Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Ε.Π.Ο. - Κ.Ε.Δ. - Α.Ε.Κ. (ΚΑΘΑΡΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ε.Π.Ο. - Κ.Ε.Δ. - Α.Ε.Κ.
(ΚΑΘΑΡΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ)

Κάθε αλλαγή που συντελείται βρίσκεται σε κάποια στιγμή αντιμέτωπη με το δίλημμα να συναλλαγεί με κάποιους από το προηγούμενο καθεστώς ή να έρθει σε οριστική ρήξη μαζί τους. Στην πραγματικότητα επιλέγεται η συναλλαγή, αφού είναι πολύ δύσκολο (πρακτικά αδύνατο) να στηθεί μια κατάσταση από το «μηδέν» (χωρίς να χρησιμοποιηθεί κανένας μηχανισμός ή στέλεχος του «παληού» συστήματος). Ωστόσο ακόμη και έτσι το ζήτημα είναι ο βαθμός συναλλαγής, ο οποίος καθορίζει και το τελικό αποτέλεσμα.

Το Καλοκαίρι που μας πέρασε ο Π.Α.Ο. προσπάθησε να έρθει σε συν-διαλλαγή με την Ε.Π.Ο. για τον ορισμό της νέας Κ.Ε.Δ. Τότε η κίνηση του αυτή είχε κατακεραυνωθεί από Π.Α.Ο.Κ. & Α.Ε.Κ. στη βάση υποτίθεται της μη συναλλαγής με το «αμαρτωλό καθεστώς της Ε.Π.Ο.». Τελικά με τα πολλά καταλήξαμε στην σημερινή Κ.Ε.Δ. στην οποία ορίστηκε ως «επιδιαιτητής» ο Κύρος Βασσάρας. Ο «επιδιαιτητής» είναι αυτός ο οποίος θα επιλύει τις τυχόν διχογνωμίες των άλλων δύο «αρχιδιαιτητών».

Στην ουσία -και όπως φάνηκε στην 4η αγωνιστική- το ζήτημα δεν είναι ούτε τα πρόσωπα που αποτελούν την Κ.Ε.Δ. ούτε οι διαιτητές που ορίζονται. Το πρόβλημα (όπως και σ’ οποιοδήποτε άλλο χώρο) είναι η «σκιά» που ρίχνουν οι εκάστοτε «ισχυροί» και η οποία κατά πλακώνει τους «αδύναμους» χαρακτήρες˙ που σαν τους «χρήσιμους ηλίθιους» του Λένιν σφυρίζουν όπως επιθυμούν αυτοί.

Επιπλέον το «πολυπλόκαμο σύστημα» έχει και άλλους τρόπους να περνά «μηνύματα». Για παράδειγμα μια κακή έκθεση παρατηρητή μπορεί να δημιουργήσει αναταραχή, η οποία εκτιμάται αναλόγως από τους υπόλοιπους διαιτητές. Και όλα αυτά με μια Κ.Ε.Δ. μεγάλης αποδοχής η σύνθεση της οποίας βαρύνεται μόνο από τη συμμετοχή του «συστημικού» Βασσάρα. Ενός Βασσάρα ο οποίος είχε καταφέρει να έχει για σχεδόν όλη του την καριέρα την πλέον καλή ανάμεσα στους διαιτητές φήμη. Προκειμένου να το επιτύχει αυτό έπρεπε να δώσει σε κάποιες στιγμές και αυτός τα «διαπιστευτήρια» του. Αλλιώς δεν θα ξανασφύριζε. Για τον λόγο αυτό εκτός από σχετικές συμπάθειες έχει και απόλυτες αντιπάθειες (είναι δηλαδή για κάποιους «κόκκινο πανί»).

Πως όμως και κυρίως γιατί φτάσαμε στον ορισμό του Κύρου σαν «επιδιαιτητή»; Και ακόμη περισσότερο για ποιόν λόγο χρειάζεται ένας «επιδιαιτητής» προκειμένου να λύνει τις διαφωνίες των άλλων δύο «αρχιδιαιτητών» για τους ορισμούς των διαιτητών κάθε αγωνιστική; Γιατί να γίνονται ορισμοί και όχι κληρώσεις; Γιατί να μην γίνουν οι διαιτητές επαγγελματίες (επαγγελματική διαιτησία) και να καθοριστούν σαφείς όροι λειτουργίας του επαγγέλματος τους; Φαντάζεστε τι κύρος θα είχαν οι αποφάσεις δικαστών όχι πλήρους απασχόλησης, αλλά κάποιων με γνώσεις Νομικής που κάνουν το χόμπι τους;

Απαντώντας μόνο στο πρώτο από τα παραπάνω ερωτήματα και χωρίς να έχουμε πλήρη γνώση του παρασκηνίου (αλλά κρίνοντας τόσο απ’ όσα ακούγονται όσο και από τις μετέπειτα αντιδράσεις) καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως η τοποθέτηση Βασσάρα ήταν το αποτέλεσμα συναλλαγής. Βέβαια για να μην είμαστε τελείως άδικοι θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν υπήρχαν και πολλές ακόμα επιλογές για την συγκεκριμένη θέση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα έπρεπε να επιλεγεί ο Βασσάρας. Άλλωστε η επιλογή ενός προσώπου για έναν τόσο «κεντρικό» ρόλο είναι επίσης μια εμβληματική επιλογή (όπως όταν επιλέχτηκε ο ανακριτής της «υπόθεσης Λαμπράκη» για Πρόεδρος της Δημοκρατίας). Μια επιλογή με την οποία δίνει το στίγμα της η «νέα κατάσταση».

Από την άποψη αυτή η επιλογή του Κύρου ήταν πλήρως αποτυχημένη. Ακόμη περισσότερο αφού διέρρευσε ότι τον πρότεινε ο υιός Θεοδωρίδη, ο οποίος «λύνει και δένει» στην UEFA (βλέπε εδώ). Τα πράγματα έγιναν χειρότερα από την αστεία (λόγω περιεχομένου) ανακοίνωση της Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. (βλέπε εδώ). Λίγο (αλλά όχι πολύ) καλύτερη ήταν αυτή του Π.Α.Ο.Κ. (βλέπε εδώ), ενώ τούτη τη φορά ήταν ο Π.Α.Ο. που «ανέβηκε στα κάγκελα» (αν και με κομψό τρόπο) για την επιλογή Βασσάρα (βλέπε εδώ). Αυτό που κατέστη προφανές είναι ότι τα 2/3 των «αντιπολιτευομένων» έκαναν το χατίρι στον υιό Θεοδωρίδη αποδεχόμενοι την εισήγηση του.

Δεν ήταν όμως μόνο η επιλογή του Κύρου για την θέση του «επιδιαιτητή». Πριν από λίγες μέρες γράφτηκε ότι η σύζυγος Βασσάρα -η οποία δουλεύει στην Ε.Π.Ο. όπου και γνώρισε τον Κύρο- έχει «πολλές συμπάθειες στην Α.Ε.Κ.» (βλέπε εδώ). Έτσι δεν γίνεται ν’ αποφύγει κάποιος «υποψιασμένος» να σκεφτεί η συνδιαλλαγή είναι βαθύτερη. Στο κάτω-κάτω αν ο Κύρος ήταν επιλογή (υιού) Θεοδωρίδη γιατί να μην είναι και η Ντέπυ;

Αν όμως για το «πώς» η απάντηση «υιός Θεοδωρίδης» είναι αρκετή, ωστόσο δεν μας λέει τίποτα για το «γιατί». Στο σημείο αυτό υπάρχει κατά την γνώμη μας μόνο μια απάντηση.

Η απάντηση είναι πως Α.Ε.Κ. & Π.Α.Ο.Κ. προσποιήθηκαν πως έκαναν το χατίρι του υιού Θεοδωρίδη γιατί του είχαν ή αισθάνονταν ότι του είχαν κάποιου είδους υποχρέωση. Πιθανόν αυτός να τους είχε βοηθήσει με κάποια εκκρεμή υπόθεση τους στην UEFA. Τώρα ποια ήταν η εκκρεμότητα για καθεμιά τους, αυτό το αφήνουμε στην (δημιουργική ή οργιάζουσα) φαντασία σας. Έτσι πλέον το ερώτημα μετασχηματίζεται στο:

«Έχουν μ’ αυτή την χάρη ξοφλήσει τους λογαριασμούς τους (αν έχουν) στον υιό Θεοδωρίδη ή του χρωστάνε ακόμα;».

 

22 Σεπτέμβρη 2016
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 2393 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου Ε.Π.Ο. - Κ.Ε.Δ. - Α.Ε.Κ. (ΚΑΘΑΡΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ)