεμένα» με κάποιον τρόπο με την γέννηση του μικρού. Έτσι κι αλλιώς η ουσία της έννοιας της Α.Ε.Κ. είναι -για όσους είναι σε θέση να το καταλάβουν- οικουμενική/συμπαντική και γι’ αυτό όποιος την βλάπει το πληρώνει.

Προφανώς και όταν πηγαίνεις να δεις κάποιο παιχνίδι δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος για την έκβαση του. Μπορείς να πιθανολογήσεις, έχεις δικαίωμα να ελπίζεις και σε κάθε περίπτωση ν’ αγωνιάς αλλά μέχρι εκεί. Έτσι πηγαίνοντας με τον γιό μου στο γήπεδο το βράδυ της Πέμπτης ήμουν μεν υποψιασμένος για το τι επρόκειτο να παρακολουθήσω, αλλά πάντα ήλπιζα ότι στο τέλος θα φεύγαμε χαρούμενοι.

Το παιχνίδι ήταν πολύ νωρίς στη σεζόν και γι’ αυτό φταίνε μια σειρά από παράγοντες. Ωστόσο αυτό δεν μπορεί ν’ αποτελεί δικαιολογία για κανέναν. Ούτε για την Διοίκηση (πολύ περισσότερο από τους υπόλοιπους), ούτε για το τεχνικό επιτελείο. Για τον κόσμο (που επισήμως ήταν 25.004) έτσι κι αλλιώς αυτό δεν αποτέλεσε ποτέ δικαιολογία. Δεδομένου ότι κάθε ομάδα πασχίζει στο εθνικό της πρωτάθλημα προκειμένου να τερματίσει όσο πιο ψηλά μπορεί για να βγεί στις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις, κάθε ευρωπαϊκό παιχνίδι αποτελεί και μια δοκιμασία εξετάσεων.

Συνεπώς όλοι όσοι ασχολούνται με την ποδοσφαιρική Α.Ε.Κ. θα έπρεπε να είναι έτοιμοι την Πέμπτη που μας πέρασε (4 Αυγούστου). Αλλά δεν ήταν.

Πρώτα και κύρια η Διοίκηση δεν έκανε την δουλειά της όπως έπρεπε. Η Διοίκηση η οποία είναι υπεύθυνη για το γεγονός ότι άργησε και τελικά απέτυχε να βρεί εγκαίρως προπονητή, αφού η λύση Κετσπάγια ήταν «λύση ανάγκης». Στην Διοίκηση πρέπει επίσης να χρεωθεί και το γεγονός ότι το ρόστερ της Α.Ε.Κ. δεν ήταν πλήρες τη στιγμή ακριβώς που το χρειαζόταν περισσότερο. Γιατί εκτός της ευρωπαϊκής καταξίωσης ο αποκλεισμός της προηγούμενης Πέμπτης είχε και οικονομικές συνέπειες (απώλεια εσόδων).

Το τεχνικό επιτελείο (κυρίως ο Κετσπάγια) λόγω της θέσης του φταίει πολύ λιγότερο. Ούτε λεφτά διαχειρίζεται, ούτε τις μεταγραφές διεκπεραιώνει. Προφανώς ευθύνεται για την τελική επιλογή των παικτών και την κατανομή των ρόλων σ’ αυτούς αλλά μέχρι εκεί. Έτσι κι αλλιώς εξ’ αιτίας του πολύ μικρού χρονικού διαστήματος στο οποίο είναι προπονητής ο Τιμούρ δεν μπορεί κανείς να του ζητήσει ευθύνες.

Τέλος τόσο οι παίκτες (ειδικά αυτοί που έπαιξαν χθές) όσο και ο κόσμος δεν ευθύνονται καθόλου. Δεδομένου ότι ακριβώς πίσω μου βρίσκονταν κάποιοι οι οποίοι μονίμως τα έβαζαν (δεν εξετάζω αν είχαν δίκιο ή άδικο) με τους Μπαρμπόσα και Βάργκας νομίζω πως πρέπει να σημειώσω για μια ακόμη φορά ότι αυτοί οι παίκτες που παίζουν στην Α.Ε.Κ. καλοί ή κακοί δεν είδαν απλά φώς και μπήκαν. Κάποιοι τούς υπέγραψαν συμβόλαιο γνωρίζοντας τις δυνατότητες τους.

Κοντολογίς η σημερινή Α.Ε.Κ. δεν είναι ακόμα τουλάχιστον ομάδα για Ευρώπη. Η έλλειψη ευρωπαϊκής εμπειρίας την περασμένη Πέμπτη ήταν καταδικαστική. Το «έλλειμμα ποιότητας» ειδικά όταν παίζεις με ισχυρότερη από εσένα ομάδα είναι μεν πρόβλημα αλλά όχι αξεπέραστο, αφού σε ένα ή δύο παιχνίδια όλα μπορούν να συμβούν (ακόμα και να πάρεις το Κύπελλο με αντίπαλο τον Γαύρο). Όταν όμως μετέχεις σ’ έναν μαραθώνιο (στην καλύτερη περίπτωση) 30 παιχνιδιών, τότε μπορεί να γίνει αιτία να χαθεί το Πρωτάθλημα. Για τον λόγο αυτόν η Α.Ε.Κ. χρειάζεται ποιοτική ενίσχυση με παίκτες που να μπορούν να παίξουν άμεσα στην ενδεκάδα σήμερα κιόλας.  

Τα παραπάνω όμως μπορούσατε να τα σκεφτείτε και μόνοι σας. Αυτό στο οποίο πρέπει (και έχει ενδιαφέρον) να σταθούμε είναι η «λογική» με την οποία έδρασε η Διοίκηση, η οποία όπως φαίνεται σ’ αυτή τη χρονική συγκυρία λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο μ’ αυτή του Γαύρου (και σε κάθε περίπτωση αντιστρόφως ανάλογα μ’ αυτές των Π.Α.Ο.Κ. & Π.Α.Ο.) Εξαιρώ φυσικά τους Γιαννιώτες οι οποίοι μαθαίνοντας την τελευταία στιγμή ότι θα παίξουν στην Ευρώπη δεν είχαν πολύ χρόνο στην διάθεση τους.

Φαίνεται πως κάποιοι και στις δύο Διοικήσεις υπολόγιζαν να «κάνουν με ξένα κόλλυβα κηδεία». Πορεύτηκαν στην λογική του «βλέποντας και κάνοντας». Σκέφτηκαν να δούν πρώτα που θα παίξουν και μετά (αφού γνωρίζουν πόσα θα πάρουν) να ψάξουν για «ποιοτικές» προσθήκες. Γιατί από μια στραβοκλωτσιά, από μια λακκούβα (Α.Ε.Κ.-Ρεάλ), από ένα φύσημα του ανέμου (Γαύρος-Γιουβέντους) μπορεί ακόμα και μια λιγότερο «ποιοτική» ομάδα να «πετάξει έξω» μια καλύτερη της. Προφανώς τέτοιες τακτικές «μικραίνουν» και τις δύο ομάδες, οι οποίες στα μάτια των οπαδών τους είναι οι μεγαλύτερες του κόσμου (άσχετα αν οι ΑΕΚτζήδες γνωρίζουμε ότι μόνο η Α.Ε.Κ. είναι έννοια οικουμενική/συμπαντική).

Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι και οι δύο Διοικήσεις επικαλούνται μέσω των διαρροών τους το ίδιο ουσιαστικά επιχείρημα (το οποίο ιδωμένο από την πλευρά του καθενός φαίνεται από πρώτη ματιά ακαταμάχητο):

  • Οι μεν Γαύροι ότι εφ’ όσον δεν έχουν να υπολογίζουν στα σίγουρα λεφτά του C.L. δεν μπορούν να κάνουν μεγάλα ανοίγματα.
  • Οι δε δικοί μας ότι όσο δεν καθαρίζει το Ελληνικό Ποδόσφαιρο δεν έχει νόημα να δαπανάς λεφτά γιατί πάνε στον βρόντο.

Κλείνοντας θέλω απευθυνόμενος στον γιό μου να του ζητήσω «συγγνώμη» τόσο γι’ αυτά που είδε όσα και γι’ αυτά που δεν είδε (και θα έπρεπε να δεί).

Ο γιός μου (αλλά και όλα τα υπόλοιπα παιδάκια που ήταν στο γήπεδο) είδε:

  • Μια Α.Ε.Κ. να προσπαθεί μεν αλλά να μην μπορεί.
  • Μια Α.Ε.Κ. να έχει πρόβλημα στην δημιουργία.
  • Μια Α.Ε.Κ. να δοκιμάζεται αμυντικά από μια ομάδα που αρνήθηκε «να παίξει μπάλα» περιοριζόμενη στο χειρότερο κατενάτσιο που έχουμε δεί ως σήμερα.

Ο γιός μου (αλλά και όλα τα υπόλοιπα παιδάκια που ήταν στο γήπεδο) ΔΕΝ είδε:

  • Την ευρωπαϊκή Α.Ε.Κ. που έχουν δεί όσοι είναι πάνω από τα 30.
  • Μια ομάδα με αυτοπεποίθηση.
  • Μια ομάδα που να βγάζει πάθος στο παιχνίδι της κατανοώντας ότι ο χθεσινός αγώνας ήταν αυτό που λένε οι Αγγλοσάξωνες «Do or die trying it» (είτε το κάνεις είτε πεθαίνεις προσπαθώντας).

Μετά τα παραπάνω είναι προφανές ΤΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΕΙ ο γιός μου, αλλά και οι 25.004 που επισήμως πήγαμε στο γήπεδο:

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ Α.Ε.Κ. ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ ΟΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 30.

Επειδή κάποιοι κεφτέδες (με την πλειοψηφία της συνομοταξίας των «ρεπόρτερ της Α.Ε.Κ.») θα προσπαθήσουν να ψελλίσουν δικαιολογίες του τύπου: «μόλις επέστρεψε από την περιπέτεια της Γ’ Εθνικής» και τα τοιαύτα, εμείς (όλοι οι υπόλοιποι ΑΕΚτζήδες) έχουμε να τους απαντήσουμε ότι αυτό είναι πρόβλημα όσων επέλεξαν να ρίξουν την ομάδα στον Καιάδα κηλιδώνοντας την υπόληψη της για να γλυτώσουν λεφτά. Στο κάτω-κάτω οι ίδιοι που έκαναν αυτή την επιλογή μας είχαν τάξει ότι η Α.Ε.Κ. όταν θα επέστεφε θα ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ.

 

Υ.Γ. Είναι άχαρη δουλειά να πρέπει να κάνεις το άσπρο-μαύρο δικαιολογώντας πάντα το Αφεντικό. Ακόμα όμως και τότε υπάρχουν όρια (εσκαμμένα). Όπως για παράδειγμα στην μεταμεσονύκτια εκπομπή του sportfmόταν ο ένας εκ των δημοσιογράφων ενοχλήθηκε απ’ όσα άκουσε από ακροατή και συμπεριφέρθηκε απέναντι του στα όρια της απαξίωσης (ήταν εμφανές από τον τόνο της φωνής του). Θα του συνιστούσα να είναι πιο προσεκτικός με τον «Βασιλάκη». Γιατί σε κάθε ομάδα (μικρή, μεσαία ή μεγάλη) υπάρχουν κάποια άτομα που εκφράζουν την «ψυχή» της. Ένας απ’ αυτούς είναι για την Α.Ε.Κ. ο «Βασιλάκης». Τώρα αν δεν σου αρέσουν (ή δεν αρέσουν στο Αφεντικό) όσο λέει δικό σου πρόβλημα.

 

06 Αυγούστου 2016
παρατηρητής 1.

 

Διαβάστηκε 2377 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΤΙ ΕΙΔΕ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΔΕ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016 (Η Α.Ε.Κ. ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ 10ΧΡΟΝΟΥ)